Przyjmuję tę posługę jako skarb i zadanie. Od dzisiaj archidiecezja szczecińsko-kamieńska to mój dom, moja mała ojczyzna – powiedział do zgromadzonych nowy metropolita abp Wiesław Śmigiel.
Dzień po kanonicznym objęciu archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej przez abp. Wiesława Śmigla miał miejsce ingres nowego metropolity – uroczyste wejście nowego biskupa do katedry. Uroczystość rozpoczęło powitanie nuncjusza apostolskiego abp Antonio Guido Filipazzi oraz metropolity abp. Wiesława Śmigla w głównych drzwiach bazyliki archikatedralnej św. Jakuba w Szczecinie, którego dokonał biskup pomocniczy Henryk Wejman dziekan kapituły katedralnej wraz z proboszczem katedry ks. prał. Dariuszem Knapikiem.
Powitanie
Po przybyciu orszaku liturgicznego do prezbiterium kanclerz Kurii Metropolitalnej ks. kan. dr Sławomir Zyga odczytał bullę nominacyjną papieża Franciszka, po czym nastąpiło przekazanie pastorału przez administratora apostolskiego bp. Zbigniewa Zielińskiego nuncjuszowi apostolskiemu, który z kolei wręczył go nowemu metropolicie. Po jego przyjęciu abp. Śmigiel przeszedł do katedry biskupiej. Wszystko odbyło się wobec 28 arcybiskupów i biskupów, licznie zgromadzonych kapłanów, rzeszy wiernych oraz przybyłych gości do szczecińskiej bazyliki archikatedralnej.
Po symbolicznym objęciu władzy arcybiskupiej słowa powitania do nowego metropolity skierował przedstawiciel duchowieństwa bp Henryk Wejman, który podkreślił znaczenie jedności w życiu Kościoła: – Nasz Pasterzu, bądź animatorem jedności naszego prezbiterium i jego z wiernymi świeckimi, abyśmy skupiając się według Twojej czcigodnej osoby byli w stanie dystansować się od nierozsądku udającego mądrość, od kłamstwa udającego prawdę, od pychy udającej pokorę a trwać przy wartościach moralnych i duchowych i dawać świadectwo wiary umożliwiając tym samym światu poznanie jedynego i prawdziwego Boga, Którego objawił Chrystus.
Eucharystia
Następnie miało miejsce homagium, w którym uczestniczyli przedstawiciele duchowieństwa, życia konsekrowanego i rodzin. Od tego momentu nowy arcybiskup przewodniczył liturgii, podczas której wygłosił pierwszą homilię.
– Towarzyszą mi dziś radość, respekt wobec zadań, które podejmuję oraz pokora w stosunku do historii archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej – mówił metropolita. – Przyjmuję tę posługę jako skarb i zadanie. Od dzisiaj archidiecezja szczecińsko-kamieńska to mój dom, moja mała ojczyzna, której z dnia na dzień będę się uczył, której będę służył tak, jak potrafię, bez reszty. [...] Będę zabiegał w miarę ludzkich możliwości i z pełną otwartością na dary Ducha Świętego, aby archidiecezja szczecińsko-kamieńska była gościnnym domem dla każdego, kto chce być bliżej Boga. [...] Wszystkich zapraszam do współpracy w głoszeniu Dobrej Nowiny i budowaniu zgody społecznej.
Słowa pozdrowienia na ręce nowego metropolity skierował prezydent Rzeczypospolitej Polskiej dr Andrzej Duda, które odczytał jego kapelan ks. kan. Zbigniew Kras oraz obecni na Eucharystii – abp. Antonio Guido Filipazzi nuncjusz apostolski w Polsce i abp Tadeusz Wojda przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski.
