Reklama

Błogosławiony czas

Niedziela kielecka 34/2003

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Jak co roku, 5 sierpnia zapełnił się plac przed wiślicką kolegiatą. Młodzi i starsi, zdrowi i niepełnosprawni zebrali się tutaj, by z Wiślicy - miejsca, do którego najwcześniej na ziemiach polskich dotarło chrześcijaństwo - wyruszyć przed oblicze Częstochowskiej Pani.
Przyjeżdżali praktycznie przez cały dzień, wcześniej szukając noclegu lub rozbijając własne namioty, i przygotowywali się do Eucharystii, która niezmiennie od 22 lat jest odprawiana w przeddzień pątniczego marszu na Jasną Górę.
Kiedy chodziłem wokół wiślickiej świątyni, ciężko mi było zauważyć pątnicze zamyślenie. Wszyscy tryskali energią, co chwilę dały się słyszeć okrzyki radości - tak witali się „starzy znajomi”, którzy po raz kolejny spotkali się na pątniczym szlaku.
Anna ma 19 lat i na pielgrzymkę wybrała się z koleżanką. Jest tutaj po raz pierwszy. Jak mówi, nawet nie wie, jak to się stało, że zdecydowała się pójść. Ona tak nie lubi się męczyć… Chce jednak przeżyć ten „niezwykły czas”, o którym opowiadała jej przyjaciółka. Już teraz, rozglądając się wokół widzi, że dobrze postąpiła. „Miałam jechać w góry ze znajomymi, ale Kaśka mnie namówiła, żebym poszła z nią. Jak będzie - nie wiem, ale wiem, że dobrze wybrałam”.
Dobrze wybrał również Marek, który na pielgrzymkę idzie już po raz szósty. „Praktycznie od zawsze jestem porządkowym - lubię to, weszło mi to w krew i nie wyobrażam sobie wakacji, by w sierpniu nie iść na pielgrzymkę” - podkreśla Marek.
„Bóg bogaty w miłosierdzie” - tymi słowami, będącymi mottem pielgrzymki, witał zebranych ks. Marian Janus - kierownik kieleckiej pielgrzymki. „Z tym hasłem w tym roku wyrusza z Wiślicy na szlak pątniczy piesza pielgrzymka naszej diecezji. Hasło to, jak powiedział Jan Paweł II w homilii na Błoniach krakowskich, jest niejako streszczeniem całej prawdy o miłości Boga do człowieka, która przyniosła ludzkości odkupienie”.
Zebranych pozdrowił też gospodarz wiślickiej parafii, ks. kustosz Zygmunt Pawlik. „Dobrze, że dziś tu jesteśmy, dobrze, że gromadzimy się dziś w miejscu naszych praojców, gdzie dokonywały się tak wielkie i wspaniałe wydarzenia w historii. Wydarzenia wielkie, ale czasem bolesne i smutne”.
Następnie miała miejsce Eucharystia, której przewodniczył i homilę wygłosił ks. bp Kazimierz Ryczan. Biskup Ordynariusz mówił o potrzebie pielgrzymowania i głoszenia Bożego miłosierdzia. „Maryja wysyła nas w drogę do Sanktuarium Narodowego na Jasną Górę z Jezusem, które jest Ikoną Miłosiernego Boga. Posyła nas, by rozpalić nasze serca Bogiem bogatym w miłosierdzie” - mówił Ksiądz Biskup.
„Idźcie i zanieście do tronu Matki Królowej Miłosierdzia, Matki Boga, wyświadczone dobrymi sercami i dobrymi rękami dzieła. W pielgrzymiej drodze błądźcie świadkami Bożego miłosierdzia” - tymi słowami Ordynariusz kielecki zachęcał pątników do dalszego pielgrzymowania. Na zakończenie Mszy św. udzielił wszystkim błogosławieństwa na trud drogi.
Kilka dni później pielgrzymka dotarła do Kielc. Tu, na Kawetczyźnie, była ona gorąco witana przez mieszkańców Kielc, którzy tradycyjnie wyszli na spotkanie strudzonych pątników. Pielgrzymów prowadził ks. bp Kazimierz Ryczan, który kilka godzin później przewodniczył Mszy św. przed kielecką bazyliką.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2003-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Dlaczego cierpią i umierają ci, co zaufali Bogu?

