Arcybractwo Najświętszego Sakramentu i Pięciu Ran Pana Jezusa, działające przy kościele Bożego Ciała na Kazimierzu, jest jednym z najstarszych, działających na terenie Krakowa, bractw w Polsce o charakterze religijnym.

Historia

– Najstarszy dokument, który wspomina o bractwie, pochodzi z 1347 r. Papież Klemens VI specjalną bullą nadał mu odpusty za spełnianie niektórych czynności religijnych. Z bulli tej dowiadujemy się, że głównym celem bractwa jest szerzenie kultu Najświętszego Sakramentu – mówi ks. Wojciech Ćwiękała, kanonik regularny laterański, proboszcz i opiekun duchowy wspólnoty i dodaje: – Każdy z braci, jeśli przechodzi koło kościoła, jest zobowiązany, żeby wejść do świątyni i oddać cześć Najświętszemu Sakramentowi poprzez krótką adorację. Pracujemy obecnie nad rozpropagowaniem idei bractwa i pozyskaniem nowych członków, żeby tradycja została podtrzymana. Duża część wspólnoty to osoby w podeszłym wieku i schorowane.

Obowiązki

– Jestem we wspólnocie ok. 15 lat. W Arcybractwie Najświętszego Sakramentu i Pięciu Ran Pana Jezusa podstawowym obowiązkiem jest modlitwa i szerzenie czci Najświętszego Sakramentu. Spotykamy się raz w miesiącu z braćmi i o. Wojciechem. Co tydzień mamy wspólną Eucharystię, po której odmawiamy Koronkę Bractwa. Żeby do nas wstąpić, trzeba poczuć powołanie. Tak było ze mną, akurat byłem w kościele i starszy brat poprosił mnie, żebym pomógł. Przyszedłem na spotkanie i zostałem. Dziś sam szukam młodych ludzi i proponuję im wstąpienie w nasze szeregi. Warunkiem jest, żeby po Bożemu żyć i lubić modlitwę – opowiada Bogusław Krupa z parafii św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Krakowie, członek bractwa.

W historii wspólnoty należały do bractwa również kobiety, które posługiwały w procesjach, nosząc feretrony z przedstawieniami świętych. Obecnie wszystkich braci jest około dziesięciu. Członkostwo w arcybractwie wiąże się również z wieloma przywilejami, m.in. z możliwością udziału w pielgrzymkach i utrzymywaniem bliskich relacji z bractwami z innych krakowskich kościołów: Na Skałce, św. Katarzyny Aleksandryjskiej czy Ojców Franciszkanów. W kościele Bożego Ciała, w kaplicy św. Anny znajduje się certyfikat nadany bractwu przez Ojca Świętego Jana Pawła II.

Troska o tradycję

W Krakowie każda z procesji odbywających się w poszczególnych parafiach wyróżnia się własną oprawą i kolorytem. – To, co nas odróżnia od innych bractw, to na pewno strój – mówi pan Bogusław i kontynuuje: – Mamy symbolizujące rany Pana Jezusa czerwone kaptury i suknie. Ubieramy na nie komżę i przepasujemy się sznurami. Zakładamy brackie stroje zawsze wtedy, kiedy służymy do Mszy św. oraz na procesje eucharystyczne. Można nas zobaczyć przede wszystkim w procesjach: w naszej parafii z okazji Bożego Ciała i z relikwiami św. Stanisława z Wawelu na Skałkę, gdyż jako bractwo od wieków ją prowadzimy. Niesiemy krzyż i laski marszałkowskie z emblematami serca Pana Jezusa i Matki Bożej. Zawsze jesteśmy u ojców cystersów w Mogile na odpuście Podwyższenia Krzyża. Jeździmy na Dróżki Kalwaryjskie oraz na zaproszenia z innych parafii.

Wszystkich, którzy chcą lepiej poznać tę jedną z najstarszych wspólnot w Krakowie lub do niej dołączyć, bracia gorąco zapraszają. Kontakt jest możliwy przez stronę: www.bozecialo.net/arcybractwo-najswietszego-sakramentu.