„Czy zachowaliśmy w sobie wiarę?” – to pytanie zadał ks. Michał Siduniak w homilii podczas uroczystości odpustowych u Sióstr Karmelitanek Dzieciątka Jezus w Siemiatyczach.
Eucharystia sprawowana 16 lipca, gdy Kościół obchodził uroczystość Matki Bożej z Góry Karmel znaną jako wspomnienie Matki Bożej Szkaplerznej, zgromadziła w Domu Zakonnym Sióstr Karmelitanek Dzieciątka Jezus w Siemiatyczach czcicieli Szkaplerznej Pani i przyjaciół Karmelu. Mszy Św. odpustowej przewodniczył ks. Michał Siduniak – dyrektor Pieszej Pielgrzymki Drohiczyńskiej na Jasną Górę, w koncelebrze z ks. Bartoszem Ojdaną – wikariuszem w parafii Wniebowzięcia NMP w Siemiatyczach.
Uroczysta Msza św. sprawowana była w intencji Sióstr Karmelitanek posługujących w Siemiatyczach oraz za dusze zmarłych sióstr.
W homilii ksiądz Michał nawiązał do genezy obchodzonej uroczystości. Przypomniał, że według tradycji Matka Boża objawiła się św. Szymonowi Stock, generałowi Zakonu Karmelitańskiego w nocy z 15 na 16 lipca 1251 r. i wskazując na szkaplerz powiedziała, że będzie on znakiem opieki nad zakonem, a kto w nim umrze, nie dozna ognia piekielnego. Podkreślał, że szkaplerz karmelitański jest symbolem, ważnym dla wierzących: – Są takie momenty w Kościele, które w sposób szczególny gromadzą ludzi. To np. środa popielcowa i posypywanie głów popiołem. My wiemy, że to tylko znaki, ale poprzez te znaki Jezus pociąga nas do siebie.
Reklama
Mówił o różnej drodze jaka prowadzi poszczególne osoby do przyjęcia szkaplerza i podkreślał: – Jeśli chcemy nosić szkaplerz, zadajmy sobie pytanie – czy zachowaliśmy w sobie wiarę? Bo jeśli nie mam w sobie wiary, nie przekażę jej innym.
Dotknął także tematu publicznego wyznawania wiary i zaapelował do zgromadzonych w zakonnej kaplicy: – Bądźmy otwarci na Boże słowo, trzeba je przyjąć i zachować, bo z niego rodzi się wiara.
Po Mszy św. odbyło się nabożeństwo przyjęcia szkaplerzy. Szkaplerz karmelitański jest ściśle związany z historią i duchowością Zakonu Karmelitańskiego. Dziś noszony jest zarówno przez osoby konsekrowane, jak i świeckie. Co roku podczas uroczystości odpustowych we wspomnienie Matki Bożej z Góry Karmel nowe osoby mają sposobność przyjąć szkaplerz. Dzieje się tak w wielu miejscach we wspólnotach karmelitańskich, także w Siemiatyczach. Nie zdarzyło się jeszcze, by w chwili święcenia szkaplerzy, nie podeszły do ołtarza osoby chcące go przyjąć. A są to osoby w różnym wieku, nieraz nawet dzieci z rodzicami.
Po Mszy św. na zaproszenie sióstr Karmelitanek, w tym s. Stanisławy przełożonej domu zakonnego w Siemiatyczach, wszyscy goście – przyjaciele Karmelu, wzięli udział w agapie.
Uczestnicy w kaplicy sióstr karmelitanek w Siemiatyczach
W listopadzie, w Domu Rekolekcyjnym Sióstr Karmelitanek w Siemiatyczach, od wielu lat odbywają się rekolekcje członków Kół Różańcowych.
W tym roku ich termin przypadł na 10-12 listopada. Rekolekcje „Nie smućcie się, bo Ja zawsze będę przy was – orędzie gietrzwałdzkie nadzieją i siłą” prowadził ks. Łukasz Murański – duszpasterz z sanktuarium maryjnego w Gietrzwałdzie. Tradycyjnie w piątek pierwszym punktem programu była Droga Krzyżowa, którą rozpoczęliśmy pieśnią Pustą, samotną drogą, z sercem ciężkim od win i ze spuszczoną głową, następnie rekolekcjonista rozpoczął rozważania od słów – Przyjacielu, po coś przyszedł? z tekstu ks. Piotra Pawlukiewicza. Zapanowało wielkie skupienie i każdy z uczestników, analizując zapewne swoje postępowanie, starał się znaleźć odpowiedź na zadane pytanie. Po zakończeniu i chwili czasu na refleksję rozpoczęła się Eucharystia. Ks. Roman Kowerdziej Mszę św. sprawował w intencji Ojczyzny, a ks. Łukasz polecał Bogu zmarłych kapłanów i członków Żywego Różańca z naszej diecezji. We wstępie homilii nasz gość zaproponował, abyśmy przez tych kilka dni wyobrażali sobie, że znajdujemy się w gietrzwałdzkiej bazylice, dla ułatwienia wybrał formularz Mszy św. o Matce Bożej Gietrzwałdzkiej, wskazał także na relikwiarz z kawałkiem klonu, na którym w 1877 r. objawiała się Matka Boża.
