Diamentowy jubileusz był okazją do modlitwy, wdzięczności i wspomnień. Mszy św. przewodniczył i wygłosił homilię bp Mariusz Leszczyński, koncelebrowało 23. kapłanów.
Ks. Janusz Romańczuk święcenia kapłańskie otrzymał 12 czerwca 1965 r. z rąk bp. Piotra Kałwy w katedrze lubelskiej. Swoją posługę duszpasterską rozpoczął jako wikariusz w Goraju (1965-74), a następnie posługiwał w parafii Świętego Krzyża w Zamościu (1974-83) zdobywając doświadczenie duszpasterskie, służąc wiernym, głosząc słowo Boże i z oddaniem sprawując sakramenty.
Jednak to parafia MB Królowej Polski w Zamościu stała się dla niego miejscem, z którym związane są najważniejsze etapy jego kapłańskiego życia. Ksiądz prał. Janusz Romańczuk od 1982 r. tworzył nowy ośrodek duszpasterski, zaś od erygowania parafii 8 grudnia 1983 r. przez 30 lat był jej proboszczem do 17 sierpnia 2013 r. Z wielkim zaangażowaniem tworzył wspólnotę wiernych oraz budował świątynię, która stała się duchowym domem dla wielu pokoleń parafian. Z determinacją i oddaniem troszczył się o rozwój parafii, dbając o piękno liturgii, wspierając dzieła charytatywne oraz prowadząc duszpasterstwo młodzieży i rodzin.
Reklama
Przy kościele powstała funkcjonalna plebania, która stała się domem otwartym dla wszystkich. Stworzył również budynek katechetyczny – miejsce spotkań, formacji i wspólnoty, który po powstaniu diecezji zamojsko-lubaczowskiej służy dziś jako kuria diecezjalna w Zamościu. Dzięki jego wizji i pracy, każdy kąt parafii tchnie życiem, a dzieła, które powstały, służą kolejnym pokoleniom, świadcząc o sile wiary i miłości pasterza.
Szczególnym wydarzeniem w życiu parafii była wizyta Ojca Świętego Jana Pawła II 12 czerwca 1999 r. Ksiądz prał. miał zaszczyt witać Papieża w imieniu całej wspólnoty parafialnej. To niezapomniane spotkanie z następcą św. Piotra stało się umocnieniem wiary oraz źródłem łask i nadziei dla wszystkich wiernych.
Przez wszystkie lata swojej posługi ks. prał. Janusz Romańczuk był i nadal jest dla parafian świadkiem Bożej miłości i przewodnikiem w drodze do zbawienia. Jego głoszenie Bożego słowa, serdeczność i gotowość do służby były zawsze obecne w relacjach z ludźmi. Potrafi słuchać, doradzać i umacniać w chwilach trudnych. Nigdy nie zapomina, że istotą kapłaństwa jest całkowite oddanie się Bogu i ludziom.
Jubileusz 60-lecia święceń kapłańskich ks. Janusza to nie tylko wspomnienie przeszłości, ale także okazja do spojrzenia z nadzieją w przyszłość. Ksiądz prałat pomimo upływu lat, jako emeryt od 2013 r., pozostaje wierny powołaniu i z pasją dzieli się swoją wiarą. Jego świadectwo jest inspiracją dla młodszych pokoleń kapłanów i wiernych świeckich.
Reklama
Diamentowy Jubileusz był okazją do dziękczynienia Bogu za dar kapłaństwa ks. prał. Janusza Romańczuka, ale także czasem modlitwy o potrzebne łaski, zdrowie i siły na kolejne lata posługi. Życie ks. Romańczuka oraz duszpasterska posługa przypominają, że każdy kapłan, wierny swojemu powołaniu, jest narzędziem Bożej miłości i światłem w życiu parafii.
Na zakończenie uroczystej Eucharystii Jubilat z serca podziękował wszystkim za obecność i wspólną modlitwę, podkreślając, że każda modlitwa i życzliwe słowo są dla niego cennym wsparciem i radością w dalszej posłudze kapłańskiej.
Księże prał. Januszu, niech Matka Boża Królowa Polski, której świątynię zbudowałeś, otacza Cię swoją opieką. Niech Twoja kapłańska droga będzie nadal błogosławiona i owocna. Dziękujemy za wszystko, co uczyniłeś dla wspólnoty parafialnej i Zamościa. Szczęść Boże!
W hali Ośrodka Sportu i Rekreacji w Zamościu odbyły się finały XXI Turnieju Halowej Piłki Nożnej dla Liturgicznej Służby Ołtarza Diecezji Zamojsko-Lubaczowskiej.
Turniej odbył się 25 listopada. Wzięło w nim udział 14 drużyn wyłonionych w eliminacjach rejonowych. – Spotkali się najlepsi, więc od początku była walka. Szczególnie równy poziom było widać wśród zawodników najmłodszej kategorii. Wykazali się największym zacięciem – podsumowywał ks. Sebastian Koper, diecezjalny duszpasterz LSO i organizator wydarzenia..
Św. Jan Nepomucen urodził się w Pomuku (Nepomuku) koło Pragi.
Jako młody człowiek odznaczał się wielką pobożnością i religijnością.
