Jadwiga Łopatto przyszła na świat 18 listopada 1837 r. w rodzinie ziemiańskiej wywodzącej się z Kowieńszczyzny. W wieku 24 lat wstąpiła do klasztoru Sióstr Dominikanek
klauzurowych w Piotrkowie Trybunalskim, gdzie 1 września 1862 r. złożyła śluby wieczyste. Tam też podjęła pracę szkolną w klasztornej pensji żeńskiej. Po kasacie dominikanek
piotrkowskich i ich wysiedleniu do podczęstochowskiej wsi Święta Anna, gdzie zajęły mocno zdewastowany zespół pobernardyński, rozpoczęła się nowa karta w dziejach wspólnoty sióstr,
spośród których przełożoną obrały sobie w 1872 r. najmłodszą, 35-letnią Jadwigę Łopatto.
Przez 21 lat matka Jadwiga zmagała się z licznymi przeciwieństwami, aby zapewnić zgromadzeniu przetrwanie i przygotować klimat pod przyszłą odnowę życia zakonnego. Broniła, na
ile mogła, sióstr przed szykanami władz carskich i złamane nieszczęściami mniszki podnosiła na duchu. Pokonując liczne przeszkody, wymogła na urzędnikach pozwolenie na przyjęcie do klasztoru
kilku kandydatek, które już po jej śmierci brały udział w odrodzeniu dominikanek w Świętej Annie. Kluczowym przedsięwzięciem przeoryszy była odbudowa po styczniowym pożarze w 1881 r.
klasztoru i zapobieżenie rozproszeniu zrezygnowanych zakonnic, a także współpraca z biskupem kujawskim Aleksandrem Bereśniewiczem w przywracaniu normalnej egzystencji
klasztornej, gdzie siostry na sposób kontemplacyjny oddają Chwałę Bożą.
Całą energię do działań w nieraz ekstremalnych warunkach czerpała matka Jadwiga z Jezusa Eucharystycznego, którego przez długie godziny adorowała przed Najświętszym Sakramentem.
Także jej nadprzyrodzona wiara umocniona w Jezusie i Jego woli czyniła możliwym rzeczy niemożliwe.
Matka Jadwiga po heroicznym i ofiarnym życiu odeszła po wieczystą nagrodę 26 czerwca 1893 r. Pamięć o niej na wieki będzie trwać w każdym pokoleniu dominikanek,
które tak wiele jej zawdzięczają.
* * *
Osoby, które uzyskają łaski za wstawiennictwem świątobliwej matki Jadwigi Łopatto, proszone są o poinformowanie
Sióstr Dominikanek, Święta Anna 42, 42-248 Przyrów, woj. śląskie, tel. (0-34) 355-40-42 e-mail: swanna@dominikanie.pl
Mijają 22 lata, odkąd św. Jan Paweł II odbył ostatnią wizytę duszpasterską na terenie Włoch. 5 września 2004 r. udał się do Loreto, miejsca szczególnie bliskiego jego sercu, także przed wyborem na Stolicę Piotrową, do którego pięciokrotnie przybywał jako Papież. Zaledwie trzy tygodnie wcześniej odwiedził inne maryjne sanktuarium – Lourdes, które stało się miejscem ostatniej zagranicznej podróży apostolskiej jego pontyfikatu.
Loreto, położone na jednym z malowniczych wzgórz regionu Marche, słynie przede wszystkim ze znajdującego się tam sanktuarium Świętego Domku Matki Bożej i litanii loretańskiej – jednej z najpopularniejszych modlitw ku czci Maryi. Dla Polaków jest ono ważne także ze względu na Polski Cmentarz Wojenny, na którym spoczywa ponad 1100 żołnierzy 2. Korpusu Armii gen. Andersa, poległych podczas walk o wyzwolenie Włoch i pochowanych u stóp sanktuarium.
Czy każde ostrzeżenie pomaga? Można przecież mieć rację, a jednocześnie przegrać człowieka. Posłuchajcie historii chłopca, który rzucił swój wymarzony rower pod koła autobusu. Zrobił to, ponieważ wiedział, że za chwilę pojazd może runąć z zerwanego mostu. Stracił coś bardzo cennego, ale ocalił ludzi. Właśnie tak wygląda postawa stróża, o której Bóg mówi do proroka Ezechiela.
W rozważaniu przywołuję tragedię miasta, które zlekceważyło nadchodzące niebezpieczeństwo. Opowiem też o pozornie dobrej uwadze wypowiedzianej podczas rodzinnej uroczystości, która zraniła ludzi i zepsuła całe spotkanie. Te historie pokazują, że nie wystarczy wiedzieć, co powiedzieć. Trzeba jeszcze wiedzieć, jak, kiedy i z jaką miłością to zrobić. Można mieć rację i jednocześnie przegrać człowieka. Miłość nie milczy, gdy widzi przepaść, ale mówi tak, by człowiek chciał zawrócić.
Chrześcijanie są wezwani do życia „długiem wzajemnej miłości” – podkreślił Papież w niedzielnym rozważaniu. Odwołując się do słów św. Pawła z Listu do Rzymian, wskazał, że wszystkie przykazania streszczają się w miłości bliźniego.
Jezus, jak zaznaczył Leon XIV, uczy nie tylko przebaczania długów, ale także przyjmowania dobra, które otrzymujemy od innych, i odpowiadania na nie troską oraz odpowiedzialnością. Miłość jest długiem, który nie zniewala, lecz prowadzi do wolności.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
