Może Duch Wasz, tak czuły na Polskę... usłyszy szept wspólnych naszych modlitw?... I siła ich sprawi, że tu - pod naszym Krzyżem, pośród nas się zjawi...”
/Sybiraków apel zaduszny - Mariana Jonkajtisa/

17 września - rocznica napadu sowieckiego na Polskę - jest Dniem Sybiraków. Od tego dnia 1939 r. zaczęło się prześladowanie Polaków na ziemiach wschodnich przez reżim sowiecki.
17 września br. oddział rzeszowski Związku Sybiraków zorganizował uroczystość w katedrze rzeszowskiej. Modliliśmy się za wstawiennictwem bł. Zygmunta Szczęsnego Felińskiego, arcybiskupa zesłańca, o wieczne zbawienia dla tych, co tam pomarli i o pomoc Bożą dla tych, co ocaleli.
Ks. prał. Stanisław Mac, duszpasterz Sybiraków, wzywał nas, byśmy byli świadkami prawdy historycznej, która długo nie mogła być ujawniona, a i teraz jest zamazywana.
Każdy z nas przyniósł przed ołtarz Pański, przy którym stanął sztandar Sybiraków, pamięć tamtych okrutnych lat i obraz cierpień swoich bliskich. Modliliśmy się za dzieci zmarłe w czasie deportacji i wyrzucane z pociągów, za niemowlęta grzebane w lodowatej ziemi przez niedorosłych braci, za matki umierające na rękach bezradnych dzieci, za dzieci wyrywane matkom skazywanym na więzienie i katorżniczą pracę, za ojców oddzielanych od rodzin, umierających z głodu, chorób i pracy ponad siły, za osierocone dzieci, rozproszone po całym świecie, które dotąd się szukają, za zmarłych na Kołymie, za utopionych w Morzu Białym, za wszystkich, którzy stali się bezbronnymi ofiarami okrucieństwa naszych wrogów.
Niech bezmiar męki i krzywd naszych braci i sióstr, której doznawali, przyjmie Bóg sprawiedliwy jako ofiarę dla Polski i niech ją ochroni od podobnych nieszczęść w przyszłości.