Diecezja – daty i liczby
Reklama
Diecezja szczecińsko-kamieńska została erygowana 28 czerwca 1972 r. bullą Episcoporum Poloniae coetus papieża Pawła VI. Jest kontynuatorką biskupstwa pomorskiego z siedzibą w Wolinie (1140-1188) i kamieńskiego z siedzibą w Kamieniu Pomorskim (1188-1545) oraz ordynariatu gorzowskiego z siedzibą w Gorzowie Wielkopolskim (1945-72). Jan Paweł II bullą Totus Tuus Poloniae populus z 25 marca 1992 r. kreował m.in. metropolię szczecińsko-kamieńską. Główną patronką archidiecezji jest NMP Matka Kościoła, a drugim – św. Otton z Bambergu. W minionymm 50-leciu w archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej posługiwali: bp Jerzy Stroba, bp Kazimierz Majdański, abp Marian Przykucki, abp Zygmunt Kamiński, abp Andrzej Dzięga, bp Zbigniew Zieliński, jako administrator apostolski. Papież Franciszek 13 września 2024 r. na czwartego metropolitę szczecińsko-kamieńskiego mianował bp. Wiesława Śmigla, który kanonicznie objął diecezję 25 października, a jego ingres do katedry szczecińskiej odbył się 26 października 2024 r.
Ordynariuszy szczecińsko-kamieńskich wspomagało i wspomaga czterech biskupów pomocniczych: Jan Gałecki, Stanisław Stefanek, Marian Błażej Kruszyłowicz (w 2013 r. przeszedł na emeryturę) i Henryk Wejman (od 2014 r.).
Dziś diecezja liczy ponad milion mieszkańców. Tworzy ją 276 parafii, zorganizowanych w 36 dekanatach. Czynne są 273 kościoły parafialne, 469 filialnych, 49 kaplic i 5 kościołów pomocniczych, a duszpasterską służbę pełni 674 kapłanów.
Dewizą abp. Wiesława Śmigla są słowa: Omnibus omnia factus – „Stałem się wszystkim dla wszystkich”. Dla Kościoła nad Odrą i Bałtykiem staną się wyznacznikiem nowej rzeczywistości, realizowanej odpowiedzialną i odważną posługą, czego z serca życzymy!
W szczecińskim Arcybiskupim Wyższym Seminarium Duchownym zainaugurowany został nowy, kolejny kurs dla kandydatów na nadzwyczajnych szafarzy Komunii św.
Niemal 30-osobowe grono aspirujących do tej posługi tworzą mężczyźni z różnych parafii archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej, m.in. z: Choszczna, Dziwnowa, Gryfina, Stargardu czy Morzyczyna. Oczywiście nie brakuje kandydatów z parafii szczecińskich. To jeden z liczniejszych kursów prowadzonych od 2004 r., czyli od momentu wprowadzenia tej posługi w realia funkcjonowania archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej. Trzeba zaznaczyć, iż odbycie tego typu kursu odbywa się wskutek rekomendacji wytypowanych osób przez proboszczów parafii, którzy rozeznają w swych wspólnotach potrzebę wprowadzenia posługi nadzwyczajnego szafarza Komunii św., uwzględniając przy tym nadrzędny pożytek z jej ustanowienia, jakim jest niesienie Ciała Pana Jezusa chorym lub starszym, którzy nie mogą uczestniczyć w niedzielnej Eucharystii.
Szkaplerz to najpopularniejsza obok Różańca świętego forma pobożności maryjnej. Historia szkaplerza sięga góry Karmel w Ziemi Świętej, kiedy to duchowi synowie proroka Eliasza prowadzili tam życie modlitewne. Było to w XII wieku. Z powodu prześladowań ze strony Saracenów bracia Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel przenieśli się do Europy i dali początek zakonowi zwanemu karmelitańskim.
