W tym roku jej bohaterem był Ignacy Łukasiewicz (1822-82), farmaceuta, wynalazca lampy naftowej, twórca polskiego przemysłu naftowego, mocno związany z regionem krośnieńskim, w szczególności z miejscowością Bóbrka. To postać ambitna, o wielu zainteresowaniach. Dlatego dla uczestników olimpiady wielkim wyzwaniem było poznanie człowieka wybitnego, który może być przykładem wytrwałości w dążeniu do celu i ciągłego rozwoju.
Etap finałowy Regionalnej Olimpiady Wiedzy o Wielkich Polakach składał się z dwóch części: testu pisemnego, w którym wyłoniono dziesięcioro laureatów, zaproszonych do odpowiedzi ustnych. Najlepszym okazał się Jakub Siedlecki, uczeń Szkoły Podstawowej nr 4 w Krośnie. Jak podkreślił zwycięzca, olimpiada nie była trudna, ale wymagała przygotowania się. – Łukasiewicz zaimponował mi tym, że był człowiekiem, który potrafił dojść do wszystkiego z niczego, a mimo to pozostał cichym i skromnym człowiekiem – powiedział Jakub Siedlecki.
Uczestnicy finału olimpiady wykazali się niezwykle obszerną wiedzą i umiejętnością wykorzystania jej w praktyce, odpowiadając na niekiedy bardzo trudne pytania. Na fakt ten uwagę zwracali organizatorzy. – Jestem pod ogromnym wrażeniem poziomu merytorycznego finalistów – powiedziała Joanna Kubit, dyrektor Zespołu Szkół Naftowo-Gazowniczych im. Ignacego Łukasiewicza w Krośnie. – Wiedza o Ignacym Łukasiewiczu jest nareszcie duża, bo od lat chcieliśmy, aby zajął on poczesne miejsce w panteonie wielkich Polaków, wynalazców i niezwykłych ludzi – zaznaczyła pani dyrektor.
Oprócz części konkursowej finał olimpiady stał się też okazją do formacji. Uczestnicy spotkali się z metropolitą przemyskim abp. Adamem Szalem na wspólnej Eucharystii w parafii Ducha Świętego w Krośnie.
W Krośnie odbyła się kolejna edycja Podkarpackiego Forum Charyzmatycznego pod hasłem: „Co chcesz, abym Ci uczynił”. Rozważania poprowadził o. Hayden.
W hali Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji w Krośnie w dniach 18-19 listopada zgromadziło się ok. 2 tys. wiernych z całej Polski. Wśród nich rodziny i członkowie wspólnot Odnowy w Duchu Świętym i grup charyzmatycznych. Prowadzący o. Hayden Williams, kapucyn, pochodzący z Malty, jest cenionym rekolekcjonistą. Do swojej posługi przygotowuje się w pustelni we Włoszech.
Jestem dumnym chrześcijaninem i katolikiem, ale Polska wciąż jest otwarta i na mniejszości narodowe, i na te wszystkie wyznania, które państwo dzisiaj reprezentujecie. Czuję się odpowiedzialny za wszystkich obywateli Rzeczpospolitej Polskiej, niezależnie od tego, w jakim kościele modlą się do Pana Boga czy z jakiej mniejszości narodowej pochodzą - powiedział prezydent Karol Nawrocki na spotkaniu noworocznym z przedstawicielami Kościołów, związków wyznaniowych oraz mniejszości narodowych i etnicznych w Polsce. Odbyło się ono w Pałacu Prezydenckim w Warszawie.
Na coroczne spotkanie z Parą Prezydencką przybyli: biskupi Kościoła rzymskokatolickiego i greckokatolickiego, przedstawiciele wspólnoty żydowskiej i wspólnoty muzułmańskiej, przedstawiciele Kościołów zrzeszonych w Polskiej Radzie Ekumenicznej oraz delegacje duszpasterstw polowych: Ordynariatu Polowego Wojska Polskiego, Prawosławnego Ordynariatu Wojska Polskiego oraz Ewangelickiego Duszpasterstwa Wojskowego.
Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu. Hebrajskie (’ārôn) oznacza skrzynię, a jej wnętrze niesie tablice przymierza. Nad Arką znajduje się przebłagalnia (kappōret) i cheruby, więc Arka bywa kojarzona z tronem Boga. Dawid przenosi Arkę do Miasta Dawidowego, czyli do Jerozolimy zdobytej niedawno i uczynionej stolicą. Wniesienie Arki scala plemiona wokół Boga, a nie wokół samej polityki. W pamięci opowiadania stoi wcześniejsza próba zakończona śmiercią Uzzego. Świętość Boga okazuje się nie do oswojenia. Procesja idzie z ofiarą. Składanie wołu i tuczonego cielca podkreśla, że wędrówka ma charakter starotestamentalnej liturgii. Dawid tańczy z całej siły przed Panem, przepasany lnianym efodem (’ēfōd). To strój związany z posługą przy ołtarzu. Król przyjmuje postawę sługi. Tekst wspomina okrzyki i dźwięk rogu (šōfār), a ten dźwięk przypomina Synaj i ogłaszanie panowania Pana. Arka zostaje umieszczona w namiocie. Świątynia Salomona jeszcze nie istnieje, a jednak obecność Pana ma swoje miejsce w sercu miasta. Dawid składa całopalenia i ofiary biesiadne, a potem błogosławi lud w imię Pana Zastępów. Błogosławieństwo przechodzi w chleb. Każdy otrzymuje porcję pożywienia, mężczyzna i kobieta, po bochenku chleba, kawałku mięsa i placku z rodzynkami. Kult nie zostaje zamknięty w murach przybytku. Dotyka stołu i codziennej sytości. W centrum pozostaje przymierze. Arka niesie pamięć Słowa, a procesja uczy, że obecność Boga idzie pośród ludzi i porządkuje ich świętowanie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.