Reklama

Przemyśl

Biegnij z sercem

Każda z dotychczasowych edycji była inna i na swój sposób wyjątkowa. Dziesiąta edycja Biegu dla Życia na trasie Jarosław – Markowa (42 km) wystartuje 6 grudnia o godz. 10.

Niedziela Plus 48/2025, str. VIII

biegnijsercem.pl

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Zaczynaliśmy w 2016 r. jako Sztafeta dla Życia. Była to grupa ok. dwudziestu osób, które chciały połączyć pasję biegania z wdzięcznością za dar życia. Z czasem bieg się rozrastał – zmieniał formy i trasy, przyciągał coraz więcej osób, zarówno biegaczy, jak i wolontariuszy. Stał się wydarzeniem o charakterze wspólnotowym, a nie tylko sportowym. Dołączali biegacze z zagranicy, a także całe rodziny. To właśnie wtedy umocniło się w nas przekonanie, że Bieg dla Życia ma głębszy sens, że jest nie tylko formą aktywności, ale i znakiem wdzięczności za życie i wiarę.

Od 2023 r. bieg nosi imię błogosławionej Rodziny Ulmów z Markowej – rodziny, która w czasie II wojny światowej oddała życie, ratując żydowskich sąsiadów. Ich historia to przykład miłości, odwagi i wiary w wartość każdego ludzkiego życia. Wraz z ich beatyfikacją naturalne się stało, by właśnie Markowa, miejsce ich życia i męczeństwa, stała się metą naszego biegu.

Biuro zawodów, zlokalizowane w budynku głównym Ośrodka Kultury i Formacji Chrześcijańskiej im. Anny Jenke w Jarosławiu, ul. Benedyktyńska 5, otwarte będzie w godz. 8-9 w dniu 6 grudnia 2025 r. Dzień rozpoczniemy Mszą św. o godz. 9 w Czarnej Kaplicy w Ośrodku w Jarosławiu. Na godz. 10 zaplanowano start biegu, a ok. godz.15.40 spotkamy się na mecie przy kościele św. Doroty w Markowej.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2025-11-25 15:23

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Miarą miłości bliźniego jest miłowanie siebie

[ TEMATY ]

homilia

rozważania

Adobe Stock

Rozważania do Ewangelii Mt 5, 43-48.

Piątek, 28 lutego. Dzień Powszedni.
CZYTAJ DALEJ

Miłość nieprzyjaciół to wolność od radości z ich upadku

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock, montaż: M. Pijewska

Pwt 26, 16-19 stoi na końcu Pwt 12-26, w mowie Mojżesza wypowiadanej u progu wejścia do ziemi. Rozdział 26 zawiera wcześniej obrzęd z pierwszymi plonami i wyznaniem historii wyjścia z Egiptu (26,1-11) oraz nakazy dotyczące dziesięciny (26,12-15). Po tych gestach liturgicznych pada formuła zamknięcia. Słowo „dziś” nadaje jej ton uroczysty i naglący. Mojżesz streszcza publiczną deklarację ludu i publiczną deklarację Boga. BT oddaje to przez język „oświadczenia” po obu stronach. W tekście hebrajskim stoją rzadkie formy he’emarta i he’emircha, użyte w nietypowej konstrukcji, stąd duży rozrzut przekładów. Zauważalna jest też cecha hebrajszczyzny: zwykłe „powiedzieć” bywa nośnikiem zobowiązania i ma wagę przyrzeczenia. Septuaginta oddaje ten zwrot czasownikiem εἵλου, „wybrałeś”. Wulgata Hieronima mówi podobnie: Dominus „elegit te hodie” i nazywa Izraela populus peculiaris. Lud uznaje JHWH za swojego Boga i przyjmuje drogę posłuszeństwa oraz słuchania Jego głosu. Bóg uznaje lud za swoją szczególną własność. Określenie to odpowiada hebrajskiemu segullāh i ma tło królewskie. To skarb zastrzeżony dla władcy. Ten sam zwrot pojawia się wcześniej w Pwt, w mowie o wybraniu Izraela spośród narodów. Dalszy wiersz mówi o wywyższeniu „we czci, sławie i wspaniałości” oraz o nazwaniu „ludem świętym”. W hebrajskim triadzie odpowiadają rzeczowniki tehillāh, šēm, tif’eret, znane z języka pochwały. W Pwt opisują one rozpoznawalność ludu po stylu życia, który staje się znakiem Boga pośród narodów.
CZYTAJ DALEJ

Jeździł na motorze od wioski do wioski z różową walizką. Tak rozpoczęła się nowa misja w Czadzie

2026-02-28 08:41

Ks. Jakub Szałek

Paramenty do Mszy Świętej wożone były na motorze w walizeczce

Paramenty do Mszy Świętej wożone były na motorze w walizeczce

Przyjechał do miejsca bez kościoła, bez domu, bez prądu. Miał motor, różową walizkę z paramentami do Mszy Świętej i cztery hektary ziemi na obrzeżach afrykańskiego miasta. Tak zaczęła się nowa misja w Lai w Czadzie.

Kiedy w listopadzie 2021 roku ks. Jakub Szałek po raz pierwszy stanął na tej ziemi, nie było tu niczego – ani kaplicy, ani plebanii, ani szkoły. Wspólnota spotykała się pod wielkim mangowcem. Mszę Świętą misjonarz odprawiał pod gołym niebem, a przemieszczał się od wioski do wioski z małą, różową walizką, w której mieściło się wszystko, co potrzebne do Eucharystii.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję