Takim właśnie doświadczeniem był tegoroczny „Obóz z Wartościami” z parafii św. Jadwigi w Mokrzeszowie, zorganizowany przez proboszcza ks. Marcina Zawadę. Wraz ze sprawdzonym gronem wychowawców i pedagogów poprowadził on po raz kolejny setkę dzieci i młodzieży w górską scenerię Małego Cichego w sercu Podhala, z panoramą Tatr na wyciągnięcie ręki. Wakacyjny wyjazd odbył się w dniach 18-27 lipca, a jego uroczyste rozpoczęcie miało miejsce w miejscowym kościele, gdzie Mszy świętej przewodniczył bp Marek Mendyk, błogosławiąc dzieciom i wychowawcom na czas bezpiecznego i owocnego wypoczynku.

Codzienność pełna wartości

To nie były zwykłe kolonie, a już na pewno nie „wyjazd all inclusive” z leżeniem do południa. Każdy dzień miał swoje hasło, mały klucz do większej prawdy. Zdrowie, nadzieja, aktywność, sumienność… – słowa, które w świecie pełnym skrótów i uproszczeń tu nabierają prawdziwej treści. Jak podkreślił ks. Marcin, chodziło o to, by młodzi odkryli, że wartości nie są dodatkiem do życia, ale jego fundamentem. – Chciałem pokazać, że wiara i codzienne wybory idą w parze. Siostra Clare Crockett, nasza patronka, uczyła, że można kochać Boga z radością i bez kompromisów – wyjaśnił kapłan.

Program wyjazdu nie dawał szansy na nudę. Były górskie wędrówki z przewodnikami, odkrywanie Doliny Suchej Wody, widoki znad Czarnego Stawu Gąsienicowego, spływ Dunajcem, wejście na Sarnią Skałę, a także termalne kąpiele w Chochołowie i Białce Tatrzańskiej. Do tego gry zespołowe, warsztaty kulinarne i artystyczne, spotkania przy grillu, a nawet zabawa w Iluzja Parku. Jednak równie ważne były chwile wyciszenia, codzienna Eucharystia, modlitwa i krótkie konferencje. – Najbardziej zapamiętałam, jak ksiądz mówił o nadziei, że Bóg zawsze ma dla nas plan, nawet jeśli my go nie widzimy – wspominała Ania, jedna z uczestniczek.

W Małem Cichem dzieci odkrywały, że wspólnota to coś więcej niż bycie razem w jednym miejscu. To dzielenie się kanapką na szlaku, pomoc przy noszeniu bagażu, wspólny śmiech po nieudanym zwrocie w ping-pongu. To także umiejętność powiedzenia „dziękuję”, prostego, a jakże zapomnianego słowa, które, jak zauważył ks. Marcin, buduje relacje i uczy pokory.

Formacja, która zostaje na dłużej

Na koniec były podziękowania dla gospodarzy, rozdanie nagród i obietnica, że wrócą tu znowu. Bo jak się raz spróbuje takiego „wypoczynku z duszą”, to trudno zadowolić się zwykłym wyjazdem. – Wróciłam zmęczona fizycznie, ale serce mam lżejsze – uśmiechała się jedna z wychowawczyń.

Może w tym tkwi sekret, połączenie piękna gór, młodzieńczej radości i Ewangelii żywej w działaniu. W świecie, w którym wszystko chce być szybkie i powierzchowne, w Małem Cichem znalazło się miejsce na to, co głębokie.

Ten wyjazd, kolejny już zorganizowany przez parafię, jest znakomitym potwierdzeniem, że Kościół nie odpuszcza duszpasterstwa dzieci. Ta wakacyjna propozycja dla dzieci i młodzieży to doskonały przykład, jak skutecznie połączyć letni wypoczynek z formacją, duchowym rozwojem i bliskością z Bogiem.