Rozważajcie, czy jesteście „ludźmi dobrej sławy”, czy możecie powiedzieć, żeście są pełni Ducha Świętego i mądrości oraz wiary i pogłębionej modlitwy – powiedział bp Roman Pindel do siedmiu kleryków, którzy zostali wyświęceni na diakonów.
Eucharystia z obrzędem święceń sprawowana była 8 maja w żywieckiej w konkatedrze Narodzenia Najświętszej Maryi Panny. Razem z biskupami przy ołtarzu stanęli m.in. wychowawcy seminaryjni, proboszczowie parafii, z których pochodzą nowi diakoni. W świątyni modlili się rodzice, przyjaciele i klerycy.
W homilii bp R. Pindel przypomniał kandydatom, że wchodzą w posługę zakorzenioną głęboko w historii Kościoła. Zwrócił uwagę na wymagające kryteria, jakie stawia się diakonom: pogłębione życie modlitwy, umiejętność rozeznania właściwych potrzeb i działania adekwatnej pomocy, posiadanie dojrzałej wiary i odwagi w głoszeniu słowa. – Diakonowi, który ma głosić Ewangelię, to Duch Święty da właściwą mądrość, aby znalazł odpowiednie słowo i moc dla skuteczności głoszenia Ewangelii. Duch Święty podpowie mu także szukanie pomocy w modlitwie i jałmużnie, aby Bóg odmienił czy otwierał serca słuchaczy – mówił biskup.
Po homilii nastąpił obrzęd święceń. Kandydaci wyrazili publicznie wolę przyjęcia posługiwania, a po Litanii do Wszystkich Świętych biskup na każdego z nich nałożył ręce i odmówił modlitwę święceń. Wyświęceni diakoni otrzymali właściwe tej posłudze stroje liturgiczne – dalmatyki i stuły przewieszane przez ramię. Na koniec nastąpiły obrzędy wyjaśniające – biskup symbolicznie wręczył wyświęconym Księgę Ewangelii i przekazał znak pokoju.
Reklama
Przed końcowym błogosławieństwem przedstawiciel nowo wyświęconych diakonów wyraził wdzięczność pod adresem biskupa, przełożonych, rodziny oraz księży z rodzimych parafii.
Nowymi diakonami zostali ustanowieni: Tadeusz Florczyk – parafia św. Bartłomieja Apostoła w Czańcu, Piotr Grabowski – parafia Najdroższej Krwi Pana Naszego Jezusa Chrystusa w Kętach Podlesiu, Szymon Janoszek – parafia św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Łodygowicach Górnych, Łukasz Kapica – parafia św. Maksymiliana Kolbego w Nowej Wsi, Sławomir Linnert – parafia św. Jozafata Kuncewicza w Marklowicach Górnych, Jan Łączak – parafia św. Franciszka z Asyżu w Bielsku-Białej Wapienicy, Mateusz Michalik – parafia św. Maksymiliana Kolbego w Bielsku-Białej Aleksandrowicach.
Do święceń kandydaci przygotowywali się w krakowskim seminarium od 2020 r. razem z czterema kolegami z archidiecezji krakowskiej. Patronem rocznika jest św. Brat Albert. Nowo wyświęceni rozpoczną wkrótce praktykę duszpasterską w wyznaczonych parafiach.
Wielki Post jest wielkim czasem na czyny, konkretne czyny płynące z wiary, czyny, które umacniają moją wiarę osobistą i zarazem zapraszają do jej przyjęcia tych, co wiary nie posiadają, którzy od niej odeszli, którzy z nią walczą lub się z niej naśmiewają.
Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba oraz brata jego, Jana, i zaprowadził ich na górę wysoką, osobno. Tam przemienił się wobec nich: twarz Jego zajaśniała jak słońce, odzienie zaś stało się białe jak światło. A oto ukazali się im Mojżesz i Eliasz, rozmawiający z Nim. Wtedy Piotr rzekł do Jezusa: «Panie, dobrze, że tu jesteśmy; jeśli chcesz, postawię tu trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza». Gdy on jeszcze mówił, oto obłok świetlany osłonił ich, a z obłoku odezwał się głos: «To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie, Jego słuchajcie!» Uczniowie, słysząc to, upadli na twarz i bardzo się zlękli. A Jezus zbliżył się do nich, dotknął ich i rzekł: «Wstańcie, nie lękajcie się!» Gdy podnieśli oczy, nikogo nie widzieli, tylko samego Jezusa. A gdy schodzili z góry, Jezus przykazał im, mówiąc: «Nie opowiadajcie nikomu o tym widzeniu, aż Syn Człowieczy zmartwychwstanie».
„Łyso wam?” – rzucił drwiąco nieco rok temu premier Donald Tusk w jednym z internetowych nagrań. To hasło stało się od tej pory symbolem, nabierając co i rusz nowego-tego samego znaczenia. Teraz mówi o „zakutych łbach”, w kampanii parlamentarnej pytał obywatela „Z jakiej paki” oczekuje reparacji od Niemiec. Język co najmniej potoczny, by nie powiedzieć prostacki, a już na pewno nieprzystający do szefa polskiego rządu. Komuś się ławeczka i piwko pomyliło z wysokim urzędem.
Łyso nam, kiedy ministerialna, osobista decyzja Waldemara Żurka powoduje wycofanie apelacji w sprawie byłej rzecznik Straży Granicznej, kobiety znieważonej publicznie przez celebrytę. Sprawa kpt. Anny Michalskiej i aktora Piotr Zelta nie jest już tylko sporem o słowa. To symbol. Funkcjonariuszka, która w czasie kryzysu na granicy brała na siebie ciężar komunikacji państwa, zostaje sama. A decyzja zapada wysoko, bardzo wysoko, aż zaskakująco blisko „kierownika” I nagle okazuje się, że państwo potrafi być surowe wobec munduru, a miękkie wobec tych, którzy ten mundur publicznie lżą.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
