W imieniu wyróżnionej statuetkę Matki Bożej zza drutów odebrała dr Anna Byczek, dyrektor Hospicjum św Kamila w Bielsku-Białej.

Uroczysta gala wręczenia diecezjalnego wyróżnienia odbyła się 4 stycznia w Oświęcimskim Centrum Kultury. Przedstawiono sylwetki nominowanych. W tym prestiżowym gronie znaleźli się: Anna Lipa – animatorka życia wspólnotowego i działań ekumenicznych (parafia św. Marii Magdaleny w Cieszynie), Jadwiga Chlebik – wieloletnia wolontariuszka Caritas, zaangażowana w pomoc bezdomnym i chorym terminalnie, Małgorzata i Roman Rekiel – liderzy Parafialnej Caritas i koordynatorzy pomocy ubogim, Stowarzyszenie Rycerstwo Niepokalanej przy parafii w Starej Wsi – promotorzy duchowości św. Maksymiliana, ks. Zbigniew Jurasz – proboszcz i kustosz sanktuariów kęckich sanktuariów, Wspólnota „Talitha Kum” – prowadząca kursy Alpha i projekty ewangelizacyjne w Beskidach, o. Bogdan Kocańda, franciszkanin, rekolekcjonista i inicjator dzieł ewangelizacyjnych, oraz Józefa Staroń.

Werdykt odczytał ks. Piotr Hoffmann, dyrektor Wydziału Duszpasterstwa Ogólnego oraz przewodniczący kapituły nagrody. Głos zabrał bp Roman Pindel, wskazując związek diecezjalnej nagrody z postacią i życiem św. Maksymiliana. Biskup podkreślił, że sama nominacja jest wyróżnieniem. Galę wręczenia nagrody uświetnił wykład Teresy Wontor-Cichy z Państwowego Muzeum Auschwitz-Birkenau. Historyk przedstawiła działalność Instytutu Higieny SS, który funkcjonował w ramach kompleksu obozowego Auschwitz-Birkenau, gdzie do pracy w laboratoriach pod nadzorem niemieckich lekarzy przymuszani byli polscy i europejscy naukowcy. Na koniec uczestnicy gali mieli okazję zobaczyć fabularny film „Triumf serca” o św. Maksymilianie i jego współwięźniach, skazanych na śmierć głodową w obozowym bunkrze.

Laureatka Józefa Staroń w ciągu 40 lat pracy zawodowej z oddaniem przyjmowała rodzące się życie. Od 33 lat posługuje jako wolontariuszka w Hospicjum św. Kamila w Bielsku-Białej. Jest jedną z osób zaangażowanych w powstanie tej placówki. Jej służba obejmuje nie tylko pomoc medyczną, lecz także głęboki wymiar ewangelizacyjny – rozmowy przy łóżku chorego, duchowe towarzyszenie oraz zachęcanie do sakramentów: spowiedzi i namaszczenia chorych.

Przez cztery dekady pracy zawodowej harmonijnie łączyła posługę położnej z głęboką wiarą i wrażliwością na wymiar duchowy ludzkiego życia. Dziś kontynuuje swoją misję jako pionierka wolontariatu hospicyjnego w Bielsku-Białej, niosąc pomoc osobom terminalnie chorym.