Parafię Przemienienia Pańskiego w Drezdenku od zakończenia II wojny światowej prowadzą Kanonicy Regularni Laterańscy. To jedna z kongregacji zakonu, którego ewolucja trwała w Kościele kilka wieków. Korzeni należy się doszukiwać na początku V wieku, kiedy zaczęły powstawać wspólnoty kleryckie, z których powszechnie znana stała się ta zgromadzona wokół św. Augustyna z Hippony. Formalny początek zakonu to dopiero 1059 r. Nazwa zakonników posługujących w Drezdenku wiąże się z rzymską bazyliką na Lateranie. Kongregacja Kanoników Regularnych Laterańskich Najświętszego Zbawiciela to jedna z dziewięciu kongregacji wchodzących w skład Zakonu Kanoników Regularnych św. Augustyna.

W Polsce parafii prowadzonych przez Kanoników Regularnych Laterańskich jest tylko 11. Na terenie diecezji zielonogórsko-gorzowskiej znajdują się aż 4 z nich: w Rąpinie, Niegosławiu i dwie w Drezdenku. Ks. Zdzisław Palus, proboszcz parafii Przemienienia Pańskiego w Drezdenku, wskazuje, że parafianie nie odróżniają zakonników od księży diecezjalnych: – Wierni są tak zżyci z kanonikami, którzy posługują tu od wojny, że nie nazywają ich zakonnikami. Używają zwykłych określeń: proboszcz, wikariusz. Traktują nas jako księży – wyjaśnia. – Nie jesteśmy ojcami, tylko księżmi – dodaje ks. Jerzy Hajduga. – Tym, co nas odróżnia od księży diecezjalnych, jest życie wspólne, które wynika z charyzmatu. Choć każdy ma swoje obowiązki, to niektóre punkty dnia mamy wspólne, między innymi modlitwę, posiłki czy rekreację – tłumaczy ks. Paweł Greń.

Wspólnota klasztoru liczy 5 księży. Jednym z nich jest ks. senior Marian Dudzik. Jako proboszcz lub wikariusz posługiwał prawie we wszystkich kanoniach, które znajdują się w Polsce: – Byłem w Krakowie, Gietrzwałdzie, Mstowie, Kamieniu, Ełku, Niegosławiu i Drezdenku – wspomina. O specyfice pracy kanoników mówi: – Jest to połączenie posługi kapłana w parafii z życiem wspólnotowym, typowym dla zakonników – wyjaśnia. Kanonicy laterańscy pochodzą z różnych części Polski. Dzięki temu wnoszą we wspólnoty różne doświadczenia duszpasterskie. – W naszej parafii działa 10 róż Żywego Różańca. Niedawno powstała róża mężczyzn modlących się w intencji swoich żon. To już druga róża męska – mówi ks. Paweł. – Apostolat Maryjny, który świętował w tym roku 30-lecie istnienia, liczy przeszło 40 członków – dodaje.

– W minionym roku katechetycznym przyjęliśmy 18 nowych ministrantów – cieszy się ks. Greń. – Zaskoczeniem nie tylko dla mnie, jako opiekuna, ale i dla księży, jest odrodzenie się grupy ministrantów starszych ze szkoły średniej. Jeden przyciągnął do ołtarza kolejnych – dodaje. Warto podkreślić, że chłopcy są bardzo zaangażowani nie tylko w posługę przy ołtarzu. Biorą udział w akcjach charytatywnych. W Wielkim Poście roznosili paczki miłosierdzia ludziom starszym i chorym. Grup parafialnych jest oczywiście więcej. – Od wielu lat w każdą niedzielę podczas Mszy św. o godz. 11.30 śpiewa schola dziecięca – mówi ks. Paweł. Rzesze wiernych gromadzą się na festynie parafialnym. Dzięki życzliwości ks. proboszcza i sponsorów wszystkie atrakcje są darmowe. – Zjednoczyliśmy wokół parafii całą naszą społeczność, ponieważ na festynie występowały różne grupy, począwszy od dzieci ze żłobka, przez przedszkole, szkoły podstawowe i średnie, aż po seniorów – kończy ks. Paweł Greń.