Świętość jest możliwa także dziś! W serii Victores wydawnictwa „Apostolicum” ukazała się kolejna książka o człowieku, który dostąpił chwały ołtarzy. Szczegółowy proces kanonizacyjny bp. Józefa Sebastiana
Pelczara odkrył, w jaki sposób ten kandydat na ołtarze realizował swoje człowieczeństwo, jak przeżywał wiarę. Zawsze stawiał sobie duże wymagania. Od dziecka był realistą, nie ufał swoim zdolnościom,
więc solidnie przykładał się do nauki. Dużo podróżował, czytał prasę, sam napisał ponad 30 książek. Jak zaznacza we wstępie abp Józef Michalik, „spotykamy tu zwykłego naturalnego człowieka, który jakże
często ma podobne do naszych myśli i pragnienia. Przerasta nas tylko tym, że potrafił je zrealizować, że nie tylko postanowił rozmyślać i adorować Najświętszy Sakrament, ale adorował i modlił się godzinami.
Nie tylko pragnął pomagać biednym i zaniedbanym, ale pomoc tę organizował, zakładał bractwa, stowarzyszenia, jest ojcem rodziny zakonnej. Słysząc o nieporozumieniach braterskich, szedł z ewangelicznym
rozeznaniem do księży i urzędów, zachęcał, argumentował, polecał”.
W serii Victores ukazały się już pozycje o św. Brygidzie, Tomaszu Morusie, Gaudim, Josemarii Escrivie, Teresie Leszczyńskiej, Urszuli Ledóchowskiej, Matce Teresie. Te książki pokazują, że to, co wydaje
się niemożliwe, w rzeczywistości znajduje się w zasięgu ręki każdego człowieka. Jak pisze w przedmowie abp Michalik, książki o ludziach świętych konfrontują nas z murem trudności, który przebić niełatwo...,
a może wcale przebijać go nie trzeba, może ważniejsze jest zawierzyć i zaufać Bogu, zauważyć drugiego człowieka, cierpliwie odebrać telefon, zachować milczenie, przyjąć upokorzenie, przeprosić, zacząć
na nowo zawsze lepiej, pełniej.
Cennym dodatkiem do książki są fragmenty pism bp. Pelczara. W aneksie zamieszczono dwie medytacje o umartwieniu oraz o duchu modlitwy. Pochodzą one z dwutomowego dzieła Rozmyślania o życiu kapłańskim.
Znajduje się tam także homilia kard. Karola Wojtyły wygłoszona w Krakowie w 50. rocznicę śmierci sługi Bożego Józefa Pelczara.
„Rzecz o św. Józefie Sebastianie Pelczarze”, Marcin Ludwicki, Apostolicum, Ząbki 2003, ss. 127.
Adres listu wymienia obok Pawła Sostenesa - być może owego przełożonego synagogi, którego pobito przed trybunałem Galliona w Koryncie (Dz 18,17); jeśli to on, dawny reprezentant oskarżycieli pisze teraz jako „brat” i współnadawca. Sam Korynt tłumaczy wiele z dalszych rozdziałów: zburzony przez Rzymian, odbudowany jako kolonia z woli Cezara w 44 roku przed Chr., stał się stolicą prowincji Achai i miastem dwóch portów - Lechajon od zachodu i Kenchry od wschodu - węzłem handlu, migracji, kultów i ambicji ludzi, którzy dorobili się szybko i chcieli znaczyć. Do wspólnoty z takiego miasta Paweł pisze: „Kościołowi Bożemu, który jest w Koryncie, uświęconym w Chrystusie Jezusie, powołanym świętym” - świętość jest tu najpierw darem powołania, a dopiero potem zadaniem. Adres rozszerza się na „wszystkich, którzy na każdym miejscu wzywają imienia Pana naszego, Jezusa Chrystusa”: formuła „wzywać imienia Pana”, którą Joel odnosił do JHWH (Jl 3,5), zostaje przeniesiona na Jezusa - to jeden z najstarszych śladów kultu Chrystusa jako Pana i zarazem definicja chrześcijan w ogóle. Dziękczynienie jest kurtuazyjne i zarazem przenikliwe: Paweł dziękuje za ubogacenie „we wszelkie słowo i wszelkie poznanie” - logos i gnōsis to dokładnie te dary, które w Koryncie wybujały w powód podziałów i pychy; Apostoł najpierw za nie błogosławi, zanim zacznie je porządkować. Wspólnota „oczekuje objawienia się Pana” - życie chrześcijańskie ma horyzont adwentowy. A wszystko spina zdanie-kotwica: „wierny jest Bóg, który powołał was do współuczestnictwa (koinōnia) z Synem swoim”. Nadzieja Kościoła nie opiera się na jakości jego członków, lecz na wierności Tego, który powołał.
Po usunięciu jednej godziny religii, wyrzuceniu jej z siatki godzin i wprowadzeniu edukacji zdrowotnej, cała Polska mogła zobaczyć, że na edukację zdrowotną zapisało się w roku 2025/2026 30% uczniów, licząc wszystkie poziomy edukacji. Na religię w roku 2024/2025 chodziło 75% uczniów. W roku 2025/26 pewno parę procent mniej.
Wprowadzić edukację zdrowotną jako przedmiot obowiązkowy, bo się sprawdził, bo jest potrzebny, bo dzieci i młodzież sobie tego życzą... Gdyby jeszcze na tym się skończyło, to wielu by rozumiało, że jak masz władzę, to siłą robisz po swojemu, mając nadzieję, że przeciwnicy nie będą krzyczeć. Ale to trzeba być homo sapiens. Nie wiem, czy to jest kwestia nieprzepracowanych traum dzieciństwa, osobistej urazy, dysfunkcji niektórych ośrodków, czy od lat pielęgnowanej nienawiści, ale pani minister nie potrafi się odnaleźć w tej kategorii.
Co najmniej 168 osób zginęło, a ponad 1300 jest zaginionych po niszczycielskiej powodzi na pograniczu Nepalu i Chin. Według najnowszych ustaleń gwałtowną falę wody, błota i kamieni wywołało osunięcie się ogromnych mas lodu i skał w Himalajach. Żywioł zniszczył wsie, drogi i mosty, utrudniając akcję ratunkową.
Najtragiczniejsza sytuacja jest w Nepalu, gdzie władze informują o co najmniej 165 ofiarach śmiertelnych i 826 osobach zaginionych. Po tybetańskiej stronie granicy zginęły co najmniej 3 osoby, a 558 nadal jest poszukiwanych.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.