Reklama

Niedziela Małopolska

Bezinteresowna miłość

Widzę, że nasza praca ma sens, gdy oni czują się jak w rodzinie – mówi Agnieszka Strzała.

Niedziela małopolska 26/2025, str. III

[ TEMATY ]

Caritas

Biuro Prasowe AK

Pracownicy i wolontariusze Caritas AK oraz ich podopieczni to jedna rodzina

Pracownicy i wolontariusze Caritas AK oraz ich podopieczni to jedna rodzina

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W Ośrodku Wczasowo-Rekolekcyjnym Caritas im. Jana Pawła II w Zakrzowie w sobotę 14 czerwca miały miejsce obchody święta patronalnego Caritas Archidiecezji Krakowskiej w 35. rocznicę jej reaktywacji.

Agnieszka Homan z biura krakowskiej Caritas mówi: – Święto Caritas obchodzimy co roku w okolicach 17 czerwca, kiedy przypada wspomnienie liturgiczne naszego patrona św. Brata Alberta. W historii działalności mieliśmy przerwę czterdziestoletnią, ponieważ władze komunistyczne zabroniły Kościołowi w Polsce świadczenia zinstytucjonalizowanej pomocy. Działalność Caritas została wznowiona 29 stycznia 1990 r. przez kard. Franciszka Macharskiego.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Obchody

Uroczystość rozpoczęła się Mszą św., której przewodniczył abp Marek Jędraszewski. W homilii metropolita krakowski nawiązał do słów św. Pawła: „Miłość Chrystusa przynagla nas”, zaznaczył, że ten szczególny rodzaj miłości, to – po grecku agape, a po łacinie – caritas. Arcybiskup mówił: – Miłość, którą żyje sam Bóg, bezinteresowna, pełna poświęcenia, miłosierna. Taka była miłość Chrystusa i taka miłość właśnie Chrystusowa nas przynagla do podobnej miłości.

Na zakończenie Mszy św. głos zabrał ks. Janusz Majda, dyrektor Caritas Polska. Przywołał słowa św. Brata Alberta, iż „dobroć powinna być jak chleb” i mówił: – Taka stara się być Caritas, Caritas w Polsce i Caritas w archidiecezji krakowskiej.

Reklama

Po Eucharystii goście przeszli do sali gimnastycznej ośrodka, gdzie nastąpiła część oficjalna. Zebranych powitał ks. Mariusz Słonina, dyrektor Caritas Archidiecezji Krakowskiej, a Iwona Wiśniewska, dyrektor Specjalistycznego Ośrodka Wsparcia dla Osób Doznających Przemocy Domowej, przypomniała historię Caritas.

Pracownicy z najdłuższym stażem pracy otrzymali okolicznościowe dyplomy. Agnieszka Strzała z DPS Caritas AK w Zatorze oraz Grażyna Domin z DPS Caritas AK w Biskupicach – odebrały nagrody za 30-lecie pracy, a za 25-letni staż – Małgorzata Flak z DPS-u w Biskupicach. Uhonorowano również 12 osób z 10-letnim stażem – reprezentujących pracowników z 40 placówek.

Sens pracy

W rozmowie z Niedzielą ks. Mariusz Słonina podsumował: – Święto 35-lecia reaktywacji, to niezwykły czas spojrzenia na dzieło Caritas, które w archidiecezji krakowskiej obejmuje pomocą wszystkie pokolenia. Otaczamy troską dzieci, dla których prowadzone są świetlice środowiskowe, wykwalifikowane domy opiekuńczo-wychowawcze oraz przedszkola i szkoły. Pamiętamy o organizowaniu kolonii i pomocy oraz programów „Skrzydła” i „Dwa talenty” dla utalentowanych najmłodszych, którzy mają trudną sytuację w domu. Prowadzimy sześć ośrodków dla osób z niepełnosprawnościami, myślimy o seniorach, tworząc dla nich DPS-y i Środowiskowe Domy Samopomocy oraz Placówki Wsparcia Dziennego i Stacje Opieki.

– Na przestrzeni 30 lat przyszło mi zmierzyć się z wieloma trudnościami, ale i radościami w tej pracy – powiedziała Niedzieli kierownik zespołu terapeutyczno-opiekuńczego Agnieszka Strzała. – Najtrudniej jest, kiedy odchodzą nasi mieszkańcy. Największą radość w sercu odczuwam, gdy słyszę, jak mówią: „Tu jest nasz dom; wracamy do naszego domu”. Wtedy widzę, że nasza praca ma sens, gdy oni czują się jak w rodzinie; kochani i akceptowani. I wiem, że nasz DPS nie jest dla nich „placówką”, ale domem, do którego się wraca z radością. Bo Caritas to miłość.

2025-06-24 13:12

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Będzie służył potrzebującym

[ TEMATY ]

Caritas

bp Tadeusz Lityński

Zielona Góra

Caritas Diecezji Zielonogórsko‑Gorzowskiej

Katarzyna Krawcewicz

Obiekt poświęcił bp Tadeusz Lityński

Obiekt poświęcił bp Tadeusz Lityński

19 września w Zielonej Górze (Ochla) otwarto Magazyn Pomocy Żywnościowej Caritas diecezjalnej. Obiekt poświęcił bp Tadeusz Lityński.

- Zależy nam, by magazyn służył najbardziej potrzebującym diecezjanom, a także pomagał przeciwdziałać marnowaniu żywności – podkreśla ks. Stanisław Podgfigórny, dyrektor Caritas diecezjalnej.
CZYTAJ DALEJ

Nominacje na nowe funkcje w Archidiecezji Warszawskiej. Abp Galbas wręczył dekrety

2026-01-14 17:12

[ TEMATY ]

Archidiecezja Warszawska

Archidiecezja Warszawska

Abp Adrian Galbas ustanowił nowego wizytatora nauczania religii oraz koordynatora ds. katechezy osób ze szczególnymi potrzebami edukacyjnymi. Metropolita warszawski wręczył dekrety podczas spotkania opłatkowego dla katechetów.

Ks. Grzegorz Czernek, wikariusz parafii św. Franciszka z Asyżu w Izabelinie, został mianowany wizytatorem nauczania religii w rejonie centralnym w Kurii Metropolitalnej Warszawskiej.
CZYTAJ DALEJ

Uczeń Jezusa spotyka czasem niezgodę najbliższych

2026-01-14 20:57

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

wikipedia.org

Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję