Nasz system edukacyjny za małą wagę przywiązuje do wdrażania nawyków uczenia się przez całe życie – stwierdziła rektor Akademii WSB prof. Zdzisława Dacko-Pikiewicz.
Uniwersytet Trzeciego Wieku Akademii WSB w Dąbrowie Górniczej obchodzi jubileusz 15-lecia. Obchody, 17 kwietnia, rozpoczęła Msza św. w dąbrowskiej bazylice Najświętszej Maryi Panny Anielskiej w intencji słuchaczy UTW, a także tych, których odeszli do wieczności.
Eucharystii przewodniczył kustosz sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Anielskiej w Dąbrowie Górniczej ks. kan. Andrzej Stasiak, a okolicznościowe kazanie wygłosił ks. Tomasz Zmarzły.
– Co by było, gdyby Chrystus nie zmartwychwstał? Zmartwychwstanie uzdolniło zalęknionych apostołów i kilkuset naocznych świadków do podjęcia dzieła ewangelizacji. Wiara w Jezusa Chrystusa Zmartwychwstałego stała się inspiracją dla tworzenia dzieł sztuki i realizacji z nich powstałych, jak obrazy, rzeźby i utwory muzyczne inspirowane wiarą. Bazując na Ewangelii na przestrzeni wieków powstały pierwsze szkoły klasztorne i katedralne, a z nich wyrosły uczelnie i uniwersytety – przypomniał ks. Tomasz Zmarzły.
W trakcie oficjalnej uroczystości, która odbyła się w Pałacu Kultury Zagłębia, zgromadzeni na jubileuszu słuchacze UTW i goście podziwiali poloneza i taniec Lachów z Podegrodzia w wykonaniu Zespołu Pieśni i Tańca PKZ Gołowianie. Ogniste czardasze wykonał chór Zorza, a w finale wystąpił duet Anity Moszczyk i Leopolda Stawiarza.
Reklama
Galę jubileuszową zainaugurowała rektor Akademii WSB prof. Zdzisława Dacko-Pikiewicz. – Późna dorosłość jest takim czasem, w którym wszystko zmierza ku temu, żeby lepiej pojąć sens życia i zdobyć mądrość serca. Nasz system edukacyjny za małą wagę przywiązuje do wdrażania nawyków uczenia się przez całe życie – powiedziała podczas wystąpienia rektor Akademii WSB.
Na gali obecni byli posłowie i senatorowie, grono wykładowców i pracowników Akademii WSB. Udział wzięli także przedstawiciele partnerskich Uniwersytetów Trzeciego Wieku Akademii WSB wraz z koordynatorami z terenu Zagłębia Dąbrowskiego i Śląska (m.in. z Bierunia, Bobrownik, Czeladzi, Psar, Tąpkowic i Wojkowic), a także instytucji samorządowych i pozarządowych – partnerów Uniwersytetu Trzeciego Wieku. Z okazji jubileuszu nie zabrakło również życzeń, gratulacji, ale także podziękowań. Najbardziej zaangażowani słuchacze UTW AWSB zostali odznaczeni wyjątkowymi tytułami: Kobieta Lider – Lidia Musiał, Pasjonat Życia – Mieczysław Płonka, Człowiek Renesansu – Zbigniew Łukasik, Oko UTW AWSB – Krystyna Sadkowska-Koziołek, Człowiek z piosenką na ustach – Zbigniew Nabiałek, Człowiek z Asem w rękawie – Józef Dąbrowski. Tytuł Wieczny Student otrzymały słuchaczki: Bogumiła Stępkowska, Teresa Kika i Anna Czerwińska Krasnodębska.
