Strzeliste wieże świątyni, z których jedna właśnie przechodzi remont, a drugą wkrótce czeka podobne wyzwanie, są znakiem nie tylko architektonicznego piękna, ale też nieustannej troski wspólnoty o swoje duchowe i materialne dziedzictwo. Świątynia, wzniesiona dzięki społecznemu zaangażowaniu mieszkańców, dziś jest nie tylko budowlą, ale też żywym domem, w którym wierni i duszpasterze doświadczają wspólnoty.

Nieustannie w drodze

Historia parafii sięga 1903 r. Od momentu konsekracji świątynia była miejscem modlitwy i budowania wiary, przetrwała wojny, okupację i trudne lata powojenne, a dzisiaj kształtuje życie duchowe kolejnych pokoleń. Proboszcz – ks. prał. Jan Niziołek podkreśla, że parafia nieustannie jest w drodze. – Organizujemy rozmaite pielgrzymki, zarówno do polskich, jak i zagranicznych sanktuariów. Dbamy o to, aby w parafii, obok przestrzeni modlitewnej, odbywały się też wydarzenia kulturalne. Ostatnio z okazji rocznicy Cudu nad Wisłą mieliśmy koncert Reprezentacyjnego Zespołu Artystycznego Wojska Polskiego, a wcześniej – kolędowanie z Eleni. To wszystko pozwala ożywiać ludzi – zauważa kustosz tego miejsca. Pod czujnym okiem proboszcza w ostatnich latach świątynia odzyskuje dawny blask, m.in. odnowiono wnętrze, naprawiono witraże, a także udostępniono podjazd dla osób z niepełnosprawnościami.

Służba

Parafia to jednak nie kamień i cegła, ale ludzie, którzy tworzą wspólnotę. Dzięki codziennej życzliwości i naturalnym relacjom między duszpasterzami i parafianami naprawdę widać, jak Bóg posługuje się ludźmi, aby budować wspaniałe miejsce na mapie miasta. W tej parafii bowiem życie duchowe i codzienność przenikają się naturalnie. Łukasz Lemiecha, zaangażowany w Liturgiczną Służbę Ołtarza oraz Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży, przyznaje: – Myślę, że wszystko, co robię w parafii, można przypisać słowu „służba”. Od posługi przy ołtarzu po pomoc przy pielgrzymkach czy budowie grobu Pańskiego i stajenki betlejemskiej – parafia jest dla mnie domem, w którym z radością wypełniam różne zadania.

Proste decyzje

Wieloletnia posługa Jerzego Słuszniaka, kościelnego, pełniącego tę funkcję od 1971 r., doskonale pokazuje, że oddanie dla parafii rodzi się z prostych decyzji. – Zaczynałem jako elektryk i członek asysty, a po śmierci poprzedniego kościelnego miałem zastępować go tylko na chwilę. Do dziś jestem, bo nikt się nie znalazł – wyjaśnia. Doświadczenie p. Jerzego jest symbolem wierności i trwałości, które kształtują nowe pokolenia parafian.

Asia Czech-Wybodeł wspomina, że kiedy jej córka skończyła cztery lata, przyprowadzała ją na próby scholi. Dziś dziewczyna, mając 13 lat, przychodzi do świątyni już sama. – Nie wyobrażamy sobie niedzieli i świąt poza parafią. Fantastyczni księża angażują się w życie duchowe i naszą codzienność, choćby organizując wspólne grille, które budują więzi między ludźmi – zauważa parafianka.

Dla ludzi w różnym wieku

Od lat parafia wspiera też duchowy rozwój starszych i doświadczonych wiernych. Zofia Mazur, prowadząca Rycerstwo Niepokalanej, zaangażowana także w Żywy Różaniec, mówi: – W tej parafii znajduję dużo ciepła, a przede wszystkim doświadczam Boga. Ta wspólna modlitwa, bycie razem przy Nim i drugim człowieku to jest coś najpiękniejszego. Wiem, że parafia to my, wierni, księża. Parafia to też ja – dodaje z uśmiechem.

Duszpasterze dbają o różnorodność posługi. Ksiądz Sebastian Woźniak prowadzi scholę i Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży, ks. Mateusz Golis troszczy się o ministrantów i prowadzi krąg biblijny, a emerytowany już ks. Kazimierz Bednarski gorliwie służy w konfesjonale. W centrum życia duchowego parafii pozostaje kaplica wieczystej adoracji, w której w każdym momencie dnia ktoś czuwa przy Najświętszym Sakramencie. Wierni mają też możliwość wsparcia najbiedniejszych przez działającą w parafii Kuchnię św. Antoniego, która każdego dnia wydaje kilkadziesiąt posiłków najbardziej potrzebującym. Wszystkie te inicjatywy sprawiają, że wspólnota parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła jest dynamiczna i otwarta na ludzi w różnym wieku.

Nabożeństwo misyjne

W Roku Jubileuszowym bazylika staje się szczególnie ważnym miejscem na mapie naszej archidiecezji – można tu uzyskać odpust zupełny, co dodatkowo przyciąga wiernych pragnących pogłębić swoje życie duchowe. A już na 14 września proboszcz zaprasza do udziału w pięknym nabożeństwie misyjnym. Co nas czeka? – Modlitwa przy krzyżu, słowo Boże głoszone przez misjonarza, rozdanie wszystkim uczestnikom krzyży, poruszenie serca. Warto być w tę niedzielę z nami, aby rozpalić swoją wiarę na nowo – zachęca duszpasterz.

Parafia Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Zawierciu pokazuje, że wiara nie jest odległa, lecz obecna w codzienności, a duchowa i materialna troska o wspólnotę jest najlepszym dowodem, że Kościół może być miejscem, gdzie każdy człowiek odkrywa sens swojej drogi do Boga.