W południowej Anglii w Cambridge mieszkał pewien bogobojny człowiek - Szymon Stock, generał zakonu, który dostrzegając grożące zakonowi niebezpieczeństwa, modlił się gorliwie i błagał Maryję, Najświętszą Dziewicę, o pomoc. Pewnej nocy, z 15 na 16 lipca 1251 r., ukazała mu się Najświętsza Panienka w otoczeniu aniołów. Szymon otrzymał od Maryi brązowy szkaplerz i usłyszał słowa: „Przyjmij, Synu najmilszy, szkaplerz Twego zakonu jako znak mego braterstwa, przywilej dla Ciebie i wszystkich karmelitów. Kto w nim umrze, nie zazna ognia piekielnego. Oto znak zbawienia, ratunek w niebezpieczeństwach, przymierze pokoju i wiecznego zobowiązania”. Od tamtej pory karmelici noszą szkaplerz, czyli dwa prostokątne skrawki wełnianego sukna z naszytymi wyobrażeniami Matki Bożej Szkaplerznej i Najświętszego Serca Pana Jezusa, połączone tasiemkami. Słowo „szkaplerz” pochodzi od łacińskiego słowa „scapulae” (plecy, barki) i oznacza szatę, która okrywa plecy i piersi. Papież Pius X w 1910 r. zezwolił na zastąpienie szkaplerza medalikiem szkaplerznym.
Do wielkiej Rodziny Karmelitańskiej chcieli przynależeć wielcy tego świata - królowie, książęta, możnowładcy, ale i zwykli, prości ludzie. Dzięki papieżowi Janowi XXII - temu samemu, który wprowadził święto Trójcy Świętej i wyraził zgodę na koronację Władysława Łokietka - szkaplerz stał się powszechny. Papież miał objawienia. Matka Boża przyrzekła szczególne łaski noszącym pobożnie szkaplerz karmelitański. A Ojciec Święty ogłosił te łaski światu chrześcijańskiemu bullą „Sabbatina” z dnia 3 marca 1322 r. Bulla mówiła o tzw. przywileju sobotnim. Szczególne prawo do pomocy ze strony Maryi w życiu, śmierci i po śmierci mają ci, którzy noszą szkaplerz. Jest to niejako suknia Maryi, czyli znak i nieomylne zapewnienie macierzyńskiej opieki Matki Bożej. Kto nosi szkaplerz karmelitański, ten otrzymuje obietnicę, że dusza jego wkrótce po śmierci będzie wyzwolona z czyśćca. Stanie się to w pierwszą sobotę miesiąca po śmierci. Oczywiście, pod warunkiem, że ta osoba nosiła szkaplerz w należytym duchu i żyła prawdziwie po chrześcijańsku, zachowała czystość według stanu i modliła się modlitwą Kościoła.
Jan Paweł II pisał do przełożonych generalnych Zakonu Braci NMP z Góry Karmel i Zakonu Braci Bosych NMP z Góry Karmel, że w znaku szkaplerza zawiera się sugestywna synteza maryjnej duchowości, która ożywia pobożność ludzi wierzących, pobudzając ich wrażliwość na pełną miłości obecność Maryi Panny Matki w ich życiu. „Szkaplerz w istocie jest «habitem» - podkreślał Ojciec Święty. - Ten, kto go przyjmuje, zostaje włączony lub stowarzyszony w mniej lub więcej ścisłym stopniu z zakonem Karmelu, poświęconym służbie Matki Najświętszej dla dobra całego Kościoła. Ten, kto przywdziewa szkaplerz, zostaje wprowadzony do ziemi Karmelu, aby «spożywać jej owoce i jej zasoby» (por. Jr 2, 7) oraz doświadczać słodkiej i macierzyńskiej obecności Maryi w codziennym trudzie, by wewnętrznie się przyoblekać w Jezusa Chrystusa i ukazywać Jego życie w samym sobie dla dobra Kościoła i całej ludzkości” (por. Formuła nałożenia szkaplerza).
