Jan, zwany potem przez ojca Franciszkiem, urodził się w 1182 r. w Asyżu, z ojca Piotra Bernardone Marieoni i matki imieniem Pieca z francuskiego rodu Bourlemont. Ojciec był bogatym kupcem sukiennym. Młody Franciszek w szkole przy kościele św. Jerzego poznał między innymi język łaciński i francuski. Chłopiec wesoły, żywy, inteligentny i dowcipny był nadzieją ojca i matki. Miał pociąg do służby rycerskiej, więc w wieku 20 lat wziął udział w walce z Perugią i dostał się do niewoli. Niewola, a potem choroba dały sposobność do zastanowienia się nad sobą. W 1206 r. nastąpił przełom w jego życiu. Franciszek postanowił być heroldem Wielkiego Króla - Boga samego. W kościele u św. Damiana usłyszał głos Chrystusa i zaczął odbudowywać zniszczone świątynie, prowadząc życie pustelniczo-żebracze, co doprowadziło do zerwania z ojcem. Franciszek liczył 24 lata, gdy rozpoczął rycerską służbę, przyjmując za podstawę życia dosłowne wcielanie Ewangelii. W 1209 r. już miał pierwszych 11 naśladowców, objął w posiadanie kościółek Matki Bożej Anielskiej, czyli Porcjunkulę w Asyżu i otrzymał pierwsze ustne zatwierdzenie swego sposobu życia przez papieża Innocentego III. W 1212 r. przekonał do tego sposobu życia Klarę i tak powstał Il Zakon. Wysłał swych braci na misje do Saracenów, a sam w 1219 r. odbył podróż misyjną do Ziemi Świętej. W 1221 r. po spotkaniu z kupcem Luchesio pomyślał Franciszek o ułożeniu przepisów życia dla ludzi świeckich i tak powstał III Zakon pokutujących w świecie. Zakony - zarówno męski, jak i żeński, zgromadzony wokół Klary - rozrosły się już za życia Franciszka i objęły wiele krajów Europy, więc papież Honoriusz III w roku 1223 uroczystą bullą zatwierdził regułę franciszkańską. Sam Franciszek, upodabniając się wewnętrznie do Ukrzyżowanego, otrzymał widzialne znaki Chrystusowych ran. W 1224 r., dla uczczenia Matki Bożej Wniebowziętej, Franciszek odprawiał post 40-dniowy na górze Alwernia i tam 14 września otrzymał stygmaty. Już przedtem zdał rządy Zakonu w ręce brata Eliasza z Kortony. Wycieńczony licznymi cierpieniami zmarł 3 października 1226 r., mając 44 lata. Pochowany był w kościele św. Jerzego w Asyżu. 16 lipca 1228 r. został uroczyście kanonizowany przez papieża Grzegorza IX. Oddany mu brat Eliasz wzniósł dla niego podwójną bazylikę, gdzie spoczęło ciało Świętego.
Franciszkański Klasztor Ojców Bernardynów w Rzeszowie obchodzi święto swego Patriarchy szczególnie uroczyście. Święto jest poprzedzone modlitewną Nowenną od 25 września, na Mszy św. o godz. 9.00. Samo święto - 4 października jest dniem odpustowym. Msze św. poranne odprawiane są o godz. 6.00, 7.00, 9.00, 10.30, 12.00, 16.30. Suma odpustowa o godz. 18.30, a po niej tak zwany Transitus, czyli uczczenie śmierci św. Franciszka, przepiękne nastrojowe nabożeństwo. Ojcowie Bernardyni serdecznie wiernych zapraszają.