Reklama

Z Jasnej Góry

Niedziela Ogólnopolska 42/2024, str. 5

Krzysztof Świertok/BPJG

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Każde życie jest święte

O odpowiedzialności za kolejne pokolenia, wdzięczności za dar własnego życia i o tym, że „życie zwycięży śmierć”, przypomnieli na Jasnej Górze uczestnicy 8. Pielgrzymki Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego oraz Rodzinnej Pielgrzymki Rycerzy Kolumba.

Reklama

Zaangażowani w dzieło duchowej adopcji dziecka poczętego, którego centrum od lat jest Jasna Góra, zachęcali, by „stanąć w obronie tych, którzy nie potrafią się jeszcze sami bronić”. Duchowa adopcja polega na wzięciu w modlitewną opiekę nieznanego nam poczętego dziecka, którego narodziny są zagrożone. Jest zobowiązaniem do codziennej modlitwy jednym dziesiątkiem Różańca w intencji jego i jego rodziców. Trwa 9 miesięcy, czyli tyle, ile rozwija się dziecko w łonie matki. – Ta modlitwa ma wielką moc – przekonywał o. Samuel Karwacki, krajowy moderator Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego, i zwrócił uwagę na to, że umacnia nas ona w chrześcijańskiej nadziei, iż to Bóg jest Panem historii i ludzkiego życia, uczy też wytrwałości. Duchowa adopcja nie tylko ratuje życie dziecka poczętego, którego narodziny są zagrożone, ale także pomaga rodzicom leczyć zranienia spowodowane grzechem aborcji. Dziewięciomiesięczna modlitwa za życie jest także odpowiedzią na Jasnogórskie Śluby Narodu bł. Stefana Wyszyńskiego. Gdy w 1956 r. komuniści wprowadzili aborcję na życzenie, prymas wspólnie z polskimi biskupami wydał list, w którym aborcję nazwano „pokojowym samobójstwem narodu”. Wskazał na potrzebę obrony życia nienarodzonych, co jest polską racją stanu i nadrzędnym interesem państwowym. Jasno opowiedział się za życiem. Zaznaczył, że czasem trzeba nawet znosić prześladowania dla dobra narodu. Apelował wówczas do rodzin, by stały na straży życia.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Rycerze Kolumba nie tylko deklarują, ale też w konkretnych czynach modlitwy i miłosierdzia stają w obronie prymatu Boga i daru życia człowieka. Pielgrzymka pod hasłem: „Bóg jedynym Panem Życia” była czasem duchowego umocnienia w pełnieniu misji radykalnego świadectwa o życiu, które – jak przypomniał abp Wacław Depo, kapelan stanowy Zakonu Rycerzy Kolumba w Polsce – według założyciela Rycerzy Kolumba bł. ks. Michaela McGivneya, „nie jest przedmiotem transakcji, ale darem Bożym od poczęcia, którym należy się dzielić”. Jednym z najważniejszych celów, do których dąży zakon, jest stworzenie nowej „kultury życia”, w której każde ludzkie życie będzie przyjmowane z radością, szanowane i chronione przez prawo. Materialnym wyrazem solidarności z potrzebującymi podczas tegorocznej pielgrzymki na Jasnej Górze było wsparcie m.in.: Fundacji Małych Stópek, powodzian, Domu Samotnej Matki i hospicjum dla dzieci w Kielcach.

