Św. Franciszek polecił swoim duchowym synom, aby idąc przez życie głosili radosną nowinę o Chrystusie. Znalazł wielu braci, którzy zachęceni jego postawą ewangelicznego ubóstwa, czystości
i posłuszeństwa świadczą o Jezusie wobec współczesnego świata. We wspólnocie na Poczekajce życiem i słowem świadczą o Nim Bracia Mniejsi Kapucyni.
Kapucyni służą Bogu i ludziom na różnych płaszczyznach życia. Z wielkim namaszczeniem i oddaniem odprawiają Najświętszą Ofiarę, pełnią posługę w konfesjonale
i sprawują inne sakramenty święte. Pracują w szkole na katechezie, okazują współczucie i wsparcie duchowe chorym w szpitalu im. kard. Stefana Wyszyńskiego w Lublinie.
Zajmują się licznymi wspólnotami żeńskich zgromadzeń zakonnych, Franciszkańskim Zakonem Świeckich, Legionem Maryi, kółkami różańcowymi, Akcją Katolicką, Neokatechumenatem. Dzięki ich staraniom powstały
także nowe grupy modlitewne: Odnowa w Duchu Świętym i modlitewna grupa św. Ojca Pio. Ich poświęcenie było widoczne nie tylko w pięknie celebrowanych liturgiach, ale również
przyjacielskiej postawie wobec wiernych. W codziennym utrudzeniu i trosce o braci i siostry w Chrystusie Panu można zauważyć wiele zaparcia się siebie
i odwagi. W podejmowanych inicjatywach starają się, aby pokój i dobro zagościło w sercu powierzonego im bliźniego. Poświęcenie to objawia się także poprzez
wyjście naprzeciw ludziom potrzebującym pomocy materialnej.
Obecnie nastąpiły zmiany personalne w kapucyńskiej parafii i klasztorze. Odwołani zostali: o. Kazimierz Zych z funkcji proboszcza, o. Ariusz Małyska z funkcji
wikariusza, o. Tadeusz Goguł - kapelan szpitala, o. Wojciech Gwiazda - ekonom klasztoru, o. Krzysztof Lewandowski - ojciec duchowny, o. Franciszek Tołczyk - prefekt Wyższego Seminarium
Duchownego Kapucynów, br. Piotr Drab - furtian. Wszyscy oni zapisali się głęboko w pamięci parafii i klasztoru na Poczekajce. Wymienionych braci przeniesiono na placówki we Włodawie
- Orchówku, Nowym Mieście n. Pilicą, Lublinie do klasztoru przy ul. Krakowskie Przedmieście; dwaj bracia wyjechali na misje w Gabonie. Na ich miejsce zostali powołani przez prowincjała,
o. Sławomira Siczka i abp. Józefa Życińskiego: o. Jozef Łaski - nowy proboszcz, o. Tadeusz Topolski - wikariusz, o. Wojciech Sugier - prefekt WSD, o. Jacek Nowacki -
ojciec duchowny, o. Ryszard Korzeniowski i o. Sebastian Marcinkowski - duszpasterze i br. Arkadiusz Jarosiewicz - furtian.
Wspólnota parafialna i klasztorna życzy im wszystkim obfitości łask Bożych, opieki Matki Bożej i św. Franciszka oraz umocnienia wiary, nadziei i miłości na dalszej
drodze do domu Ojca.
Scena rozgrywa się po odrzuceniu Saula i po ciężkiej rozmowie o jego nieposłuszeństwie. Samuel wyrusza do Betlejem, do domu Jessego. Nazwa Betlejem (Bēt Leḥem) znaczy „dom chleba”. Z tego miejsca wychodzi pasterz, który z czasem poprowadzi lud. Tekst wspomina „róg z oliwą”, naczynie na olej. Niesie obraz siły i trwałości. W starożytnym Izraelu namaszczenie oznaczało wybranie do zadania i udzielenie mocy z wysoka. Towarzyszyło mu słowo prorockie. Namaszczenie Dawida dokonuje się poza pałacem. Saul nadal panuje, a wybrany żyje w cieniu. Ten szczegół pokazuje, że Boże prowadzenie bywa ukryte. Samuel ogląda synów Jessego według porządku starszeństwa. Eliab wydaje się kandydatem, bo ma postawę wojownika. Bóg koryguje spojrzenie proroka. Ocenę opartą na wyglądzie odsuwa na bok i kieruje ją ku wnętrzu człowieka. Przechodzi siedmiu synów, a wybór pada na najmłodszego pasterza. Dawid zostaje przywołany z pola. Narrator zauważa jego młodość i urodę, a zaraz potem ukazuje dar większy: „Duch Pana” spoczywa na nim „od tego dnia”. W dalszej opowieści Eliab reaguje gniewem na Dawida przy spotkaniu z Goliatem. Ten epizod ujawnia, że sama postawa wojownika nie wystarcza do królowania. Hebrajskie słowo Mesjasz (mashiaḥ) znaczy „namaszczony”, a greckie christos jest jego odpowiednikiem. Ojcowie Kościoła widzą tu szkołę patrzenia. Jan Chryzostom, komentując życie apostolskie, przywołuje słowa wypowiedziane do Samuela. Pokazuje, że Bóg strzeże pokory obdarowanych i studzi ludzką skłonność do zachwytu nad pozorem.
Boże ojców naszych, wielki i miłosierny! Panie życia i pokoju, Ojcze wszystkich ludzi. Twoją wolą jest pokój, a nie udręczenie. Potęp wojny i obal pychę gwałtowników. Wysłałeś Syna swego Jezusa Chrystusa, aby głosił pokój bliskim i dalekim i zjednoczył w jedną rodzinę ludzi wszystkich ras i pokoleń.
75 lat modlitwy i spotkań. Jubileusz parafii przy Wittiga
2026-03-15 18:30
Marzena Cyfert
Marzena Cyfert
Uroczysta Eucharystia z okazji 75-lecia parafii NMP Matki Pocieszenia we Wrocławiu
Gdy w 1951 r. powstawała parafia NMP Matki Pocieszenia, liczyła niespełna trzy tysiące wiernych. Dziś pośród akademików i parkowych alei nadal jest miejscem modlitwy i spotkania z Bogiem. Podczas jubileuszowej Eucharystii bp Jacek Kiciński przypomniał, że właśnie z takich – często niewielkich – wspólnot buduje się Kościół.
– Cieszę się, że dzisiaj razem możemy dziękować Panu Bogu za jubileusze, które tutaj przeżywamy. A pokazują nam one, jak żywą wspólnotą wiary jest to miejsce – ta parafia i ta świątynia – mówił ksiądz biskup i przypomniał o przeżywanych jeszcze w tym miejscu jubileuszach 50-leciu DA Redemptor i 100-leciu obecności sióstr Służebniczek NMP.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.