Eucharystia buduje Kościół

W rozdziale tym Papież podkreśla fakt, że istnieje związek przyczynowy między Eucharystią a samym początkiem Kościoła, oraz to, że Eucharystia buduje Kościół i dlatego jest tak konieczna dla życia Kościoła. Wynika to stąd, że włączenie w Chrystusa, jakie dokonuje się w chrzcie świętym, odnawia się i nieustannie umacnia przez uczestnictwo w Ofierze Eucharystycznej (n. 22). Z Eucharystii również Kościół nieustannie czerpie duchową moc dla wypełniania swojej misji (n 22), a dzięki Komunii eucharystycznej jest umocniony w swojej jedności Ciała Chrystusa (n. 23). Ponadto dar Chrystusa, który otrzymujemy w Komunii, wypełnia z obfitością pragnienia ludzkiej jedności, jakie kryją się w sercach ludzkich. Dzięki zjednoczeniu z Ciałem Chrystusa - mówi Jan Paweł II - Kościół coraz głębiej staje się w Chrystusie jakby sakramentem, czyli znakiem i narzędziem wewnętrznego zjednoczenia z Bogiem i jedności całego rodzaju ludzkiego. Równocześnie kult, jakim otoczona jest Eucharystia poza Mszą św., ma nieocenioną wartość w życiu Kościoła i jest on ściśle związany ze sprawowaniem Ofiary Eucharystycznej.

Apostolski charakter Eucharystii i Kościoła

W trzecim rozdziale Jan Paweł II stwierdza, że u podstaw Eucharystii są Apostołowie, dlatego gdyż to im sakrament ten został powierzony przez Jezusa, a przez nich i ich następców przekazany został nam. Kościół, sprawując Eucharystię na przestrzeni wieków, nieustannie zachowuje ciągłość działania Apostołów (n. 27). Eucharystia jest apostolska również dlatego, że jest sprawowana zgodnie z wiarą Apostołów. Na przestrzeni wieków Kościół przy różnych okazjach określał doktrynę eucharystyczną, również w zakresie precyzyjnej terminologii, właśnie w celu zachowania wiary apostolskiej w tę najwyższą tajemnicę. Wiara ta pozostaje niezmieniona i jest dla Kościoła rzeczą istotną, aby taka była zachowana. Wobec niewłaściwych tendencji, szczególnie w Europie Zachodniej, Jan Paweł II podkreśla, że Eucharystia jest apostolska, ponieważ do jej sprawowania niezbędna jest posługa ważnie wyświęconego kapłana. Do ważności zaś święceń potrzeba, by były one dokonane przez biskupa, znajdującego się w sukcesji apostolskiej (zob. n. 28). Jednocześnie Papież stwierdza, że Eucharystia jest główną i centralną racją bytu sakramentu kapłaństwa, który definitywnie począł się w momencie ustanowienia Eucharystii i wraz z nią. Dlatego każdy kapłan w Ofierze Eucharystycznej winien znajdować prawdziwe centrum swojego życia i posługi oraz duchową moc potrzebną do stawiania czoła różnorakim zadaniom pasterskim (n. 31). Jan Paweł II usilnie zachęca, aby kapłani codziennie celebrowali Eucharystię, która jest zawsze czynnością Chrystusa i Kościoła, nawet jeżeli wierni nie mogliby być przy tym obecni.

Eucharystia a komunia kościelna

W czwartym rozdziale nowej encykliki Najwyższy Pasterz Kościoła rozważa relacje między Eucharystią a komunią kościelną. Papież przypomina, że Kościół jest wezwany do podtrzymywania i pogłębiania zarówno komunii - czyli wspólnoty - z Bogiem, jak i komunii między wiernymi. W dążeniu do tego celu ma do dyspozycji Słowo i sakramenty, przede wszystkim Eucharystię (n. 34). Jan Paweł II z wielką mocą przypomina, że Komunia niewidzialna, czyli Komunia z Bogiem (poprzez przystąpienie do Komunii eucharystycznej), zakłada życie w łasce oraz praktykowanie cnót wiary, nadziei i miłości. Nie można zbliżać się do tego świętego Stołu z nieczystym i skażonym sumieniem (n. 36). Jeżeli natomiast ktoś ma świadomość grzechu ciężkiego, przed przyjęciem Komunii św. powinien przystąpić do sakramentu pokuty. Jednocześnie Papież przypomniał normę Kodeksu Prawa Kanonicznego mówiącą o niedopuszczaniu do Komunii eucharystycznej tych, którzy trwają z uporem w jawnym grzechu ciężkim. Komunia kościelna jest także widzialna i powinna, jako najwyższy sakramentalny wyraz komunii w Kościele, być sprawowana w kontekście spójności także zewnętrznych więzów komunii. Komunia kościelna zgromadzenia eucharystycznego - zauważa Papież - jest komunią z własnym biskupem i z papieżem, z wszystkimi biskupami, z całym duchowieństwem i całym ludem. Każda zaś celebracja Eucharystii tworzy komunię i wychowuje do komunii oraz wyraża powszechną komunię z Piotrem i całym Kościołem (zob. n. 39). Zachowanie komunii kościelnej i jej umocnienie winny być zadaniem wszystkich pasterzy Kościoła i każdego wiernego, gdyż są wyrazem miłości Eucharystii i Kościoła.

cdn.