2026-03-19 13:48

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

pixabay.com

Wiara uczy, że Bóg zawsze nas wysłuchuje: jednak nie zawsze spełnia nasze prośby, ale swoje obietnice. Bywa, że nie wiemy, o co prosić. Nie mając pełnej wiedzy – która przychodzi z czasem – modlimy się, ale nasze prośby są połowiczne, zawężone do momentu ich wypowiadania. Bóg tymczasem widzi szerzej, widzi nasze wczoraj, nasze dziś i wie, jakie będzie nasze jutro.

Był pewien chory, Łazarz z Betanii, ze wsi Marii i jej siostry, Marty. Maria zaś była tą, która namaściła Pana olejkiem i włosami swoimi otarła Jego nogi. Jej to brat, Łazarz, chorował. Siostry zatem posłały do Niego wiadomość: «Panie, oto choruje ten, którego Ty kochasz». Jezus, usłyszawszy to, rzekł: «Choroba ta nie zmierza ku śmierci, ale ku chwale Bożej, aby dzięki niej Syn Boży został otoczony chwałą». A Jezus miłował Martę i jej siostrę, i Łazarza. Gdy posłyszał o jego chorobie, pozostał przez dwa dni tam, gdzie przebywał. Dopiero potem powiedział do swoich uczniów: «Chodźmy znów do Judei». Rzekli do Niego uczniowie: «Rabbi, dopiero co Żydzi usiłowali Cię ukamienować i znów tam idziesz?» Jezus im odpowiedział: «Czyż dzień nie liczy dwunastu godzin? Jeśli ktoś chodzi za dnia, nie potyka się, ponieważ widzi światło tego świata. Jeżeli jednak ktoś chodzi w nocy, potknie się, ponieważ brak mu światła». To powiedział, a następnie rzekł do nich: «Łazarz, przyjaciel nasz, zasnął, lecz idę go obudzić». Uczniowie rzekli do Niego: «Panie, jeżeli zasnął, to wyzdrowieje». Jezus jednak mówił o jego śmierci, a im się wydawało, że mówi o zwyczajnym śnie. Wtedy Jezus powiedział im otwarcie: «Łazarz umarł, ale raduję się, że Mnie tam nie było, ze względu na was, abyście uwierzyli. Lecz chodźmy do niego». A Tomasz, zwany Didymos, rzekł do współuczniów: «Chodźmy także i my, aby razem z Nim umrzeć». Kiedy Jezus tam przybył, zastał Łazarza już od czterech dni spoczywającego w grobie. A Betania była oddalona od Jerozolimy około piętnastu stadiów. I wielu Żydów przybyło przedtem do Marty i Marii, aby je pocieszyć po utracie brata. Kiedy więc Marta dowiedziała się, że Jezus nadchodzi, wyszła Mu na spotkanie. Maria zaś siedziała w domu. Marta więc rzekła do Jezusa: «Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł. Lecz i teraz wiem, że Bóg da Ci wszystko, o cokolwiek byś prosił Boga». Rzekł do niej Jezus: «Brat twój zmartwychwstanie». Marta Mu odrzekła: «Wiem, że powstanie z martwych w czasie zmartwychwstania w dniu ostatecznym». Powiedział do niej Jezus: «Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we Mnie wierzy, to choćby umarł, żyć będzie. Każdy, kto żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki. Wierzysz w to?» Odpowiedziała Mu: «Tak, Panie! Ja mocno wierzę, że Ty jesteś Mesjasz, Syn Boży, który miał przyjść na świat». Gdy to powiedziała, odeszła i przywołała ukradkiem swoją siostrę, mówiąc: «Nauczyciel tu jest i woła cię». Skoro zaś tamta to usłyszała, wstała szybko i udała się do Niego. Jezus zaś nie przybył jeszcze do wsi, lecz był wciąż w tym miejscu, gdzie Marta wyszła Mu na spotkanie. Żydzi, którzy byli z nią w domu i pocieszali ją, widząc, że Maria szybko wstała i wyszła, udali się za nią, przekonani, że idzie do grobu, aby tam płakać. A gdy Maria przyszła na miejsce, gdzie był Jezus, ujrzawszy Go, padła Mu do nóg i rzekła do Niego: «Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł». Gdy więc Jezus zobaczył ją płaczącą i płaczących Żydów, którzy razem z nią przyszli, wzruszył się w duchu, rozrzewnił i zapytał: «Gdzie go położyliście?» Odpowiedzieli Mu: «Panie, chodź i zobacz!» Jezus zapłakał. Żydzi więc mówili: «Oto jak go miłował!» Niektórzy zaś z nich powiedzieli: «Czy Ten, który otworzył oczy niewidomemu, nie mógł sprawić, by on nie umarł?» A Jezus, ponownie okazując głębokie wzruszenie, przyszedł do grobu. Była to pieczara, a na niej spoczywał kamień. Jezus powiedział: «Usuńcie kamień!» Siostra zmarłego, Marta, rzekła do Niego: «Panie, już cuchnie. Leży bowiem od czterech dni w grobie». Jezus rzekł do niej: «Czyż nie powiedziałem ci, że jeśli uwierzysz, ujrzysz chwałę Bożą?» Usunięto więc kamień. Jezus wzniósł oczy do góry i rzekł: «Ojcze, dziękuję Ci, że Mnie wysłuchałeś. Ja wiedziałem, że Mnie zawsze wysłuchujesz. Ale ze względu na otaczający Mnie tłum to powiedziałem, aby uwierzyli, że Ty Mnie posłałeś». To powiedziawszy, zawołał donośnym głosem: «Łazarzu, wyjdź na zewnątrz!» I wyszedł zmarły, mając nogi i ręce przewiązane opaskami, a twarz jego była owinięta chustą. Rzekł do nich Jezus: «Rozwiążcie go i pozwólcie mu chodzić». Wielu zatem spośród Żydów przybyłych do Marii, ujrzawszy to, czego Jezus dokonał, uwierzyło w Niego.
CZYTAJ DALEJ