Pierwsze zapiski o drodze powołania kapłańskiego Jana pochodzą z
roku 1370, w których figuruje jako kleryk, zatrudniony na stanowisku
notariusza w kurii biskupiej w Pradze. W 1380 r. z rąk abp. Jana
Jenzensteina otrzymał święcenia kapłańskie i probostwo przy kościele
św. Galla w Pradze. Z biegiem lat św. Jan wspinał się po stopniach
i godnościach kościelnych, aż w 1390 r. został mianowany wikariuszem
generalnym przy arcybiskupie Janie. Lata życia kapłańskiego św. Jana
przypadły na burzliwy okres panowania w Czechach Wacława IV Luksemburczyka.
Król Wacław słynął z hulaszczego stylu życia i jawnej niechęci do
Rzymu. Pragnieniem króla było zawładnąć dobrami kościelnymi i mianować
nowego biskupa. Na drodze jednak stanęła mu lojalność i posłuszeństwo
św. Jana Nepomucena.
Pod koniec swego życia pełnił funkcję spowiednika królowej
Zofii na dworze czeskim. Zazdrosny król bezskutecznie usiłował wydobyć
od Świętego szczegóły jej spowiedzi. Zachowującego milczenie kapłana
ukarał śmiercią. Zginął on śmiercią męczeńską z rąk króla Wacława
IV Luksemburczyka w 1393 r. Po bestialskich torturach, w których
król osobiście brał udział, na pół żywego męczennika zrzucono z mostu
Karola IV do rzeki Wełtawy. Ciało znaleziono dopiero po kilku dniach
i pochowano w kościele w pobliżu rzeki. Spoczywa ono w katedrze św.
Wita w bardzo bogatym grobowcu po prawej stronie ołtarza głównego.
Kulisy i motyw śmierci Świętego przez wiele lat nie był znany, jednak
historyk Tomasz Ebendorfer około 1450 r. pisze, że bezpośrednią przyczyną
śmierci było dochowanie przez Jana tajemnicy spowiedzi. Dzień jego
święta obchodzono zawsze 16 maja. Tylko w Polsce, w diecezji katowickiej
i opolskiej obowiązuje wspomnienie 21 maja, gdyż 16 maja przypada
św. Andrzeja Boboli. Jest bardzo ciekawą kwestią to, że kult św.
Jana Nepomucena bardzo szybko rozprzestrzenił się na całą praktycznie
Europę.
W wieku XVII kult jego rozpowszechnił się daleko poza
granice Pragi i Czech. Oficjalny jednak proces rozpoczęto dopiero
z polecenia cesarza Józefa II w roku 1710. Papież Innocenty XII potwierdził
oddawany mu powszechnie tytuł błogosławionego. Zatwierdził także
teksty liturgiczne do Mszału i Brewiarza: na Czechy, Austrię, Niemcy,
Polskę i Litwę. W kilka lat potem w roku 1729 papież Benedykt XIII
zaliczył go uroczyście w poczet świętych.
Postać św. Jana Nepomucena jest w Polsce dobrze znana.
Kult tego Świętego należy do najpospolitszych. Znajduje się w naszej
Ojczyźnie ponad kilkaset jego figur, które można spotkać na polnych
drogach, we wsiach i miastach. Często jest ukazywany w sutannie,
komży, czasem w pelerynie z gronostajowego futra i birecie na głowie.
Najczęściej spotykanym atrybutem św. Jana Nepomucena jest krzyż odpustowy
na godzinę śmierci, przyciskany do piersi jedną ręką, podczas gdy
druga trzyma gałązkę palmową lub książkę, niekiedy zamkniętą na kłódkę.
Ikonografia przedstawia go zawsze w stroju kapłańskim, z palmą męczeńską
w ręku i z palcem na ustach na znak milczenia. Również w licznych
kościołach znajdują się obrazy św. Jana przedstawiające go w podobnych
ujęciach. Jest on patronem spowiedników i powodzian, opiekunem ludzi
biednych, strażnikiem tajemnicy pocztowej.
W Polsce kult św. Jana Nepomucena należy do najpospolitszych.
Ponad kilkaset jego figur można spotkać na drogach polnych. Są one
pamiątkami po dziś dzień, dawniej bardzo żywego, dziś już jednak
zanikającego kultu św. Jana Nepomucena.
Nie ma kościoła ani dawnej kaplicy, by Święty nie miał
swojego ołtarza, figury, obrazu, feretronu, sztandaru. Był czczony
też jako patron mostów i orędownik chroniący od powodzi. W Polsce
jest on popularny jako męczennik sakramentu pokuty, jako patron dobrej
sławy i szczerej spowiedzi.
Ojciec Święty spędza każdy dzień, skupiając się na modlitwie, milczeniu i poszukiwaniu Boga, nie zapominając przy tym o obowiązkach związanych z kierowaniem Kościołem – powiedział jego osobisty sekretarz, pochodzący z Peru ksiądz Edgard Rimaycuna, w wywiadzie opublikowanym 18 maja przez Zakon św. Augustyna.
Ks. Rimaycuna podał szczegóły dotyczące codziennego życia duchowego Ojca Świętego, którego opisał jako człowieka, który „żyje zawsze w nieustannej obecności Boga”. „Od początku dnia ma ustalone pory modlitwy, w tym Mszę świętą i odmawianie Liturgii Godzin; modlimy się również na różańcu” – wyjaśnił.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.