– Z racji jubileuszu ogromne podziękowania należy skierować do wszystkich partnerów, instytucji samorządowych i pozarządowych ze Śląska i Zagłębia. To oni przez lata wspierali i dalej wspierają tę szczytną inicjatywę. Słuchaczom należą się ukłony i podziękowania za codzienną obecność, zaangażowanie, pomysły i chęć działania. Uniwersytet Trzeciego Wieku Akademii WSB to najlepsza recepta na wieczną młodość, rozwój i nowe znajomości. W końcu wiek to tylko liczba! – stwierdziła dyrektor Centrum Kształcenia Ustawicznego Akademii WSB Uniwersytet Trzeciego Wieku Akademii WSB Agnieszka Dubiel.
Siostry pasjonistki z Dąbrowy Górniczej podczas odnowienia ślubów zakonnych
W diecezji sosnowieckiej można ich spotkać w Dąbrowie Górniczej i Strzemieszycach. Posługują w parafiach od ponad stu lat. Ich charyzmatem jest miłość do Ukrzyżowanego Chrystusa, przejawiająca się w kulcie Męki Pańskiej. Duchowość pasyjną streszcza hasło Zgromadzenia: „Miłość Ukrzyżowanego przynagla nas” (2 Kor 5, 14), a ilustruje herb: narzędzia Męki Pańskiej – cierniowa korona, gwoździe, włócznia i gąbka na trzcinie.
Nie tylko w Wielkim Poście warto podążać drogą kontemplacji Tajemnicy Odkupienia: męki, śmierci i zmartwychwstania Chrystusa. Przez cały rok przypomina o tym Zgromadzenie Sióstr Meki Pana Naszego Jezusa Chrystusa. Istota ich duchowości jest współpraca z Chrystusem w Jego zbawczej misji, na szczególnym przeżywaniu Tajemnicy Odkupienia i naśladowaniu Zbawiciela w Jego kontemplacyjno-czynnym życiu. We wspomnieniach o założycielce zgromadzenia, Matce Józefie Hałacińskiej, żyjącej na przełomie XIX i XX w., możemy przeczytać jej wyznanie: „Pan Jezus stanowczo domagał się ode mnie, żebym założyła Zgromadzenie Męki Pańskiej. Mówił, że to Zgromadzenie jest Mu potrzebne na ostatnie czasy; jego członkinie będą wynagradzać Bogu za grzechy świata i własne całym swoim życiem: modlitwą, pracą, a szczególnie cierpieniem w połączeniu z rozważaniem Męki Pana Jezusa Chrystusa”. – Każda Pasjonistka zobowiązana jest do tego, aby wynagradzać Bogu za grzechy własne i drugich, wypraszać łaski i w ten sposób przyczyniać się do szerzenia Królestwa Bożego na ziemi. Nasze Zgromadzenie w sposób szczególny zostało powołane i wezwane do rozważania Męki Pańskiej, dlatego nabożeństwo Drogi krzyżowej wpisane jest w każdy dzień pasyjnego życia, niezależnie od okresu liturgicznego. Odmawiamy każdego dnia Koronkę do Najświętszych Ran Pana Jezusa. W sobotnie popołudnia, w okresie Wielkiego Postu, w każdym naszym domu śpiewane są Godzinki o Matce Bożej Bolesnej. Codziennie adorujemy Jezusa obecnego w Najświętszym Sakramencie włączając się każdego dnia we wszystkie formy przewidzianych modlitw, jak brewiarz, Droga Krzyżowa, bolesna część Różańca św., rozmyślanie o Męce Pana Jezusa oraz Godzina święta o północy przed pierwszym piątkiem miesiąca – opowiada przełożona Pasjonistek z Dąbrowy Górniczej, s. Juwencja Bajorek. Dawanie świadectwa miłości Chrystusa Ukrzyżowanego to zadanie nie tylko sióstr Pasjonistek. W każdej Mszy św. w aklamacji wyrażamy słowami, że „głosimy śmierć Twoją, Panie Jezu, wyznajemy Twoje zmartwychwstanie, i oczekujemy Twego przyjścia w chwale”. Po słowach przychodzi czas, by pokazać to swoim życiem, a Wielki Post może być doskonałą do tego okazją.
