Wernisaż rozpoczął ks. Andrzej Rusak, dyrektor Muzeum witając przybyłych gości, wśród których był m.in. bp Krzysztof Nitkiewicz. Ordynariusz sandomierski podziękował p. Józefowi Opali za rzeźbiarskie arcydzieła, przez które użycza głosu samemu Bogu. Nawiązując do obchodzonej 12 czerwca rocznicy pobytu św. Jana Pawła II w Sandomierzu, biskup zauważył, że choć nie brakowało w historii papieży będących mecenasami artystów, św. Jan Paweł II sam odznaczał się artystyczną wrażliwością jako poeta i aktor. Opowiedział w związku z tym epizod z okresu swojej pracy w Rzymie. Uczestnicząc w przygotowaniu papieskiej pielgrzymki do Rumunii, zdobył dla św. Jana Pawła II w rzymskiej siedzibie PAN polskie wydanie poezji rumuńskiej, gdyż papież chciał poznać w ten sposób duszę narodu rumuńskiego.

Prezentowane prace Józefa Opali ukazują ludzkie zmaganie z cieniem mijającego czasu, a zarazem trwałość tego co duchowe, ponadczasowe, tętniące życiem. Wystawa upamiętnia jubileusz 50 lat jego działalności od chwili ukończenia Akademii Sztuk Pięknych.

– Wystawa Artem Vitae „Sztuką życie” jest medytacją nad kondycją człowieka. Autor przedstawia nieustanny dialog, który odbywa się wewnątrz człowieka oraz między człowiekiem, a otaczającym go światem. W surowości rzeźb odnajdujemy zarówno ciężar codziennego trudu, jak i momenty głębokiej kontemplacji, które przeplatając się tworzą niezwykłą duchowość. Każda rzeźba staje się przewodnikiem po ścieżkach ludzkiego istnienia, przypominając, że nasze codzienne działanie, nawet przesiąknięte rutyną, może prowadzić do głębszego zrozumienia siebie i świata – mówił ks. Andrzej Rusak. Przybyli goście na zakończenie mogli wysłuchać występu Marcina Stycznia z recitalem pt. Pieśń o Bogu ukrytym z tekstami Karola Wojtyły.

Józef Opala urodził się w 1948 r. w Męczennicach. Artysta rzeźbiarz studiował w latach 1971-76 na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w pracowni prof. Stanisława Kulona i prof. Bohdana Chmielewskiego. W 1976 r. obronił dyplom z wyróżnieniem. Nietypowa praca dyplomowa, rzeźba Człowiek i Ziemia została wkomponowana w pejzaż Wyżyny Sandomierskiej, na terenie w rodzinnej wsi Męczennice. Prace artysty znajdują się w zbiorach prywatnych i państwowych m.in. w Muzeum Zamkowym w Sandomierzu, Muzeum Niepodległości w Warszawie, Parku im. Henryka Jordana w Krakowie, Muzeum Historii Polskiego Ruchu Ludowego w Warszawie, gdzie jest stała ekspozycja pomników ludzi kultury i postaci historycznych.

Twórczość Józefa Opali skupia się na ludzkiej duchowości, relacji człowieka z naturą oraz historii. Cechuje ją głęboki sensualizm, wewnętrzny rytm formy oraz silne zakorzenienie w tradycji i ziemi sandomierskiej. Artysta wykorzystuje regionalne i różnorodne materiały, między innymi czarny dąb wydobywany z dna Wisły oraz glinę i kamień. Tworzy również monumentalne realizacje w brązie oraz drewnie. Glinę dotyka jakby ze świadomością, że dotknęły jej ręce Stwórcy. Jego płaskorzeźby inkrustowane innymi materiałami zatrzymują obraz chwili.