Zapisał się w historii jako współzałożyciel Zakonu Cysterskiego i twórca jednej z najpopularniejszych modlitw, którą wierni odmawiają od ponad 850 lat. Pochodził z burgundzkiego rycerskiego rodu, lecz wbrew rodzinnej tradycji zamiast zbroi wolał przybrać mniszy habit. Gdy miał 22 lata, wstąpił do surowego opactwa Cystersów w Citeaux. Pobożność i gorliwość w praktykach umartwiania, które wykazywał Bernard, skłoniły opata – św. Stefana, by to jemu powierzyć misję stworzenia nowego opactwa w pobliżu Aube. Funkcję opata pełnił następnie przez 38 lat. Z opactwa, któremu przewodził św. Bernard, wyruszali mnisi, by zakładać kolejne klasztory w całej Europie.

Ten święty był nie tylko wybitnym organizatorem i uduchowionym mnichem, dał się poznać również jako myśliciel, teolog i kontemplatyk. Wywarł duży wpływ na życie kościelne swojej epoki – m.in. położył kres schizmie Anakleta w Rzymie, z polecenia Eugeniusza III ogłosił II krucjatę krzyżową, napisał regułę templariuszy. Jego rad słuchali papieże, kardynałowie, królowie i książęta, dlatego nazywano go „niekoronowanym władcą” Europy. Święty był także odważnym obrońcą prawdziwej wiary, odpierał np. tezy Abelarda. Jego pisma, charakteryzujące się nienagannym stylem, stały się duchowymi i teologicznymi drogowskazami dla kolejnych pokoleń chrześcijan.

Święty Bernard z Clairvaux, opat i doktor Kościoła ur. 1090 r. zm. 20 sierpnia 1153 r.