15 lat temu w Świebodzinie powstała figura, która stała się symbolem diecezji i województwa lubuskiego. Nie było to łatwe przedsięwzięcie, bowiem jego realizacja trwała 10 lat. Figura poświęcona została 21 listopada 2010 r.
Świebodziński Chrystus Król to symboliczna budowla. Usytuowana na styku dróg prowadzących z północy na południe i ze wschodu na zachód, jest miejscem zatrzymania dla wielu zmierzających tymi szlakami, również w wymiarze wewnętrznym. Zwrócona w stronę miasta figura na trwałe wpisała się w jego panoramę, a rozpostarte dłonie Chrystusa przybywających pielgrzymów zapraszają do dotknięcia tajemnicy Jego miłości, miłości miłosiernej, o której przypomina znajdujące się nieopodal Sanktuarium Bożego Miłosierdzia.
Idea budowy figury Chrystusa Króla w Świebodzinie narodziła się krótko po tym jak 26 listopada 2000 r. bp Adam Dyczkowski zawierzył miasto i gminę Świebodzin opiece Chrystusa Króla. Głównym inicjatorem i pomysłodawcą budowy pomnika był proboszcz parafii – sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Świebodzinie – ks. prał. Sylwester Zawadzki, który w 2001 r. rozpoczął działania zmierzające do wybudowania w Świebodzinie pomnika o wielkości zbliżonej do pomnika Chrystusa Odkupiciela w Rio de Janeiro. Budowa obiektu rozpoczęła się w 2001 r. i trwała do 2010 r. Dokładnie 21 listopada w Uroczystość Chrystusa Króla Wszechświata została odprawiona uroczysta Msza św., podczas której bp Stefan Regmunt dokonał poświęcenia figury. Na końcowy efekt złożyła się praca bardzo wielu osób, często bezinteresownie poświęcających swój czas, wiedzę i umiejętności. Figura powstała według projektu rzeźbiarza Mirosława Kazimierza Pateckiego, zaś projektem technicznym konstrukcji zajęli się doc. dr inż. Mikołaj Kłapoć i prof. dr hab. inż. Jakub Marcinowski, pracownicy Uniwersytetu Zielonogórskiego. Prowadzeniem projektu na każdym etapie prac zajmował się p. Tomasz Stafiniak.
Świebodziński Chrystus Król to symboliczna budowla. Postać Chrystusa ma 33 m wysokości, co symbolizuje 33 lata życia Pana Jezusa. Korona ma 3 m wysokości, symbolizujące 3 lata publicznej działalności Jezusa. Głowa Jezusa ma 4,5 m wysokości, każda z dłoni ma po 6 m długości, a odległość między końcami palców rąk wynosi 24 m. Figura stoi na 16-metrowym kopcu usypanym z ziemi i kamieni. 16,5-metrowy kopiec jest obwiedziony 5 pierścieniami, które symbolizują zbawczą rolę Chrystusa dla 5 kontynentów i panowanie Chrystusa nad światem. Co ciekawe, 36-metrowy posąg jest o 6 m wyższy od słynnej figury Chrystusa z Rio de Janeiro, a serce śp. ks. prał. Sylwestra Zawadzkiego spoczęło u stóp pomnika.
W sobotę 27 kwietnia w Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Świebodzinie odbyły się warsztaty dla dekanalnych ojców duchownych, które poprowadził ks. dr Dariusz Wołczecki. Tematem ćwiczeń było, jak rozmawiać, żeby się spotkać relacyjnie i udzielić pasterskiego wsparcia.
Dekanalny ojciec duchowny jest kapłanem wybranym przez biskupa diecezjalnego spośród księży posługujących w dekanacie, który troszczy się o odpowiedni poziom życia duchowego kapłanów. Spotkanie rozpoczęło się wspólną modlitwą brewiarzową i wzajemnym podzieleniem się dylematami i radościami płynącymi z posługi dekanalnego ojca duchownego.
Kościół wraca dziś do słów Hioba, które czytaliśmy miesiąc temu (zob. glossę na 1 X), i kładzie je na usta wszystkich swoich zmarłych: „ja wiem: Wybawca mój żyje”. W liturgii zadusznej to wyznanie zmienia usta. Staje się głosem tych, którzy przeszli przez śmierć i czekają. Goel, krewny-wykupiciel, który wstaje jako ostatni, ma teraz imię i historię. To Chrystus zmartwychwstały, pierworodny spośród umarłych. „Oby me słowa zostały spisane, oby w księdze utrwalone, rylcem żelaznym i ołowiem na skale wyryte na wieki”. W dzień zaduszny te słowa brzmią jak modlitwa wszystkich bezimiennych, żeby nie zniknąć, żeby ślad pozostał. Ludzka pamięć jest krucha jak inskrypcje. Wietrzeją nagrobki, gasną nazwiska. Kościół odpowiada na tę kruchość inną księgą, liber vitae, księgą życia, w której zapis nie blaknie, bo pisze go Ten, który „wie, kim są Jego” (por. 2 Tm 2,19). „Ja sam Go zobaczę, moje oczy ujrzą, nie kto inny”. To zdanie jest w liturgii pogrzebowej od wieków. Śpiewane nad trumną, przestaje być przeczuciem, a staje się programem. Nadzieja chrześcijańska dotycząca zmarłych jest skandalicznie konkretna. Nie „coś z nich przetrwa”, lecz „ich oczy ujrzą”. Modlitwa za zmarłych, którą dziś Kościół zanosi we wszystkich swoich świątyniach, opiera się na tej konkretności. Skoro oni żyją i czekają, można im pomóc. Miłość nie zna granicy grobu, a wstawiennictwo jest jej językiem po tamtej stronie słyszalnym.
Rocznica PZC w parafii św. Józefa Sebastiana Pelczara w Rzeszowie
20.08.1995 r. biskup Kazimierz Górny erygował parafię pw. św. Józefa Sebastiana Pelczara w Rzeszowie. Wraz z rozpoczęciem budowy świątyni, ówczesny proboszcz parafii ks. Stanisław Wójcik założył Parafialny Zespół Caritas, aby w ten sposób pomagać biednym, a równocześnie włączać parafian w aktywne działania wspólnoty.
4.10.2026 r. w tej wspólnocie świętowano 30-lecie działalności Parafialnego Zespołu Caritas. Rozpoczęło się ono Mszą świętą, której przewodniczył dyrektor Caritas Diecezji Rzeszowskiej ks. Piotr Potyrała. Koncelebransami byli: proboszcz parafii ks. Lucjan Dyka, były dyrektor Caritas ks. Stanisław Słowik oraz wikariusz parafii ks. Piotr Soja. W kazaniu ks. Potyrała nawiązał do postawy św. Franciszka z Asyżu i jego wrażliwości na ludzi biednych i chorych, a także do nauczania papieża Leona XIV, przytaczając jego słowa: „Bóg ma szczególne upodobanie w ubogich. (…) A Kościół, jeśli chce być Chrystusowym, musi być Kościołem błogosławieństw, Kościołem, który robi miejsce małym i idzie ubogi z ubogimi, miejscem, w którym ubodzy mają uprzywilejowaną pozycję.” Podziękował także wolontariuszom Zespołu Caritas i wszystkim parafianom za wrażliwość na potrzebujących i wspieranie dzieł pomocowych realizowanych przez rzeszowską Caritas.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1792598077.jpg)
