Mało kto jednak kojarzy, że określenie „kościół na górce” dotyczy nie tylko ukształtowania terenu, na którym stoi świątynia, ale jest też nawiązaniem do Bazyliki Grobu Świętego w Jerozolimie, skrywającej dwie bardzo ważne relikwie chrześcijaństwa: skałę Golgoty i kaplicę Grobu Pańskiego. Golgota to wzgórze, można powiedzieć: górka. Tam ukrzyżowano naszego Pana Jezusa Chrystusa. Przy kościele znajduje się wierna kopia kaplicy Grobu Bożego z Jerozolimy wykonana w skali 1:1.

Zewnętrzny wygląd kaplicy Grobu Świętego w Jerozolimie na przestrzeni wieków ulegał wielokrotnym zmianom. Wiele razy świątynia była burzona, a wraz z nią zniszczeniu ulegało miejsce, gdzie przez trzy dni było złożone ciała Jezusa. W czasie wypraw krzyżowych nie odrestaurowano bazyliki Grobu Świętego, ale zbudowano nową, łącznie z nową kaplicą Grobu Chrystusa. To ta kaplica posłużyła jako wzorzec do wybudowania w latach 1480 – 1504 wiernej kopii w Görlitz w Niemczech (miasto graniczy ze Zgorzelcem). Następnie na jej podstawie z inicjatywy opata Jakuba II Liebiga wybudowano kaplicę w Żaganiu. Opat wysłał do Görlitz mistrza, który w 1587 r. wymierzył tamtejszą kaplicę. W kolejnym roku przystąpiono do prac, które trwały kilkanaście lat. Na początku XVII wieku ukończono replikę Grobu Bożego w Żaganiu, która została wykonana z ciosów piaskowca, a wieńczy ją wieżyczka w kształcie latarni z sześcioma kolumienkami. Grób Chrystusa – tak jak jerozolimski oryginał – składa się z dwóch pomieszczeń: kwadratowego przedsionka i właściwej komory grobowej. W Görlitz oprócz kaplicy Grobu powstała także kaplica Namaszczenia i kaplica Świętego Krzyża, których nie spotkamy w Żaganiu. Ze względu na fakt, że prawdziwa kaplica w Jerozolimie ulegała przebudowom, również po ukończeniu kopii w Żaganiu, możemy z dumą stwierdzić, że mamy w diecezji kopię wierniejszą od oryginału. Chodzi oczywiście wyłącznie o wygląd zewnętrzny.

Żagańska kaplica przeżywa w ostatnich latach odrodzenie, którego doświadczała przez kilkaset lat, kiedy to do kościoła „na górce” wędrowali pielgrzymi, aby mocniej przeżyć tajemnicę zmartwychwstania i zyskać dedykowane odpusty. W zawierusze dziejów kaplica odeszła w zapomnienie. Dopiero w XXI wieku zaczął się jej renesans. Pielgrzymi przybywają z różnych okazji. Jedni biorą udział w Ekstremalnej Drodze Krzyżowej, inni chcą doświadczyć Jerozolimskiej Liturgii Wielkiego Tygodnia, jeszcze inni uczestniczą w Wielkanocnym Rajdzie Rowerowym albo wrześniowym Biegu do kaplicy Grobu Pańskiego. Do Żagania przybywają też pielgrzymki autokarowe, aby wierni mogli przeżyć dzień skupienia. Niezależnie od okazji, pielgrzymów łączy jedno: każdy chce doświadczyć tajemnic paschalnych. Miejscowi duszpasterze pomagają w tym, głosząc poruszającą katechezę paschalną. Wierni mogą też wejść do wnętrza pustego grobu, gdzie mają możliwość, aby – w sposób duchowy – pozostawić to, co nie pozwala żyć w pełni, a następnie przez przyjęcie namaszczenia olejkiem nardowym mogą doświadczyć zapachu zmartwychwstania.