Początki medycyny uzdrowiskowej sięgają czasów starożytnych. W Grecji, Egipcie czy Rzymie stosowano wodolecznicze kąpiele w celu utrwalenia lub poprawy swojego stanu zdrowia. Odrodzenie balneologii w Europie nastąpiło na przełomie XVIII i XIX wieku. Także w Polsce historia uzdrowisk jest bardzo długa i bogata. W miejscach występowania naturalnych wód mineralnych lub źródlanych (do picia lub do kąpieli), a także specyficznego mikroklimatu otwierano zakłady lecznicze. Powstawała infrastruktura sprzyjająca regeneracji i odpoczynkowi. Dziś na trenie naszego kraju jest 45 uzdrowisk pozwalających na leczenie i rehabilitację na poziomie europejskim.

Krynica-Zdrój

To położone w Beskidzie Sądeckim (województwo małopolskie) uzdrowisko jest chyba najsłynniejsze w Polsce. To tutaj praktykował jeden z twórców polskiej balneologii – profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego Józef Dietl. Stare Łazienki Mineralne, Stare Łazienki Borowinowe, Pijalnia Główna czy Nowy Dom Zdrojowy wyryły piętno na architektonicznej mapie miasta i regionu. Tutaj w XIX stuleciu bywali najwięksi polscy pisarze, malarze i poeci, a w okresie międzywojennym Krynica stała się najmodniejszym kurortem uzdrowiskowym wśród polskich elit. Leczy się tu schorzenia głównie związane z układami oddechowym, pokarmowym, krążenia, z chorobami reumatologicznymi, przemiany materii (w tym cukrzycą i otyłością), a także chorobami narządu ruchu, neurologicznymi, nerek i dróg moczowych.

Szczawno-Zdrój

Położone u stóp starego Chełmca (Dolny Śląsk) miasteczko jest hojnie obdarzone przez naturę w przepiękne krajobrazy, łagodny podgórski mikroklimat, czyste powietrze, wody mineralne. Już w średniowieczu zachwalano tutejsze wody lecznicze. Atrakcją miejscowości są park zdrojowy z teatrem, pijalnia wód i hala spacerowa, która została wybudowana obok pijalni wód dla wygody kuracjuszy. Zachwycają zabytkowe wille i pensjonaty. Warto też obejrzeć piękny folwark z uroczym dworkiem w szwajcarskim stylu. Kuracji poddają się tu cierpiący z powodu schorzeń narządu ruchu, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów, osteoporoza, zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa i stawów czy stany po złamaniach kości.

Busko-Zdrój

Położone w sercu Polski (województwo świętokrzyskie) uzdrowisko powstało w pierwszej połowie XIX wieku. W 1836 r. oddano do użytku gmach zdrojowy, tzw. Łazienki (obecnie sanatorium „Marconi”), i otwarto Zakład Zdrojowy. Rozbudowa uzdrowiska nastąpiła w latach 60. XX wieku. Wokół parku zdrojowego powstawało wiele nowych sanatoriów i pensjonatów prywatnych. Buski park oraz starówka zdrojowa z promenadą to jedno z piękniejszych miejscc na ziemi świętokrzyskiej. Wykorzystując unikalne wody siarczkowe, w Busku-Zdroju leczy się głównie schorzenia ortopedyczno-urazowe, reumatologiczne, neurologiczne, kardiologiczne i dermatologiczne.

Międzyzdroje

To jedno z najpiękniejszych nadmorskich uzdrowisk (województwo zachodniopomorskie). Oferuje nie tylko malownicze widoki, ale także zdrowotne walory, które wynikają z obecności wód mineralnych i mikroklimatu nadmorskiego. Szerokie, piaszczyste plaże i wspaniały mikroklimat zachęcają do kąpieli morskich oraz słonecznych. Promenada przebiega w okolicy Parku Zdrojowego i tutejszego amfiteatru, a wzdłuż niej stoją zabytkowe, pięknie utrzymane pensjonaty.

Kuracji poddają się tu cierpiący głównie z powodu chorób układu oddechowego (astma, nieżyty, rozedma płuc), schorzeń układu krążenia, reumatologicznych, ortopedycznych i dermatologicznych. Wykorzystując specyficzny mikroklimat, jod i wody lecznicze, wspomaga się tu także leczenie otyłości.

Polańczyk

To młode uzdrowisko położone w sercu Bieszczad (województwo podkarpackie). W latach 60. ubiegłego wieku w Bieszczadach zalano znaczny obszar wodą, tworząc Jezioro Solińskie. Utworzył się tu leczniczy klimat. W Polańczyku zaczęto robić odwierty i odkryto zdrowe wody mineralne. Zbudowano sanatoria i domy wczasowe. Cała baza sanatoryjno-wypoczynkowa znajduje się na przepięknym półwyspie, wcinającym się głęboko w wody solińskiego akwenu. W 1999 r. Polańczyk uzyskał status uzdrowiska. Leczy się tu głównie schorzenia: ortopedyczno-urazowe, reumatyczne, kardiologiczne, górnych dróg oddechowych, endokrynologiczne.