Ludność zamieszkująca miasta przekroczyła liczebnie ludność obszarów wiejskich i niezurbanizowanych. To proces nieodwracalny w warunkach w miarę pokojowego rozwoju sytuacji na świecie. Globalne trendy wskazują na rosnącą liczbę mieszkańców wielkich metropolii. Lista megapolis, czyli miast powyżej 10 mln mieszkańców, liczy już więcej niż czterdzieści pozycji. Zdecydowana większość nowych metropolii jest zlokalizowana poza Europą i Ameryką Północną.

Żyjemy w świecie całkowitego przedefiniowania pojęcia „miasto”. Tokio np., mające 37,5 mln mieszkańców, byłoby siódmym co do wielkości państwem Unii Europejskiej. Pod względem potencjału ekonomicznego zajęłoby czwartą lub piątą pozycję. Taka jest skala globalnych miast. W Polsce nawet nie myślimy o takich liczbach, ale dyskusja o tworzeniu metropolii jest żywa. Kiedy mówimy o wspo´łczesnych miastach, trudno o lepsza? nazwe? niz˙ „dz˙ungla”. Okres´lenia typu „betonowa dz˙ungla” zazwyczaj sugeruja? siłe?, dynamike?, a czasami drapiez˙nos´c´ i tempo z˙ycia w mies´cie. W tym konteks´cie poro´wnanie do dz˙ungli jest trafne, z jednym wszak zastrzez˙eniem. Duz˙e miasto, szczego´lnie metropolia, to organizm bardziej skomplikowany i wystawiaja?cy swoich mieszkan´co´w na znacznie bardziej ro´z˙norodne zagroz˙enia. W tropikalnym lesie zabła?kany we?drowiec moz˙e stracic´ z˙ycie, bo np. sie? zgubi, utopi, pożre go jakieś zwierze lub coś s´miertelnie uka?si. Lista zagroz˙en´ jest spora, ale nie az˙ tak ro´z˙norodna jak w dzisiejszym mies´cie, kto´re jest dz˙ungla? do pote?gi.

Kino jest pełne obrazów miast zepsutych – Nowego Jorku, Londynu czy Tokio – jako siedlisk przestępczości. Istnieje bezwzględna potrzeba dbałości o bezpieczeństwo miast. Wiele się w tej sprawie dzieje. Teoretycznie wszystkie narzędzia potrzebne do zapewnienia mieszkańcom bezpieczeństwa i wysokiej jakości życia mamy w zasięgu ręki. Technologie security, a szczególnie analityka obrazu, rozwijają się w niebywałym tempie. Nie ma już problemu z zarejestrowaniem obrazu dobrej jakości i przeanalizowaniem jego treści zarówno przez operatora, jak i dzięki algorytmom bazującym na big data. Rozwiązania smart city sprawiają, że systemy miejskie wzajemnie się uzupełniają, tworząc efekt synergii, i wyciągają wnioski. Funkcjonuje wielki przemysł technicznych środków bezpieczeństwa: systemy monitoringu wizyjnego, mobilnego na dronach oraz klasyczne zintegrowane centra monitoringu i analizy danych. Rozwinięte programy zapewniają bezpieczeństwo obiektom infrastruktury krytycznej, w przeważającej części stanowiącej tkankę miasta, przestrzeni publicznych, obiektów handlowych, imprez masowych, a w tym bezpieczeństwo pożarowe. Powołany przez Fundację Rockefellera projekt „100 Resilient Cities” (100 odpornych miast) co roku raportuje znaczący wzrost liczby miast, które dzięki uczestnictwu w projekcie zbadały swoją rezyliencję, czyli odporność na sytuacje trudne, kryzysowe i różnego rodzaju ryzyko. Ciągle na tej liście nie ma żadnego polskiego miasta. Od czasu do czasu polska policja ogłasza programy „Bezpieczne miasto”. Wspólnoty mieszkańców i NGO (organizacje pozarządowe) uruchamiają różne inicjatywy obywatelskie w trosce o bezpieczeństwo obywateli. Biznes również robi swoje, dbając o bezpieczeństwo swoich firm, terenów oraz osób przebywających na ich obszarze.

Przenosząc motyw dżungli w kierunku miasta jako rzeczywistości codziennego życia większości mieszkańców Ziemi, coraz częściej sobie uświadamiamy, że o miasta trzeba dbać. Należy o nie zabiegać, tworzyć je, przebudowywać, upiększać, czynić miejscami możliwie najlepszego i bezpiecznego życia.