Eucharystii przewodniczył bp Jan Wątroba, koncelebransami byli: ks. Przemysław Dudek, ks. Kazimierz Gawełda, ks. Stanisław Haręzga, ks. Mariusz Matuszewski, ks. Paweł Matuszewski i ks. Rafał Przędzik. Była to okazja do dziękczynienia za życie sługi Bożego i prośby o jego beatyfikację. W Eucharystii uczestniczyli m.in. rodzice Jacka Krawczyka, a także dr hab. Adam Zadroga, prorektor ds. misji i cyfryzacji KUL. Proboszcz parafii w Palikówce ks. Kazimierz Gawełda powitał zebranych i wprowadził w przeżywaną uroczystość. Homilię wygłosił ks. prof. Stanisław Haręzga z Przemyśla, biblista, który jest propagatorem postaci Jacka Krawczyka. Na zakończenie Eucharystii ks. Kazimierz Gawełda podziękował biskupowi rzeszowskiemu i wszystkim zebranym w świątyni za uczczenie 32. rocznicy śmierci parafianina, sługi Bożego Jacka Krawczyka.
Przy kościele w Palikówce była możliwość nabycia książki pt. Jacek Krawczyk. Niezwykły Student KUL, którą zredagowali o. prof. Andrzej Derdziuk i ks. Michał Pierzchała. Książka została wydana w 2023 r. nakładem Wydawnictwa Diecezjalnego i Drukarni Sandomierz Sp. z o.o.
Rozpoczęcie diecezjalnego etapu procesu beatyfikacyjnego Jacka Krawczyka z Palikówki to dobry czas na poznanie jego życia w domu rodzinnym i w latach szkolnych.
W Lublinie na studiach wiele się już wyjaśniło. Stało się oczywiste to, co zauważali nie tylko rówieśnicy, ale też profesorowie uczelni, że Jacek był jakby z innego świata, świata bardziej wrażliwego na wskazania boskie. Wyrażał to również sam Jacek. W 1988 r. pisał do Ewy, swej przyszłej żony: „Nauczyłem się zaufania Bogu i chodzenia Jego torem... dla własnego dobra. Jak zawsze boję się Jego decyzji, ale ufam Mu. Wiem, że On prowadzi najlepiej. Doświadczyłem już tego!”.
Modlitwa Salomona stoi w centrum opisu poświęcenia świątyni w Jerozolimie. Księga Królewska należy do historii deuteronomistycznej. Redakcja dojrzewa w czasie zagrożenia królestwa i na wygnaniu. Tekst kładzie nacisk na jedyność Boga i posłuszeństwo Jego słowu. Król wyznaje, że nie ma podobnego Bogu Izraela. Wspomina Jego wierność (berit) i łaskę (hesed). Pada zdanie, które prostuje wyobrażenia: Stwórca nie mieści się w murach. Hebrajskie „niebo i niebiosa niebios” mówi o rzeczywistości przekraczającej każdą miarę. Świątynia otrzymuje rolę znaku. To miejsce, gdzie wypowiada się Imię Boga. Tam lud kieruje modlitwy, skargi i dziękczynienia. Deuteronomium opisuje ten wybór jako „umieszczenie Imienia” w jednym miejscu. Język pozostaje anikoniczny, wolny od posągów. Modlitwa łączy się z czystą wiarą w Niewidzialnego.
W czasie Eucharystii udzielony został sakrament Namaszczenia Chroych
Sakrament namaszczenia chorych można przyjąć kilka razy w życiu. Jego celem jest umocnienie duchowe w przezwyciężeniu trudności związanych z ciężką chorobą lub starością. Nie udziela się go osobom trwającym uparcie w jawnym grzechu ciężkim. W niebezpieczeństwie śmierci katolik przyjmuje wiatyk.
W ramach obchodów przypadającego 11 lutego Światowego Dnia Chorego w kościołach, szpitalach, hospicjach i domach opiekuńczo-leczniczych celebrowane są msze św., podczas których udzielany jest sakrament namaszczenia chorych.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
