Czym żyje parafia

Tuż przed odpustem, który przypada 22 lipca - na św. Marię Magdalenę, zainstalowano w kościele nowy ołtarz z zielonego marmuru.
Na odpust zjechano tłumnie i z daleka, bo parafia w Chełmcach charakteryzuje się stosunkowo dużą aktywnością zawodową mieszkańców. Wiele osób pracuje w Kielcach, sporo wyjeżdża sezonowo do Niemiec i Szwecji, a wszyscy posiadają niewielkie gospodarstwa rolne. Mieszkańcy liczącej ok. 4 tys. osób podkieleckiej parafii zajmują się też hodowlą drobiu, świń, bydła. Ok. 600 dzieci uczy się w szkołach podstawowych w Chełmcach, Brynicy i Porzeczu oraz w podstawówce i gimnazjum w Oblęgorku; młodzież kształci się głównie w Kielcach. Organizacją katechezy i sprawami wychowawczymi z dużym zaangażowaniem zajmują się miejscowi katecheci.
Na razie nikt z parafian nie zdecydował się na prowadzenie turystyki wiejskiej, choć zachęca do tego urokliwe położenie okolicznych wiosek, obfitość lasów i atrakcja turystyczna w postaci Muzeum H. Sienkiewicza w Oblęgorku. Ślady po pisarzu - poza dworkiem, podarowanym mu przez społeczeństwo - nie są zbyt liczne, choć Chełmce przez kilka lat były parafią autora Trylogii. Siedlecczanie, przechodząc z Pielgrzymką Podlaską przez Chełmce, ufundowali swemu sławnemu rodakowi tablicę pamiątkową w kościele. Przed kilku laty do rodziny pisarza, dotąd mieszkającej w okolicy, dołączyła Jego prawnuczka z Anglii. Na cmentarzu jest kilka skromnych nagrobków, są nabożeństwa za zmarłych członków dalszej rodziny pisarza - tak oto wygląda "sienkiewiczowski motyw" w parafii.

Tradycyjne nie znaczy złe

- Myślę, że tradycyjne formy duszpasterstwa, które są u nas realizowane, dają sporo możliwości rozwoju parafii - mówi ks. Stanisław Malec, proboszcz w Chełmcach od 1999 r.
Spore odległości do kościoła determinują rodzinny charakter przeżywania Mszy św., choć jest także specjalna Eucharystia dla dzieci. 21 kół różańcowych (w tym 3 dziecięce) modli się za wszelkie sprawy parafii. Dużą popularnością cieszą się pielgrzymki do polskich miejsc kultu. Widoczne jest także duże przywiązanie ludzi do nabożeństw adwentowych, wielkopostnych, majowych, różańcowych itd. Obecnie wspólnota parafialna przeżywa peregrynację obrazu Jezusa Miłosiernego oraz włącza się w dzieło materialne - prace renowacyjno-remontowe w kościele.
W ub. r. wybudowano nową zakrystię, a stara została zaadaptowana jako kaplica przedpogrzebowa. Ostatnio przebudowano też prezbiterium i zainstalowano nowy ołtarz, przesunięty w stosunku do starego. Został także wymieniony dach kościoła i przeprowadzono prace na plebani. W planach jest jeszcze malowanie kościoła, wymiana okien i instalacji elektrycznej. Podczas prac remontowych odsłonięto kryptę pod kościołem z dwiema trumnami i doczesnymi szczątkami - być może dawnych dziedziców, proboszczów, czy dobrodziejów kościoła.

Historia, zabytki, pamiątki

Pierwszy kościół, zbudowany w 1440 r., spłonął podczas pożaru w 1620 r. Obecny, wczesnobarokowy, powstał w 1665 r. z fundacji Jana Tarły, wojewody lubelskiego. Konsekrował go bp Władysław Silnicki, sufragan wileński, 15 sierpnia 1685 r. Jak głosi napis nad wejściem, świątynia była gruntownie odnawiana w 1925 r. przez ks. Tadeusza Szubstarskiego. Wiele prac remontowych przeprowadzono w latach 1972-99, gdy proboszczem parafii był ks. kan. Jan Mazur. Zasługi i gorliwość kolejnych proboszczów są skrupulatnie wyszczególnione w parafialnej kronice, założonej w 1958 r. przez ks. Stanisława Głowackiego i kontynuowanej przez jego następców.
W ołtarzu głównym chełmskiego kościoła znajduje się scena Ukrzyżowania, z klęczącą u stóp krzyża postacią - św. Marią Magdaleną, patronką parafii. Obraz pochodzi z klasztoru pofranciszkańskiego w Chęcinach. W kościele jest 5 ołtarzy bocznych: m.in. św. Mikołaja, drugiego patrona kościoła i św. Józefa. Ołtarze boczne pochodzą z XVII i XVIII w., główny - z końca XVII w. Równie stare są barokowe organy i chór muzyczny (z drugiej poł. XVII w.). U wejścia do kościoła i w dawnej zakrystii zwracają uwagę piękne, XVII-wieczne portale ciosowe oraz bogata, późnorenesansowa dekoracja stiukowa w prezbiterium i kaplicach. Wśród ciekawostek w tej pamiętającej kawał polskiej historii świątyni, znajdują się m.in. epitafia - Stanisława i Zbigniewa Duninów Gardzińskich, z herbami i refleksyjną łacińską inskrypcją. Opuszczających kościół żegna (lub przybyłych wita) odnowiona figura Matki Bożej, ufundowana w 1954 r. przez młodzież parafii.

Kronikarskie ciekawostki

W zapiskach kronikarskich poprzedniego proboszcza widoczna jest troska o rozbudzenie życia sakramentalnego i religijnego rodzin, o trzeźwość i sprawy młodzieży. Kronika jest wypełniona opisami "przygód duchowych i kulturalnych" parafii. Obrazuje kolejne lata funkcjonowania parafii, pracę poszczególnych wikariuszy i posługujących tu Sióstr Szkolnych de Notre Dame. Jest to ciekawy, momentami wzruszający materiał, rejestrujący życie parafii na tle wydarzeń ogólnopolskich i światowych. Czytamy w kronice m.in.:
"16 października 1978 r. Polskę i świat ogarnęło zdumienie. Papieżem wybrano Metropolitę Krakowa, Karola kard. Wojtyłę. Kardynał Felici ogłosił z balkonu Bazyliki św. Piotra: «Habemus papam» (...).
22 października 1978 r. w Rzymie, na placu przed Bazyliką św. Piotra - uroczysta inauguracja posługi papieskiej Jana Pawła II. Przed telewizorami cała Polska i cały świat katolicki. Wspaniała uczta dla wierzących serc i nie tylko (...)".
I na zakończenie:
"3 września 1999 r. Przeprowadzka do Kielc, do Domu Księży Emerytów. Pozostawiam Drogich mi Parafian. Wszyscy: dorośli, dzieci i młodzież, chorzy i staruszkowie będą zawsze we wdzięcznych moich wspomnieniach i modlitwie. Ci, którym Kościół jest bliski przez wiarę i miłość - jego wierni uczestnicy w łasce i sakramentach, i ci, stojący na uboczu. Serdeczne podziękowanie za współpracę. Wszystkim życzę wielorakiej łaski Bożej i przepraszam z całego serca tych, wobec których zawiniłem".
Przebywający na emeryturze Ksiądz Kanonik często odwiedza swoją parafię, która wdzięcznie go wspomina - podkreśla obecny Proboszcz.