W kościele Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny i św. Antoniego Marii Klareta odbyła się uroczystość złożenia ślubów wieczystych przez br. Jakuba Gawlika ze Zgromadzenia Misjonarzy Klaretynów.
Na początku liturgii wiernych przywitał proboszcz, o. Wojciech Matuła CMF, który szczególne słowa wdzięczności za obecność przy ołtarzu skierował do najbliższej rodziny br. Jakuba oraz przełożonych zakonu i przybyłych gości. Mszy św. przewodniczył wiceprowincjał, o. Piotr Boroń CMF.
W homilii o. Boroń powiedział, że decyzja młodego zakonnika to owoc spotkania z Chrystusem – Dobrym Pasterzem, któremu br. Jakub postanowił zaufać i powierzyć swoje życie. – Nie byłoby tej uroczystości, gdybyś nie odpowiedział pozytywnie na zaproszenie Pana. Dziś ofiaruje ci On szczególny dar – krzyż, który już za chwilę zawiśnie na twoich piersiach – mówił o. Boroń, nawiązując do słów Ewangelii.
Po homilii br. Jakub uroczyście złożył śluby czystości, ubóstwa i posłuszeństwa potwierdzające pragnienie życia radami ewangelicznymi oraz duchem charyzmatu, o którym św. Antoni Maria Klaret pisał: „Synem Niepokalanego Serca Maryi jest ten, kto płonie miłością i pragnie rozpalać nią wszystko na swej drodze. Kto skutecznie pragnie i wszelkimi środkami usiłuje rozpalić wszystkich ludzi ogniem Boskiej miłości”.
Na zakończenie uroczystości br. Jakub wyraził wdzięczność rodzinie i zgromadzonym, mówiąc: – Całą moją drogę zawierzam Chrystusowi i Jego Matce. Proszę was o modlitwę, abym był wierny Bogu i Kościołowi.
Uroczystość stała się ważnym świadectwem wiary oraz przypomnieniem, że śluby zakonne są nie tylko osobistym wyborem, ale również darem dla całej wspólnoty Kościoła.
Już w najbliższą niedzielę w Parku na Zdrowiu odbędzie się III. Memoriał Marii Kwaśniewskiej
– Maleszewskiej, czyli wydarzenie dla miłośników biegania i aktywności dla całych rodzin.
Ziemia naznaczona przemocą i męczeństwem doświadcza obecnie niezwykłego rozkwitu powołań
Na wschodzie Indii, obserwuje się silny wzrost powołań. Stan, który kilkanaście lat temu był świadkiem dotkliwych krzywd wyrządzonych wyznawcom Chrystusa, dziś staje się miejscem coraz częstszych święceń kapłańskich. Duszpasterze, którzy sami doświadczyli „prześladowań, których celem było uciszenie chrześcijaństwa”, dziś wzywają do pokoju i pojednania.
Stan Orisa staje się centrum wiary i nadziei dla indyjskiej wspólnoty katolickiej, która historycznie najgłębiej zakorzeniona jest w południowo-zachodnim stanie Kerala, gdzie odsetek wiernych zbliża się do 20 proc. populacji. W pozostałych stanach kraju chrześcijanie stanowią około 2 proc. z 1,2 miliarda mieszkańców. Chrześcijańska mniejszość, w kraju, w którym w ciągu ostatnich dwudziestu pięciu lat nastąpił wzrost związanego z hinduizmem religijnego nacjonalizmu, narażona jest ze strony grup ekstremistycznych na przemoc, która w stanie Orisa osiągnęła najwyższy poziom w latach 2007 i 2008.
Ben Sira (Jezus, syn Eleazara, syn Syracha) pisze w Jerozolimie w początkach II w. przed Chr., w świecie, w którym kultura grecka mocno naciska na tożsamość Izraela. W części zwanej „pochwałą ojców” (Syr 44-50) ukazuje dzieje jako szkołę wierności. Dawid staje tu w centrum nie jako strateg, lecz jako człowiek kultu. Porównanie do tłuszczu ofiary podkreśla, że to, co najcenniejsze, należy do Pana. W Prawie tłuszcz (cheleb) bywa częścią zastrzeżoną dla Boga. Dawid zostaje oddzielony dla świętości. Autor przypomina zwycięstwa, ale zatrzymuje się na pieśni. Dawid śpiewał „z całego serca” i umiłował Stwórcę. To język czegoś więcej niż tylko talentu. Wspomnienie śpiewaków przy ołtarzu i uporządkowania świąt dotyka realnej historii liturgii Dawidowej, znanej także z Ksiąg Kronik. Wiara wchodzi w ciało wspólnoty przez modlitwę, muzykę i czas święta. Najbardziej uderza zdanie o odpuszczeniu grzechów. Syrach nie pomija upadku króla, lecz widzi w nim miejsce działania miłosierdzia. Tron otrzymuje oparcie w obietnicy Boga, a nie w bezgrzeszności władcy. Obraz rogu (qeren) oznacza moc i wyniesienie. Św. Atanazy w „Liście do Marcellina” mówi o Psalmach jako o zwierciadle serca i uczy, że człowiek bierze ich słowa na usta jak własne. Ta intuicja wyrasta z Dawida, którego Syrach pokazuje jako mistrza modlitwy. Św. Augustyn, komentując przysięgę Boga „dla Dawida”, rozpoznaje w „nasieniu Dawida” Chrystusa oraz tych, którzy do Niego należą. Przymierze króla otwiera się na lud odkupiony. Słowa o „przymierzu królów” i „tronie chwały” nawiązują do obietnicy z 2 Sm 7, w której Bóg podtrzymuje dom Dawida.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