Papież Polak od wczesnych lat młodości nosił ten znak Maryi. I zawsze zaznaczał, jak ważny w jego życiu był czas, gdy uczęszczał do kościoła na Górce (Karmelitów) w Wadowicach. Szkaplerz przyjęty z rąk o. Sylwestra nosił do końca życia. (Szkaplerz św. Jana Pawła II znajduje się w klasztorze Karmelitów w Wadowicach.) W orędziu z okazji jubileuszu 750-lecia szkaplerza karmelitańskiego pisał, że szkaplerz „staje się znakiem przymierza i wzajemnej komunii między Maryją i wiernymi, a w rezultacie konkretnym sposobem zrozumienia słów Jezusa na krzyżu do Jana, któremu powierzył swą Matkę i naszą duchową Matkę”.
Matka Boża, kończąc swe objawienia w Lourdes i w Fatimie, ukazała się w szatach karmelitańskich jako Matka Boża Szkaplerzna. Wszystkie osoby noszące szkaplerz karmelitański mają udział w duchowych dobrach zakonu karmelitańskiego. Ten, kto go przyjmuje, zostaje na mocy jego przyjęcia związany mniej lub bardziej ściśle z zakonem karmelitańskim. Rodzinę Karmelu tworzą następujące kręgi osób: zakonnicy i zakonnice, Karmelitańskie Instytuty Życia Konsekrowanego, Świecki Zakon Karmelitów Bosych (dawniej zwany Trzecim Zakonem), Bractwa Szkaplerzne (erygowane), osoby, które przyjęły szkaplerz i żyją jego duchowością w różnych formach zrzeszania się (wspólnoty lub grupy szkaplerzne) oraz osoby, które przyjęły szkaplerz i żyją jego duchowością, ale bez żadnej formy zrzeszania się. Do obowiązków należących do Bractwa Szkaplerznego należy: przyjąć szkaplerz karmelitański z rąk kapłana; wpisać się do księgi Bractwa Szkaplerznego; w dzień i w nocy nosić na sobie szkaplerz; odmawiać codziennie modlitwę zaznaczoną w dniu przyjęcia do Bractwa; naśladować cnoty Matki Najświętszej i szerzyć Jej cześć.
Modlitwa do Matki Bożej Szkaplerznej
O najwspanialsza Królowo nieba i ziemi! Orędowniczko Szkaplerza świętego! Matko Boga! Oto ja, Twoje dziecko, wznoszę do Ciebie błagalne ręce i z głębi serca wołam do Ciebie: Królowo Szkaplerza, ratuj mnie, bo w Tobie cała moja nadzieja.
Jeśli Ty mnie nie wysłuchasz, do kogóż mam się udać?
Wiem, o dobra Matko, że Serce Twoje wzruszy się moim błaganiem i wysłuchasz mnie w moich potrzebach, gdyż Wszechmoc Boża spoczywa w Twoich rękach, a użyć jej możesz według upodobania.
Od wieków tak czczona, najszlachetniejsza Pocieszycielko utrapionych, powstań i swą potężną mocą rozprosz cierpienie, ulecz, uspokój mą zbolałą duszę, o Matko pełna litości! Ja wdzięcznym sercem wielbić Cię będę aż do śmierci. Na twoją chwałę w Szkaplerzu świętym żyć i umierać pragnę. Amen.
Piłkarz reprezentacji Hiszpanii Lamine Yamal w niedzielę spełni swoje marzenie i w finale mistrzostw świata zmierzy się ze swoim idolem i wielkim poprzednikiem w Barcelonie - Lionelem Messim. Argentyńczyk jest od niego ponad dwukrotnie starszy. Połączyło ich zdjęcie wykonane 18 lat temu.
W 2008 roku Barcelona we współpracy z katalońskim dziennikiem „Sport” i organizacją UNICEF stworzyła kalendarz charytatywny. Dwa lata temu cały świat obiegły zdjęcia, na których widać jak Messi trzyma w rękach i kąpie małego Yamala, który miał wówczas kilka miesięcy. Wszystko zaczęło się od tego, że ojciec Yamala - Mounir Nasraoui - udostępnił je w poście na Instagramie podczas Euro 2024.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