2 lutego obchodzone jest w Kościele święto Ofiarowania Pańskiego, potocznie zwane świętem Matki Bożej Gromnicznej. Bardzo pięknie o tym święcie pisze Anselm Grün - mnich benedyktyński: "Święto Ofiarowania
Pańskiego zaprasza nas, by przyjąć Chrystusa do wewnętrznej świątyni naszego serca. Wesele między Bogiem i człowiekiem odbywa się wtedy, gdy pozwalamy wejść Chrystusowi do wewnętrznej świątyni zamku naszej
duszy. Znajduje to swój wyraz podczas święta w procesji ze świecami. Na rozpoczęcie Eucharystii wspólnota zbiera się w ciemnym przedsionku kościoła. Kapłan święci świece i zapala je. Następnie wszyscy
wchodzą z płonącymi świecami do kościoła. Jest to obraz tego, że do świątyni naszej duszy wchodzi światło Jezusa Chrystusa i rozświetla wszystko, co jest tam jeszcze ciemne i jeszcze nie wyzwolone".
Nazwy tego święta są dość zróżnicowane. Lekcjonarz armeński podaje, że obchodzono je w "czterdziestym dniu od narodzenia naszego Pana Jezusa Chrystusa". W V w. pojawiły się w brzmieniu greckim określenia
hypapante, tzn. święto spotkania i heorte ton kataroion - święto oczyszczenia. Te dwa określenia rozpowszechniły się w Kościele zarówno na Wschodzie jak i na Zachodzie. W liturgii bizantyjskiej do dziś
nosi ono nazwę hypapante. Nazwę tę spotykamy także w Sakramentarzu gregoriańskim w tradycji rzymskiej. Określeniem "oczyszczenia" posłużył się Mszał z 1570 r. Mszał Pawła VI opowiedział się za In presentatione
Domini - Ofiarowanie Pańskie.
Różna była data obchodzenia tego święta. Wschód liczył 40 dni od Objawienia Pańskiego, natomiast Zachód od 25 grudnia, które było i jest świętem Narodzenia Pańskiego. Stąd Kościoły wschodnie świętowały
Ofiarowanie Pańskie 14 lutego, zaś liturgia rzymska - 2 lutego. Mszał papieża Pawła VI przewiduje na ten dzień oddzielną prefację, która sławi Boga za to, że Maryja przyniosła do świątyni Jezusa, przedwiecznego
Syna Bożego, że Duch Święty ogłosił Go chwałą ludu Bożego i światłem dla narodów. Motyw ten leży u podstaw tego święta, pojawia się w modlitwach i w Ewangelii: "Gdy potem upłynęły dni ich oczyszczenia
według Prawa Mojżeszowego, Maryja i Józef przynieśli Dzieciątko do Jerozolimy, aby Je przedstawić Panu: «Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu». Mieli również złożyć
w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego" (Łk 2, 22-23).
Motyw światła jest charakterystyczny do tego stopnia, że w niektórych krajach Msza św. 2 lutego nosi nazwę Mszy światła. W tym dniu w jakiejś mierze dominuje procesja ze świecami podczas śpiewania
antyfony: "Światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego Izraela".
Biskup Kiciński do osób życia konsekrowanego: "Bądźcie tymi, którzy oczekują"
2026-02-02 19:06
ks. Łukasz
ks. Łukasz Romańczuk
Dziewice konsekrowane w katedrze wrocławskiej
Dzień Osób Życia Konsekrowanego to święto tych, którzy oddali swoje życie Chrystusowi. Podczas Eucharystii pod przewodnictwem abp. Józefa Kupnego osoby życia konsekrowanego miały możliwość odnowienia ślubów zakonnych. Podczas Mszy św. konsekrowane zostały dwie dziewice.
Homilię wygłosił bp Jacek Kiciński CMF, który przypomniał, czym było Ofiarowanie w tradycji izraelskiej. Przypomniał także znaczenie dnia życia konsekrowanego i jego cel. - Tradycja święta Matki Bożej Gromnicznej nawiązuje do przyniesienia przez Maryję Jezusa do świątyni i spotkania z Symeonem. Symbol świecy symbolizuje Jezusa, który jest światłością świata, ucisza burzę i jest Panem wszelkich zjawisk natury. Nasza dzisiejsza Eucharystia jest aktem jedności z Kościołem. Dlatego dziś będzie odnowienie ślubów: czystości, ubóstwa i posłuszeństwa.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
