Życie bł. Anny Katarzyny Emmerich było ciche, bolesne i niemal całkowicie ukryte. Przyszła na świat w ubogiej wielodzietnej rodzinie w niewielkiej wiosce Flamschen w Westfalii. W szkole spędziła zaledwie kilka miesięcy. Jej codziennością były głód i ciężka praca, którą wykonywała od najmłodszych lat. W takich warunkach ukształtowała się jej żarliwa religijność, wtedy też zaczęła miewać pierwsze wizje.

Pragnęła zostać zakonnicą, lecz droga do klasztoru była dla tej biednej dziewczyny niemal niemożliwa, gdyż nie była w stanie uzbierać pieniędzy na posag wymagany przez większość zgromadzeń. Dopiero po latach została przyjęta do klasztoru augustianek w Agnetenbergu, gdzie w 1802 r. złożyła śluby zakonne. Skrupulatnie przestrzegała reguły zakonnej i gorliwie wykonywała powierzone jej obowiązki, nawet te najcięższe. W 1811 r. władze świeckie rozwiązały zakon. Anna Katarzyna znalazła schronienie w Dülmen, w domu francuskiego księdza. W tym czasie bardzo poważnie zachorowała. Do końca życia była przykuta do łóżka i bardzo cierpiała. Swoje cierpienia ofiarowywała za nawrócenie grzeszników i za dusze w czyśćcu cierpiące. Wówczas otrzymała też stygmaty i częściej miała mistyczne wizje dotyczące m.in. szczegółów życia Jezusa i Maryi. Zmarła, mając zaledwie 49 lat.

Bł. Anna Katarzyna Emmerich, dziewica ur. 8 września 1774 r. zm. 9 lutego 1824 r.