Reklama

Niedziela Przemyska

Święci codzienności

Potrzeba dzisiaj ludzi świętych – powiedział abp Adam Szal podczas Mszy św. w bazylice archikatedralnej.

Niedziela przemyska 46/2023, str. I

[ TEMATY ]

Przemyśl

Kl. Gabriel Patrylak

Beatyfikacja rodziny Ulmów to znak czasu dla naszego pokolenia – powiedział abp Adam Szal

Beatyfikacja rodziny Ulmów to znak czasu dla naszego pokolenia – powiedział abp Adam Szal

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Diecezjalne dziękczynienie za beatyfikację rodziny Ulmów rozpoczęło się 30 października w Przemyślu. Eucharystię wraz z metropolitą przemyskim koncelebrowali m.in. abp Józef Michalik i bp Krzysztof Chudzio. Na początku liturgii abp Szal zachęcał, aby potraktować beatyfikację rodziny Józefa i Wiktorii Ulmów wraz z siedmiorgiem dzieci jako znak czasu i zastanowić się, jak ją przełożyć na codzienne plany, tak, aby zaowocowały tym, co najważniejsze – naszą świętością.

Reklama

W homilii metropolita przemyski odniósł się do słów Jezusa: „Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, lecz duszy zabić nie mogą” oraz św. Jana Pawła II: „Nie lękajcie się”. Jak zauważył, współczesny świat jest pełen lęków z powodu zamachów, wojen, kataklizmów i wewnętrznych sporów. Z kolei niektóre lęki związane są – jak mówił kaznodzieja – z kryzysem autorytetów. – Nieraz boimy się i trwożymy, gdy dociera do nas obłudna interpretacja faktów, kiedy morderstwo dziecka nazywa się zabiegiem, kiedy eutanazję nazywa się godną śmiercią, a pornografię wyrazem sztuki; kiedy malwersacje nazywa się zaradnością – powiedział hierarcha. – Właśnie dlatego potrzeba dzisiaj ludzi świętych, aby święte rodziny przemieniały świat. Trzeba dzisiaj ludzi świętych, którzy niech uczą nas odwagi, którzy niech uczą nas nastawienia apostolskiego – podkreślił abp Szal. Na zakończenie Mszy św. nastąpiło przekazanie relikwii błogosławionych męczenników z Markowej do archikatedry.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Eucharystię poprzedziła konferencja związana z bł. rodziną Ulmów i nabożeństwo różańcowe w intencji rodzin. – Świętość w codzienności jest dostępna dla każdego, dla dzieci i dla dorosłych. Polega na wykonywaniu z miłością i zawierzeniu Panu Bogu wszystkich czynności codziennego życia, tak jak robili to na co dzień błogosławieni Ulmowie – mówił podczas konferencji ks. Grzegorz Czerwonka, wicedyrektor Wydziału Duszpasterstwa Rodzin Archidiecezji Przemyskiej.

Duchowny na przykładzie Ulmów wskazywał, jak żyć i wychowywać dzieci w duchu wiary. – Dobrym przykładem jest rodzina z Markowej, która pokazuje, czym są miłość, poświęcenie, odpowiedzialność i człowieczeństwo. Wskazuje również na wartości, którymi niemal każdy z nas pragnie żyć. Ich historia może być dla nas inspiracją. Może zachęcać nas do tego, byśmy czerpali niezwykłą siłę ducha i niezłomności z ich życia. Wiemy jedno – oni czerpali z wiary w Boga i z siły, którą była ich rodzina – zaznaczył.

Celebracje związane z dziękczynieniem za beatyfikację i przekazaniem relikwii bł. rodziny Ulmów odbywać się będą w kolejnych dekanatach archidiecezji przemyskiej do 10 grudnia. Każdej Mszy św. będzie przewodniczyć jeden z biskupów. Będą przebiegać według podobnego scenariusza.

2023-11-07 09:28

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Przemyśl: pogrzeb ks. prałata Stanisława Zarycha – przyjaciela ks. Blachnickiego

[ TEMATY ]

pogrzeb

Przemyśl

Archiwum Autora

- To był kapłan wybitny, wielki świadek wierności ideałom Chrystusowej Ewangelii – powiedział abp Józef Michalik o zmarłym przed dwoma dniami ks. prałacie Stanisławie Zarychu. Metropolita przemyski przewodniczył w czwartek uroczystościom pogrzebowym zasłużonego kapłana archidiecezji przemyskiej i zapalonego orędownika idei abstynencji, której poświęcił ponad 50 lat swojego życia. Razem ze Sługą Bożym ks. Franciszkiem Blachnickim tworzył Krucjatę Wyzwolenia Człowieka.

Abp Michalik stwierdził, że ks. Zarych był kapłanem miłosiernym, który kochał ludzi, a w drugim człowieku widział kandydata do zbawienia. Zawsze był życzliwy, nie zniechęcał się żadną słabością, ani grzechem spotykanych ludzi.
CZYTAJ DALEJ

Trwa zamurowywanie Drzwi Świętych. 2 tys. cegieł, wkrótce ryt zamurowania kapsuły

2026-01-13 09:19

[ TEMATY ]

Drzwi Święte

kapsuła

zamurowywanie

2 tys. cegieł

Jubileusz Nadziei

Wojciech Rogacin/Vatican News

Trwa zamurowywanie Drzwi Świętych

Trwa zamurowywanie Drzwi Świętych

Trwa zamurowywanie Drzwi Świętych w Bazylice św. Piotra. W połowie stycznia odbędzie się ryt zamurowania kapsuły zawierającej akt Rogito – informujący o zamknięciu Drzwi Świętych przez Papieża Leona XIV oraz pamiątek z Jubileuszu Nadziei.

Leon XIV zamknął Drzwi Święte w Bazylice św. Piotra 6 stycznia w uroczystość Objawienia Pańskiego. Wtedy też formalnie został zakończony Jubileusz 2025.
CZYTAJ DALEJ

Uczeń Jezusa spotyka czasem niezgodę najbliższych

2026-01-14 20:57

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

wikipedia.org

Opowiadanie stoi na progu nowej epoki. Dawid wraca do Siklag, a z pola bitwy przychodzi posłaniec z rozdartą szatą i ziemią na głowie. Tak Biblia opisuje człowieka dotkniętego śmiercią. Przynosi znaki władzy: koronę i naramiennik Saula. Znaki królewskie zmieniają właściciela, a Dawid nie traktuje ich jak łupu. Rozdziera szaty, płacze i pości aż do wieczora. Żałoba obejmuje Saula, Jonatana i poległych Izraela. Potem rozbrzmiewa pieśń żałobna (qînâ). Otwiera ją wołanie o „ozdobie Izraela” zabitej na wyżynach. Hebrańskie (haṣṣəḇî) niesie sens splendoru, czegoś drogiego i kruchego. Refren „Jakże polegli mocarze” oddaje hebrajskie (’êk nāpelû gibbōrîm) i spina pamięć całego narodu. Dawid nie pozwala, aby wieść stała się pieśnią triumfu w miastach Filistynów. W pochwałach dla Saula i Jonatana nie ma pochlebstwa. Jest uznanie prawdy: byli złączeni w życiu i w śmierci, szybsi niż orły i mocniejsi niż lwy. Słowo „mocarze” (gibbōrîm) obejmuje tu odwagę i odpowiedzialność za lud. Dawid pamięta także dobro, które Izrael otrzymał za Saula, szczególnie bezpieczeństwo i dostatek. W końcu głos staje się osobisty. Dawid opłakuje Jonatana jak brata i mówi o miłości „przedziwnej”. Ta przyjaźń wyrasta z przymierza i wierności. Tekst ukazuje królewskość Dawida zanim otrzyma tron. Objawia się w panowaniu nad odwetem i w czci dla pomazańca Pana, także podczas jego prześladowania. Dawid nie buduje swojej przyszłości na upokorzeniu poprzednika. Wypowiedziany żal oczyszcza przestrzeń władzy i uczy, że królowanie zaczyna się od słuchania Boga, a nie od gromadzenia łupów.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję