Reklama

Niedziela w Warszawie

Radość św. Dominika

O fenomenie Jarmarku św. Dominika, występie nowicjuszy i żywej wspólnocie wiary na Służewie opowiada o. Krzysztof Michałowski w rozmowie z Apolonią Witecką.

Niedziela warszawska 21/2023, str. I-II

[ TEMATY ]

Warszawa

Bartłomiej Wydrych

O. Krzysztof Michałowski, dominikanin

O. Krzysztof Michałowski, dominikanin

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Apolonia Witecka: Już za tydzień kilka tysięcy osób przyjedzie na Jarmark św. Dominika. Na czym polega fenomen tego wydarzenia?

O. Krzysztof Michałowski: Rzeczywiście, nasz jarmark od lat cieszy się niesłabnącym zainteresowaniem. Myślę, że wydarzenie to jest wyjątkowe, głównie ze względu na panującą tutaj atmosferę.

Co ją tworzy?

Po pierwsze, piękna przestrzeń naszego kościoła, klasztoru i ogrodu. Po drugie, ludzie, którzy współtworzą jarmark i wkładają w to dużo serca. Dzięki temu czuje się tutaj coś żywego i wspólnotowego. Wydaje mi się, że dużo osób przychodzi na Służew, aby doświadczyć tej radości, wspólnoty bycia ze sobą.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Co się będzie działo podczas tegorocznej edycji jarmarku?

Zaczniemy o godz. 10.45 od wspólnego odtańczenia poloneza. Na scenie przez cały dzień będą odbywały się występy i pokazy lokalnych grup artystycznych, m.in. ze Służewskiego Domu Kultury. Poza tym będzie występ braci nowicjuszy, na który bardzo czekamy. To nasi najmłodsi bracia, którzy zawsze zaskakują czymś nowym, nieoczywistym. Czasem jest to napisany przez nich utwór, innym razem przygotują skecz albo przedstawienie.

Reklama

Tego dnia otwarty będzie także nasz ogród, pojawi się wielu wystawców. Przygotowujemy również Strefę Dziecka i Relaksu, w której dzieci będą mogły wziąć udział w warsztatach, a dorośli – odpocząć. Gwiazdą wieczoru będzie zaś zespół Brathanki.

Zapraszacie również do Strefy Dominikańskiej. Co to jest?

Jest to miejsce związane z naszym charyzmatem. Podczas jarmarku będzie można spotkać tam naszych tercjarzy, czyli świeckich dominikanów, siostry dominikanki, braci, a także wydawnictwo „W drodze” oraz dominikanie.pl. Warto odwiedzić również Wentę, gdzie będzie można zaopatrzyć się w rzeczy używane, takie jak ubrania czy sprzęt sportowy.

Św. Dominik to założyciel waszego zgromadzenia, pewnie Ojciec mógłby o nim opowiadać godzinami. Jak jednak najprościej można wytłumaczyć istotę, kim On dla was jest?

Św. Dominik to jest dla nas ktoś bardzo bliski, kto uosabia radość. Ojciec założyciel uczy nas życia Ewangelią poprzez: wspólnotę, modlitwę, liturgię i głoszenie. Pozostawił nam więc jasne zasady, ale też jest w tym dużo wolności.

Reklama

A jak to przekłada się na praktykę codziennego życia parafii?

Najważniejsze są dla nas liturgia, kaznodziejstwo i spowiedź. W naszej parafii działa kilka grup i wspólnot, które spotykają się regularnie przez cały rok. Organizujemy też różne wydarzenia, m.in.: koncerty, rekolekcje, pielgrzymki, wieczory modlitewne. Na przykład w każdy pierwszy czwartek miesiąca (od października do czerwca – przyp. AW) w kościele odbywają się wieczory modlitwy uwielbienia. Podczas nich – przez wspólną modlitwę, uwielbienie Jezusa, adorację Najświętszego Sakramentu – uczymy się, jak oderwać się od siebie i skupić na Bogu. To daje nam siłę, pomaga w indywidualnej modlitwie każdego dnia.

Powiedział Ojciec, że na Służewie działa kilka grup i wspólnot. Jakie?

Działają u nas duszpasterstwa, takie jak: Rejs (dla młodzieży) czy Studnia (dla studentów). Organizują one np. spotkania formacyjno-modlitewne, wspólne rozważanie Pisma Świętego, spotkania o relacji człowieka z samym sobą, z drugim człowiekiem. W ciągu roku pojawiają się też inspirujący goście: aktorzy, podróżnicy, sportowcy, osoby duchowne, którzy opowiadają o swojej wierze i pasjach. Studenci każdego roku w czerwcu organizują festiwal filmowy Złote Kalesony. Poza tym mamy grupy dla: ministrantów, dzieci, duszpasterstwo rodzin – DROPS. Bardzo ważną rolę odgrywa też dla nas edukacja.

Co w tej sferze robicie?

Dla tych, którzy pragną pogłębić swoją wiedzę na temat wiary i Kościoła prowadzimy szkołę filozoficzno-teologiczną – Studium Dominicanum. W naszym klasztorze odbywają się również zajęcia w ramach Szkoły Śpiewu Liturgicznego. Jeszcze inną propozycją dla osób dorosłych jest studium IKONY, w ramach którego odbywają się wykłady oraz warsztaty z pisania ikon. Ponadto zapraszamy do grup modlitewnych, na przykład do grupy różańcowej. Włączamy się również w działalność charytatywną. Każdy może się w coś zaangażować, znaleźć u nas swoje miejsce.

To na koniec proszę powiedzieć, jakie – poza jarmarkiem – są wasze plany na najbliższy czas?

W najbliższą sobotę będzie Wigilia Zesłania Ducha Świętego, którą zaczniemy od Mszy św. o 19.30. Potem będzie czuwanie i modlitwa o wylanie darów Ducha Świętego. Jeszcze przed wakacjami planujemy zorganizować też kilka koncertów muzyki liturgicznej, na przykład 11 czerwca – koncert pieśni sardyńskiej. Podsumowując, można więc powiedzieć, że Służew to miejsce, gdzie można się pomodlić, odpocząć, doświadczyć wspólnoty i radości z tego, że jesteśmy tutaj razem. Serdecznie zapraszam.

O. Krzysztof Michałowski, dominikaninProboszcz parafii św. Dominika na Służewie, opiekun pierwszoczwartkowych wieczorów modlitwy uwielbienia, w zakonie od 2002 r., święcenia kapłańskie przyjął w 2008 r.

2023-05-17 10:11

Oceń: +1 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Pamięć Świata

Niedziela warszawska 20/2022, str. VI

[ TEMATY ]

Warszawa

powstanie w getcie

Wikipedia/Autor nieznany

Trzy z dziesięciu metalowych skrzynek oraz dwie bańki na mleko, w których ukryto materiały zebrane przez Oneg Szabat

Trzy z dziesięciu metalowych skrzynek oraz dwie bańki na mleko, w których ukryto materiały zebrane przez Oneg Szabat

Archiwum Ringelbluma jest niepowtarzalnym zbiorem dokumentów, stanowiącym jedno z najważniejszych świadectw Zagłady polskich Żydów. Zostało wpisane na listę UNESCO jako zabytek światowego dziedzictwa.

Działalność konspiracyjnej grupy Oneg Szabat (co znaczy „Radość Soboty”) stanowiła tajemnicę nawet dla mieszkańców warszawskiego getta. Organizacja zawiązała się w listopadzie 1940 r. Tworząca tę podziemną strukturę grupa osób powzięła za cel swojej pracy, zachowanie świadectw Holocaustu. Tak pod przewodnictwem historyka dr. Emanuela Ringelbluma powstało jedyne w tej skali podziemne archiwum.
CZYTAJ DALEJ

Kościół czci patronkę Europy - św. Katarzynę ze Sieny

[ TEMATY ]

św. Katarzyna

Giovanni Battista Tiepolo

Św. Katarzyna ze Sieny

Św. Katarzyna ze Sieny

Kościół katolicki wspomina dziś św. Katarzynę ze Sieny (1347-80), mistyczkę i stygmatyczkę, doktora Kościoła i patronkę Europy. Choć była niepiśmienna, utrzymywała kontakty z najwybitniejszymi ludźmi swojej epoki. Przyczyniła się znacząco do odnowy moralnej XIV-wiecznej Europy i odbudowania autorytetu Kościoła.

Katarzyna Benincasa urodziła się w 1347 r. w Sienie jako najmłodsze, 24. dziecko w pobożnej, średnio zamożnej rodzinie farbiarza. Była ulubienicą rodziny, a równocześnie od najmłodszych lat prowadziła bardzo świątobliwe życie, pełne umartwień i wyrzeczeń. Gdy miała 12 lat doszło do ostrego konfliktu między Katarzyną a jej matką. Matka chciała ją dobrze wydać za mąż, podczas gdy Katarzyna marzyła o życiu zakonnym. Obcięła nawet włosy i próbowała założyć pustelnię we własnym domu. W efekcie popadła w niełaskę rodziny i odtąd była traktowana jak służąca. Do zakonu nie udało jej się wstąpić, ale mając 16 lat została tercjarką dominikańską przyjmując regułę tzw. Zakonu Pokutniczego. Wkrótce zasłynęła tam ze szczególnych umartwień, a zarazem radosnego usługiwania najuboższym i chorym. Wcześnie też zaczęła doznawać objawień i ekstaz, co zresztą, co zresztą sprawiło, że otoczenie patrzyło na nią podejrzliwie. W 1367 r. w czasie nocnej modlitwy doznała mistycznych zaślubin z Chrystusem, a na jej palcu w niewyjaśniony sposób pojawiła się obrączka. Od tego czasu święta stała się wysłanniczką Chrystusa, w którego imieniu przemawiała i korespondowała z najwybitniejszymi osobistościami ówczesnej Europy, łącznie z najwyższymi przedstawicielami Kościoła - papieżami i biskupami. W samej Sienie skupiła wokół siebie elitę miasta, dla wielu osób stała się mistrzynią życia duchowego. Spowodowało to jednak szereg podejrzeń i oskarżeń, oskarżono ją nawet o czary i konszachty z diabłem. Na podstawie tych oskarżeń w 1374 r. wytoczono jej proces. Po starannym zbadaniu sprawy sąd inkwizycyjny uwolnił Katarzynę od wszelkich podejrzeń. Św. Katarzyna odznaczała się szczególnym nabożeństwem do Bożej Opatrzności i do Męki Chrystusa. 1 kwietnia 1375 r. otrzymała stygmaty - na jej ciele pojawiły się rany w tych miejscach, gdzie miał je ukrzyżowany Jezus. Jednym z najboleśniejszych doświadczeń dla Katarzyny była awiniońska niewola papieży, dlatego też usilnie zabiegała o ich ostateczny powrót do Rzymu. W tej sprawie osobiście udała się do Awinionu. W znacznym stopniu to właśnie dzięki jej staraniom Następca św. Piotra powrócił do Stolicy Apostolskiej. Kanonizacji wielkiej mistyczki dokonał w 1461 r. Pius II. Od 1866 r. jest drugą, obok św. Franciszka z Asyżu, patronką Włoch, a 4 października 1970 r. Paweł VI ogłosił ją, jako drugą kobietę (po św. Teresie z Avili) doktorem Kościoła. W dniu rozpoczęcia Synodu Biskupów Europy 1 października 1999 r. Jan Paweł II ogłosił ją wraz ze św. Brygidą Szwedzką i św. Edytą Stein współpatronkami Europy. Do tego czasu patronami byli tylko święci mężczyźni: św. Benedykt oraz święci Cyryl i Metody. Papież Benedykt XVI 24 listopada 2010 r. poświęcił jej specjalną katechezę w ramach cyklu o wielkich kobietach w Kościele średniowiecznym. Podkreślił w niej m.in. iż św. Katarzyna ze Sieny, „w miarę jak rozpowszechniała się sława jej świętości, stała się główną postacią intensywnej działalności poradnictwa duchowego w odniesieniu do każdej kategorii osób: arystokracji i polityków, artystów i prostych ludzi, osób konsekrowanych, duchownych, łącznie z papieżem Grzegorzem IX, który w owym czasie rezydował w Awinionie i którego Katarzyna namawiała energicznie i skutecznie by powrócił do Rzymu”. „Dużo podróżowała – mówił papież - aby zachęcać do wewnętrznej reformy Kościoła i by krzewić pokój między państwami”, dlatego Jan Paweł II ogłosił ją współpatronką Europy.
CZYTAJ DALEJ

Dyspensa na 1 maja

Arcybiskup Wacław Depo, metropolita częstochowski, udzielił dyspensy od obowiązku zachowania pokutnego charakteru piątku oraz od obowiązku wstrzemięźliwości od spożywania pokarmów mięsnych na 1 maja, czyli na wspomnienie św. Józefa Rzemieślnika, Święto Pracy, będące dniem ustawowo wolnym od pracy.

Publikujemy pełną treść komunikatu opublikowanego na stronie internetowej archidiecezji częstochowskiej:
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję