Róże towarzyszą człowiekowi od tysięcy lat. Były ozdobą ogrodów starożytnych Mezopotamii, Egiptu i Persji. Uprawiali je także starożytni Grecy, a Rzymianie podczas wielkich uczt zdobili nimi swoje domy, przyozdabiali świątynie i wykorzystywali je do produkcji pachnideł. W czasach średniowiecza róże zaczęto sadzić w ogrodach klasztornych dla ich piękna, jak również używać ich kwiaty dla celów leczniczych. Wtedy też róża była symbolem tajemnicy i Boskiej miłości. Dla ludzi żyjących w epoce renesansu róża stała się symbolem luksusu, elegancji i wyrafinowania, a z czasem również ważnym elementem przemysłu perfumeryjnego.

...sięgającą czasów starożytnego Rzymu, jest róża galijska, której krzewy, jako zdobycz wojenną, Rzymianie zabrali ze sobą z Galii. Po upadku cesarstwa rzymskiego w 476 r., w czasach średniowiecza, większość uprawianych róż odmiany galijskiej wyginęła. Tylko nieliczne ich egzemplarze zachowały się w ogrodach klasztornych czy pałacowych. Prawdopodobnie pozyskane stamtąd róże krzyżowcy zawieźli do Ziemi Świętej. W ten sposób ocalała pierwotna odmiana Rosa gallica officialis, nazywana też różą aptekarską. W połowie XIII wieku sprowadził jej sadzonki z Ziemi Świętej do Europy Tybald IV. Wtedy zaczęto ją uprawiać w okolicach miasta Provins koło Paryża, aby z jej aromatycznych płatków wytwarzać pachnące olejki i lekarstwa. Z upływem kolejnych lat tę starożytną odmianę róży zaczęto uprawiać w całej Europie Zachodniej, tworząc nowe odmiany.

Warto wspomnieć, że od XVII wieku zaczęto ją sadzić w przydomowych ogrodach w Stanach Zjednoczonych. Amerykańscy aptekarze destylowali jej płatki, uzyskując eliksir stosowany do leczenia wielu schorzeń. Płatki były podawane z miodem, leczyły stany zapalne gardła, a w kompresach z octem – bóle głowy. Również jej owoce, ze względu na dużą zawartość witaminy C, były wykorzystywane do leczenia wszelkich przeziębień, a także szkorbutu dziąseł.

...wytwarza się olejki eteryczne do perfum oraz wodę różaną do celów kosmetycznych i spożywczych. A co ważne, płatki kwiatów róży galijskiej są jadalne, dlatego sadząc ją w naszym ogrodzie, możemy wykorzystywać je do przygotowywania konfitur, dżemów, syropów, napoju różanego czy do kandyzowania. Całymi kwiatami możemy dekorować także ciasta i torty, potrawy, sałatki, desery oraz drinki i koktajle albo, po wysuszeniu, dodawać je do herbat owocowych.

Uprawa

Krzew róży z odmiany Rosa gallica jest łatwy w uprawie. Preferuje stanowiska słoneczne, osłonięte od wiatru. Dobrze znosi półcień. Odmiana ta jest odporna na choroby grzybowe liści i wytrzymuje wysokie mrozy. Rozmnaża się, podobnie jak dzikie róże, przez odrosty. Krzewy nie są wysokie, dorastają do 100-150 cm. Warto jednak zakupić pierwsze sadzonki w sprawdzonej szkółce, by później samemu pozyskiwać nowe egzemplarze. Kwiaty są półpełne, w kolorze różowokarminowym, z wyraźnymi żółtymi pylnikami w środku, o silnym, słodkim zapachu w stylu starodawnych róż. Kwitnienie – ok. 3 tygodni na początku lata.