Brat zakonny – człowiek modlitwy i nadziei

Podczas swej 41. pielgrzymki bracia zakonni rozważali na Jasnej Górze temat ewangelizacji. Stwierdzili m.in., że najważniejszą akcją ewangelizacyjną współczesnego świata jest „zwykłe codzienne życie z Bogiem i robienie małych rzeczy z miłością”, a modlitwa „jest korzeniem nadziei”. Wśród podjętych zagadnień w części konferencyjnej mowa była także o szansach i zagrożeniach związanych z używaniem mediów elektronicznych przez osoby konsekrowane. Patronem pielgrzymki był bł. Michał Giedroyć, zakonnik, kanonik regularny, patron chorych i zakrystianów. Uczestniczyło w niej ok. 140 braci. Zwrócono uwagę na to, że bracia zakonni realizują to, co papież Franciszek nazywa „duszpasterstwem obecności”. Brat Andrzej Langowski, franciszkanin, opowiadał o „cichej obecności”, polegającej m.in. na wspieraniu kapłanów, których głównym zadaniem jest praca duszpasterska. – To też czas spędzony na kolanach w kaplicy i trwanie na modlitwie – wyjaśnił. Podkreślił, że sami wierni dają świadectwo owoców tej „cichej obecności” zakonników. Bracia z dobrowolnego wyboru nie przygotowują się do kapłaństwa i nie przyjmują święceń prezbiteratu. Swoje powołanie realizują przez wypełnianie charyzmatu danego zgromadzenia: najczęściej wykonują różnorodne codzienne posługi – od ogrodnika po dyrektora szkoły – i stanowią niezastąpioną pomoc w codziennym funkcjonowaniu klasztorów i domów zakonnych. Organizatorem pielgrzymki jest Komisja ds. Braci przy Konferencji Wyższych Przełożonych Zakonów Męskich.

2024-10-15 14:11

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Anna Katarzyna Emmerich Współcierpiąca z Ukrzyżowanym

Niedziela Ogólnopolska 15/2004

[ TEMATY ]

Anna Katarzyna Emmerich

ExcerptsOfInri.com, Domena publiczna

Bł. Anna Katarzyna Emmerich (1774 – 1824) (A. Myoer, 1895)

Bł. Anna Katarzyna Emmerich (1774 – 1824) (A. Myoer, 1895)
Anna Katarzyna Emmerich urodziła się 8 września 1774 r. w ubogiej rodzinie w wiosce Flamske, w diecezji Münster w Westfalii, w północno-wschodnich Niemczech. W wieku dwunastu lat zaczęła pracować jako służąca u swych krewnych. Po wielu trudnościach spowodowanych ubóstwem i sprzeciwem rodziny wobec wyboru życia zakonnego - w 1802 r., w wieku 28 lat, Anna Katarzyna wstąpiła do klasztoru Augustianek w Dülmen. Śluby złożyła po roku nowicjatu - 13 listopada 1803 r. Powiedziała: „Oddałam się zupełnie Niebieskiemu Oblubieńcowi, a On czynił ze mną według swojej woli”.
CZYTAJ DALEJ

Anna Katarzyna Emmerich. Cierpiała z Chrystusem

2026-02-03 11:34

Niedziela Ogólnopolska 6/2026, str. 22

[ TEMATY ]

Anna Katarzyna Emmerich

pl.wikipedia.org

Bł. Anna Katarzyna Emmerich, dziewica

Bł. Anna Katarzyna Emmerich, dziewica

Nie umiała pisać. Ledwie czytała. A jednak to, co przekazała światu, do dziś porusza teologów, historyków i zwykłych wiernych.

Życie bł. Anny Katarzyny Emmerich było ciche, bolesne i niemal całkowicie ukryte. Przyszła na świat w ubogiej wielodzietnej rodzinie w niewielkiej wiosce Flamschen w Westfalii. W szkole spędziła zaledwie kilka miesięcy. Jej codziennością były głód i ciężka praca, którą wykonywała od najmłodszych lat. W takich warunkach ukształtowała się jej żarliwa religijność, wtedy też zaczęła miewać pierwsze wizje.
CZYTAJ DALEJ

Abp Stanisław Budzik wprowadza Diakonat Stały

2026-02-09 15:31

[ TEMATY ]

diakonat stały

Ks. Paweł Kłys

Diakoni wraz z rodzinami podczas święcenia diakonatu stałego w archidiecezji łódzkiej, 2022 r.

Diakoni wraz z rodzinami podczas święcenia diakonatu stałego w archidiecezji łódzkiej, 2022 r.

Rzecznik Archidiecezji Lubelskiej ks. dr Adam Jaszcz poinformował o wprowadzeniu w archidiecezji diakonatu stałego. Dyrektorem ośrodka przygotowującego kandydatów został ks. dr Adam Pendel, prefekt Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Lublinie.

Diakoni stali wyświęcani są w Polsce już od kilkunastu lat, duża część z nich to żonaci mężczyźni. Posługa ta odnowiona została na Soborze Watykańskim II, a jej korzenie sięgają starożytności.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję