Świętowanie Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny górale rozpoczęli w wigilię odpustu. Najpierw Mszę św. sprawowali duszpasterze obchodzący diamentowy jubileusz kapłaństwa; ks. inf. Jakub Gil, ks. prał. Mieczysław Łukaszczyk, ks. prał. Jan Bielański, ks. Julian Kóska. W tym dniu tradycyjnie już laureaci konkursu poetyckiego „Gaździna oczami poetów” wygłosili nagrodzone utwory.
Także pasterkę Maryjną o północy sprawował diamentowy jubilat bp. Jan Zając, który w homilii podkreślił, że Matka Boża Ludźmierska – Wniebowzięta jest znakiem niezawodnej nadziei. Pomaga nam zwyciężać zło. – 60 lat temu, podczas koronacji bp Karol Wojtyła nazwał Ją Gaździną, bo zauważył, że o ile ziemia podhalańska jest twarda, o tyle gleba serc Podhalan jest nadzwyczaj urodzajna – zaznaczył bp Zając i apelował: – Pozwólmy, aby Wniebowzięta Matka Boga patrzyła na nas w ciemnościach nocy. Niech zobaczy swoje dzieci uwikłane w zawiłości życia. I niech nam powie: odwagi, Ja jestem tutaj – wasza Matka!
Z kolei Sumę odpustową sprawował metropolita krakowski, który w homilii przypomniał wydarzenia sprzed 60 lat, gdy koronami papieskimi kard. Stefan Wyszyński ukoronował wizerunek Matki Bożej Ludźmierskiej. Arcybiskup Jędraszewski wspominał także prorocze słowa ówczesnego prymasa skierowane do bp. Karola Wojtyły, który złapał berło Gaździny Podhala, że Matka Boża przekazuje mu władzę. A zwracając się do czcicieli Ludźmierskiej Pani abp Jędraszewski przekonywał: – Mamy prawo do miłości, mamy prawo do prawdy, w świecie, w którym kłamstwem próbuje się budować sukcesy polityczne; mamy prawo do sprawiedliwości w ojczyźnie, która od samych początku swoich dziejów jest chrześcijańska.
Do Gaździny Podhala pielgrzymowali górale z bliska i daleka. Razem z gorącymi sercami przynieśli zioła, kwiaty, owoce, kłosy zbóż… Ich piękne bukiety zostały poświęcone po każdej Eucharystii.
Jak widzę Matkę Bożą Ludźmierską, to widzę obok niej ks. Tadeusza Juchasa – mówił kard. Stanisław Dziwisz.
W sobotni, lutowy wieczór wiele dróg na Podhalu prowadziło do Sanktuarium Matki Bożej Królowej Podhala w Ludźmierzu. Ci z dalszych stron przyjechali samochodami. Liczni parafianie przybyli w odświętnych góralskich strojach. A okazja była szczególna – prezentacja książki pt. Kustosz 600-lecia. Opowieść o życiu ks. Tadeusza Juchasa (1949 – 2014).
Miłosierdzie Boże jest obecne w dziejach człowieka już od samego początku, a s. Faustyna Kowalska ze Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia zapoczątkowała nową erę w postrzeganiu miłosierdzia.
Mimo że problem miłosierdzia Bożego jest przez współczesnych teologów szczegółowo opracowany, to jednak zagadnienie samego obrazu, jak i porównania jego różnych wersji nie zostało jeszcze dostatecznie zbadane. Ów obraz jest wizerunkiem dość młodym, nie mającym jeszcze stu lat. I choć sama idea miłosierdzia jest w chrześcijaństwie znana już od samego początku, to jednak dopiero za życia siostry Faustyny wizerunek miłosierdzia miał okazję ujrzeć światło dzienne i być podany wiernym do publicznego kultu. Chociaż na świecie rozpowszechniony został wizerunek namalowany w 1942 r. przez Adolfa Hyłę z Krakowa, to jednak pierwszy obraz, ten, który na własne oczy widziała św. Faustyna, powstał wcześniej, w Wilnie w 1934 r., w pracowni Eugeniusza Kazimirowskiego. To właśnie historii tego pierwszego malowidła będzie dotyczyć niniejszy artykuł, historii od momentu objawień, aż do legalnego zatwierdzenia jego kanoniczności przez arcybiskupa wileńskiego w roku 1937.
Uczestniczy pielgrzymki podczas zwiedzania Wiecznego Miasta
Od ponad 30 lat budują miejsce, w którym nikt nie jest sam. Dziś wspierają 1600 osób z niepełnosprawnościami, a ich podopieczni spełniają marzenia – nawet te o spotkaniu z papieżem. Historia Milickiego Stowarzyszenia Przyjaciół Dzieci i Osób Niepełnosprawnych to opowieść o wierze, wspólnocie i wielkich rzeczach rodzących się z małych gestów.
Wszystkie placówki stowarzyszenia powstawały z realnych potrzeb konkretnych osób i z czasem stworzyły system kompleksowego wsparcia. – Nazywamy się Milickie Stowarzyszenie Przyjaciół Dzieci i Osób z Niepełnosprawnościami. To długa nazwa, może nie do końca „marketingowa”, ale każde słowo ma w niej znaczenie – mówi Przemysław Walniczek i tłumaczy: – „Milickie” – bo stąd jesteśmy, tu są nasze korzenie i ludzie, dla których działamy. „Stowarzyszenie” – bo jesteśmy wspólnotą, organizacją tworzoną przez rodziców i osoby, które na co dzień rozumieją, czym jest niepełnosprawność. „Przyjaciół” – bo relacje, bliskość i wzajemne wsparcie są dla nas najważniejsze. „Dzieci i Osób z Niepełnosprawnościami” – bo to właśnie dla nich prowadzimy naszą misję i budujemy całe to dzieło.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
