Każda rocznica powstania parafii rodzi wdzięczność wobec Boga i ludzi, którzy w minionych latach zapragnęli zaprosić Boga do swojej miejscowości. To także spojrzenie w przyszłość, które pomaga planować i roztaczać duszpasterskie wizje, aby pielęgnować i rozwijać to, co już zostało zbudowane. Parafia Podwyższenia Krzyża św. w Rakszawie w bieżącym roku obchodzi 120-lecie swego istnienia. Uroczyste świętowanie odbędzie się na początku maja, a centrum dziękczynnego Te Deum laudamus będzie Eucharystia sprawowana przez abp. Adam Szala. Warto jednak spojrzeć na historię parafii, aby prześledzić najważniejsze momenty formowania się wspólnoty.

Spojrzenie w przeszłość

Parafia została erygowana 23 kwietnia 1906 r. przez św. bp. Józefa Sebastiana Pelczara. Wcześniej wioska Rakszawa należała do parafii Żołynia. Jednak proces tworzenia się parafii trwał prawie 30 lat. Najpierw postarano się o wybudowanie świątyni. W 1887 r. powstał komitet budowy kościoła. Ksiądz Antoni Frączek, pochodzący z Rakszawy, który był ekspozytem kościoła w Brzózie Królewskiej, przekazał wszystkie swoje oszczędności na powstanie świątyni pod warunkiem, że do budowy przyłączy się dwór i gromada (podanie ustne głosi, że ks. Antoni Frączek dysponował poważną kwotą pieniędzy wygraną na loterii). Budowa kościoła trwała w latach 1880-82 i zakończyła się jego konsekracją w 25 sierpnia 1884 r.

Parafia powstała za ks. Józefa Dziedzica, który duszpasterzował krótko, zaledwie półtora roku w latach 1904-06, ale za to zdecydowanie i aktywnie. Oto fragment z dekretu erekcyjnego z 23 kwietnia 1906 r., podpisanego przez Józefa Sebastiana Pelczara, ówczesnego biskupa przemyskiego, późniejszego świętego: „My Józef Sebastian Pelczar z Bożego miłosierdzia i Świętej Stolicy Apostolskiej łaski, biskup przemyski ob. łac., Prałat Domowy i Asystent tronu Jego Świątobliwości, Doktor świętej Teologii, czynimy niniejszym dokumentem wiadomo, że po dopełnieniu prawem wymaganym warunków, postanowiliśmy wyłączyć miejscowość Rakszawę ze związku parafialnego z łacińskim kościołem w Żołyni i utworzyć samoistną parafię obrządku łacińskiego w Rakszawie”.

Pierwszym mianowanym proboszczem został ks. Józef Heynar, który z wielką gorliwością przygotowywał się do remontu kościoła, ponieważ budynek, wybudowany systemem gospodarczym, wymagał już po 20 latach remontu. Kolejni proboszczowie podejmowali prace remontowe i budowlane, jednocześnie dbając o duchowy wymiar parafii. Kościół był wiele razy remontowany. W kolejnych latach wybudowano plebanię oraz powstał cmentarz. Następnie powstała organistówka oraz punkt katechetyczny przy Szkole nr 2. Kiedy proboszczem był ks. prał. Wiesław Opaliński, wybudowano kościół w Rakszawie Górnej, a następnie utworzono tam samodzielną Parafię NMP Matki Kościoła (1981-83).

Kolejną inwestycją w latach 90. XX wieku była budowa Domu Kultury Chrześcijańskiej im. bł. ks. Jerzego Popiełuszki, który służył i służy parafianom do dzisiaj. Jest to miejsce, gdzie odbywały się Dni Kultury Chrześcijańskiej i wiele ciekawych inicjatyw. Obecnie część domu zajmuje przedszkole. Został także wybudowany duży parking. Czas duszpasterzowania ks. Opalińskiego był naznaczony bogatym życiem wspólnot parafialnych oraz organizacją tzw. wieczorków pogodnych.

Współczesne dzieje

– Obecnie świątynia jest w trakcie prac remontowo-konserwatorskich, które podjął mój poprzednik ks. prał. Jan Woźniak. Za jego kadencji została wyremontowana plebania, wybudowano aleję prowadzącą od drogi do kościoła oraz rozpoczął się gruntowny remont kościoła – mówi ks. Mariusz Ryba, proboszcz parafii.

W ostatnich latach zostały odnowione: prezbiterium, ambona, łuk tęczowy i sklepienie ze scenami z Biblii. W obecnym roku trwają prace przy południowej ścianie nawy świątyni. Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego jest najciekawszym przykładem architektury sakralnej w Rakszawie. Usytuowana na niewielkim wzniesieniu budowla góruje nad otoczeniem wysoką wieżą. Jest to świątynia orientowana, zbudowana w stylu neoromańskim, na planie krzyża łacińskiego.

Żywa wspólnota

– Parafia to nie tylko kościół i budynki, ale przede wszystkim wspólnota. By mogła istnieć i funkcjonować, potrzebne są wspólnoty, które będą ożywiały całą parafię – wskazuje ks. Mariusz Ryba. Obecnie w parafii działają: Parafialna Rada Duszpasterska, Akcja Katolicka, Róże Różańcowe, Koło Misyjne, Koło Caritas, Krucjata Wyzwolenia Człowieka, wspólnota modlitewno-biblijna „Wieczernik” oraz Margaretki, KSM, Liturgiczna Służba Ołtarza i schola. Wspólnoty te ożywiają liturgię przez czynne włączanie się w czytanie lekcji, śpiew psalmów i organizację adoracji.

Świętowanie

Wspólnota parafialna będzie świętowała rocznicę swego powstania w dniach 1-3 maja br. W pierwszym dniu maja ks. Mariusz Ryba zaprasza na dziękczynną pielgrzymkę do Sanktuarium Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny w Leżajsku. Następnego dnia o godz. 11 będzie sprawowana Eucharystia pod przewodnictwem abp. Adama Szala. Będzie to czas dziękczynienia Bogu za minione lata oraz ludziom za ich zaangażowanie i wiarę, którą przekazywali swoim przodkom. Z kolei wieczorem organizatorzy zapraszają na modlitwę Akatystu w wykonaniu Chóru Raxavia. Natomiast 3 maja od godz. 15.30 rozpocznie się piknik rodzinny zakończony koncertem zespołu NiemaGOtu. – Serdecznie zapraszamy do wspólnego świętowania parafian i gości – zachęca proboszcz parafii w Rakszawie.