Podporucznik Karol Cierpica z rodzicami sierż. sztab. Michaela Harolda Ollisa
Prezydent Karol Nawrocki pośmiertnie odznaczył obywatela USA, sierż. sztab. Michaela Harolda Ollisa - Krzyżem Wielkim Orderu Zasługi Rzeczpospolitej Polskiej - poinformowała KPRP. 24-letni Ollis zginął w 2013 r. w Afganistanie, po tym jak zasłonił ciałem rannego polskiego żołnierza.
Podziel się cytatem
Order, w imieniu prezydenta, przekazał w poniedziałek na ręce rodziny szef prezydenckiego Biura Polityki Międzynarodowej Marcin Przydacz, który odczytał również list prezydenta skierowany do uczestników uroczystości w Ambasadzie RP w Waszyngtonie.
Ewangelista pisze, że Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle, tzn. usiadł przy studni. Zazwyczaj jest w drodze, przemieszcza się z miasta do miasta, z wioski do wioski. Tym razem usiadł.
Jezus przybył do miasta samarytańskiego zwanego Sychar, w pobliżu pola, które dał Jakub synowi swemu, Józefowi. Było tam źródło Jakuba. Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle. Było to około szóstej godziny. Wówczas nadeszła kobieta z Samarii, aby zaczerpnąć wody. Jezus rzekł do niej: «Daj Mi pić!» Jego uczniowie bowiem udali się przedtem do miasta, by zakupić żywności. Na to rzekła do Niego Samarytanka: «Jakżeż Ty, będąc Żydem, prosisz mnie, Samarytankę, bym Ci dała się napić? » Żydzi bowiem i Samarytanie unikają się nawzajem. Jezus odpowiedział jej na to: «O, gdybyś znała dar Boży i wiedziała, kim jest Ten, kto ci mówi: „Daj Mi się napić”, to prosiłabyś Go, a dałby ci wody żywej». Powiedziała do Niego kobieta: «Panie, nie masz czerpaka, a studnia jest głęboka. Skądże więc weźmiesz wody żywej? Czy Ty jesteś większy od ojca naszego, Jakuba, który dał nam tę studnię, i on sam z niej pił, i jego synowie, i jego bydło?» W odpowiedzi na to rzekł do niej Jezus: «Każdy, kto pije tę wodę, znów będzie pragnął. Kto zaś będzie pił wodę, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem tryskającym ku życiu wiecznemu». Rzekła do Niego kobieta: «Panie, daj mi tej wody, abym już nie pragnęła i nie przychodziła tu czerpać. Widzę, że jesteś prorokiem. Ojcowie nasi oddawali cześć Bogu na tej górze, a wy mówicie, że w Jerozolimie jest miejsce, gdzie należy czcić Boga». Odpowiedział jej Jezus: «Wierz Mi, kobieto, że nadchodzi godzina, kiedy ani na tej górze, ani w Jerozolimie nie będziecie czcili Ojca. Wy czcicie to, czego nie znacie, my czcimy to, co znamy, ponieważ zbawienie bierze początek od Żydów. Nadchodzi jednak godzina, nawet już jest, kiedy to prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu w Duchu i prawdzie, a takich to czcicieli szuka Ojciec. Bóg jest duchem; trzeba więc, by czciciele Jego oddawali Mu cześć w Duchu i prawdzie». Rzekła do Niego kobieta: «Wiem, że przyjdzie Mesjasz, zwany Chrystusem. A kiedy On przyjdzie, objawi nam wszystko». Powiedział do niej Jezus: «Jestem nim Ja, który z tobą mówię». Wielu Samarytan z owego miasta zaczęło w Niego wierzyć dzięki słowu kobiety. Kiedy więc Samarytanie przybyli do Niego, prosili Go, aby u nich został. Pozostał tam zatem dwa dni. I o wiele więcej ich uwierzyło dzięki Jego słowu, a do tej kobiety mówili: «Wierzymy już nie dzięki twemu opowiadaniu, usłyszeliśmy bowiem na własne uszy i wiemy, że On prawdziwie jest Zbawicielem świata».
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