Katechezy na Gorzkie żale: Stygmaty Franciszka

[ TEMATY ]

Gorzkie żale

Adobe Stock

Wpatrzeni w Krzyż z Kościoła św. Damiana i wspominając postać św. Franciszka, chcemy jeszcze przyjrzeć się niezwykłemu świadectwu, pozostawionemu nam przez Biedaczynę z Asyżu, a jakim był udział Franciszka w męce i cierpieniu Jezusa Chrystusa.

Jak przekazują biografowie, 14 września 1224 r. w Alvernii, podczas czterdziestodniowego postu przed uroczystością św. Michała Archanioła, Chrystus objawił się Franciszkowi i obdarzył go łaską stygmatów - śladów Męki Pańskiej.
CZYTAJ DALEJ

Abp Depo: Gietrzwałd to nie przeszłość, to znak ostrzegawczy dla nas dzisiaj przed próbami budowania świata poza Bogiem

2026-03-22 18:39

[ TEMATY ]

abp Wacław Depo

Matka Boża Gietrzwałdzka

Archiwum Parafii

Abp Wacław Depo w Drezdenku

Abp Wacław Depo w Drezdenku

W Drezdenku, podczas uroczystej peregrynacji obrazu Matki Bożej Gietrzwałdzkiej, abp Wacław Depo wygłosił poruszające kazanie. Metropolita częstochowski przypomniał, że orędzie z 1877 roku nie jest jedynie kartą z historii, ale palącym wezwaniem do ratowania współczesnego świata poprzez różaniec i powrót do Boga.

W niedzielę 22 marca, Mszy Świętej o godzinie 10:00 przewodniczył arcybiskup Wacław Depo, przewodniczący Komisji Maryjnej przy Konferencji Episkopatu Polski. W jego słowach wybrzmiało wezwanie do głębokiej ufności i oddania się Maryi, która nieustannie prowadzi nas do swojego Syna. To właśnie Ona przypomina nam w ciszy serca: „Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie”- ucząc posłuszeństwa, pokory i miłości, która przemienia życie.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję