Po raz pierwszy widowisko zatytułowane Z Ojczyzny Polaków - na służbę ludziom wystawiono w szkole 28 października, w ramach obchodów jubileuszu 25-lecia Pontyfikatu
Jana Pawła II. Ten wzruszający spektakl zamyślenia przedstawiono 4 listopada, z okazji wspomnienia św. Karola Boromeusza, patrona Karola Wojtyły.
Dyrektor szkoły Anna Cedro z radością powitała wszystkich, którzy w wirze spraw i obowiązków zechcieli razem z uczniami skierować myśl ku postaci Jana Pawła II
- Apostoła Jedności. Wśród gości przybyłych na wieczornicę byli: wiceprezydent Włocławka Dorota Dzięgelewska, proboszcz parafii katedralnej - ks. prał. Stanisław Waszczyński, radna Rady Miasta
Mariola Gawłowska, naczelnik Wydziału Edukacji Ryszard Machnowski, Cecylia Pejas - reprezentująca Katolickie Stowarzyszenie „Civitas Christiana”, aktor Eugeniusz Gajewski, siostry ze Zgromadzenia
Wspólnej Pracy od Niepokalanej Maryi i siostry franciszkanki Rodziny Maryi, nauczyciele i katecheci z zaprzyjaźnionych szkół podstawowych i gimnazjów oraz rodzice
uczniów Gimnazjum Publicznego nr 9.
Młodzież w pięknych słowach poezji, prozy i pieśni przypomniała drogę życiową Karola Wojtyły. Uczniowie zapewniali Papieża: „Ojcze Święty, choć jesteś od nas daleko, młodzież
polska jest zawsze z Tobą...”.
W programie wieczornicy była również niespodzianka: zebranych poczęstowano kremówkami, tak tęsknie wspominanymi ongiś przez Papieża.
Na zakończenie uroczystości z młodych serc prosto do Watykanu popłynęły słowa:
Ojcze Święty, wydeptałeś dróg wiele, Ciągle rzeźbisz dobro w sercach narodów. Twoim śladem podążamy i za to dziękujemy. Długo, długo nam żyj!
Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
Koniec pilotażu „Dobrego posiłku w szpitalach” – stawka żywieniowa, którą proponuje NFZ, będzie o 4,50 zł niższa niż w programie. Według szpitali utrzymanie dotychczasowych standardów będzie niemożliwe – pisze „Dziennik Gazeta Prawna”.
Z końcem ub. r. resort zdrowia wygasił pilotaż programu „Dobry posiłek”, na który od 2023 r. przeznaczono ponad miliard złotych. Przystąpiły do niego 582 placówki, zatem na lepsze karmienie mogła liczyć większość chorych – czytamy w „DGP”.
Papież – wbrew temu, co próbują dziś wmówić zachodnie elitom – nie jest reliktem minionej epoki ani hamulcowym postępu. Jego nauczanie okazuje się dziś czymś znacznie bardziej aktualnym i praktycznym: realnym wsparciem dla cywilizacji, która znalazła się w demograficznym potrzasku. USA i Unia Europejska starzeją się w tempie, jakiego nie znała nowożytna historia. Społeczeństwa bogacą się, a jednocześnie kurczą. I to nie jest przypadek, lecz efekt wyborów kulturowych.
Paradoks polega na tym, że te same kraje, które w imię radykalnej sekularyzacji odrzuciły chrześcijańską wizję człowieka, dziś popełniają na sobie narodowe samobójstwo. Aborcja stała się „modna”, wręcz tożsamościowa. Nie jako dramatyczny wyjątek, ale jako element stylu życia. Efekt? Cywilizacja, w której dziecko – świadomie lub nie – zaczyna być postrzegane jako zagrożenie: dla kariery, wygody, planów, narracji.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1766416222.jpg)
