W Dubiecku k. Przemyśla, gdzie najprawdopodobniej została napisana kolęda Bóg się rodzi, odbył się wyjątkowy koncert dla uczczenia 230. rocznicy powstania tej wspaniałej pieśni.
W kościele parafialnym Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Dubiecku wystąpiła Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Podkarpackiej, miejscowy chór parafialny „Soli Deo” oraz uczestnicy kilkudniowych warsztatów muzycznych, które poprzedziły koncert, a które poprowadziło dwóch kompozytorów i dyrygentów: Piotr Pałka i Paweł Bębenek. – Cieszę się, że na nasze zaproszenie odpowiedzieli chórzyści, którzy pod opieką wspaniałych kompozytorów i dyrygentów doskonalili swoje umiejętności i stworzyli niesamowite widowisko muzyczne. To wspaniałe uczczenie 230. rocznicy powstania kolędy Bóg się rodzi, którą świętujemy w Dubiecku, miejscu przebywania jej autora Franciszka Karpińskiego – powiedział burmistrz Dubiecka Jacek Grzegorzak.
Pieśń o Narodzeniu Pańskim, znana dzisiaj jako Bóg się rodzi, zabrzmiała po raz pierwszy w 1792 r. w kościele farnym w Białymstoku. Utwór znalazł się w zbiorze zatytułowanym Pieśni nabożne, który został wydany drukiem w tym samym roku w pobliskim Supraślu. Wśród wierszy pojawiły się teksty popularne i śpiewane do dzisiaj, takie jak: Kiedy ranne wstają zorze, czy Wszystkie nasze dzienne sprawy.
Przyjmuje się, że Pieśń o Narodzeniu Pańskim została napisana w Dubiecku w czasie, gdy Franciszek Karpiński przebywał na zamku rodu Krasickich (urodził się tam w 1735 r. inny znany poeta polskiego oświecenia i prymas Polski Ignacy Krasicki). Tekst kolędy miał powstać na życzenie księżnej marszałkowej Izabeli z Czartoryskich Lubomirskiej. Kolęda szybko zyskała popularność i bywa czasem nazywana „królową polskich kolęd”. Ze względu na czas publikacji (po I rozbiorze Polski) i treść piątej zwrotki: Podnieś rękę Boże Dziecię, / błogosław ojczyznę miłą, miała szczególny wymiar narodowy.
Bardzo miły wieczór był udziałem parafian, którzy przybyli 21 stycznia do kościoła pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Droszkowie (parafia Przytok). Po wieczornej Mszy świętej ks. prob. Krzysztof Hołowczak zaprosił ich na „Świąteczne Kolędowanie” z udziałem zaproszonych gości.
We współpracy ze Stowarzyszeniem Inicjatyw Lokalnych Gminy Zabór zorganizowano koncert w wykonaniu chóru Towarzystwa Śpiewaczego „Cantemus Domino” pod dyr. prof. UZ Macieja Ogarka oraz grupy śpiewaczej Lubuskiego Zespołu Pieśni i Tańca im. Ludwika Figasa (której towarzyszyła mała kapela zespołu). W programie znalazły się świąteczne pieśni wielkich kompozytorów, popularne kolędy i ludowe pastorałki. Najpiękniejsze zaś było zakończenie spotkania, kiedy do śpiewu włączyli się wszyscy obecni w kościele. Jakże pięknie zabrzmiało wtedy „Bóg się rodzi” czy „Podnieś rączkę Boże dziecię…”.
U Ezechiela woda wypływa spod progu świątyni i kieruje się na wschód, ku stepom Arabah. Prorok żyje na wygnaniu nad Kebarem, a rozdziały 40-48 powstają po upadku Jerozolimy. Wcześniej księga opisuje odejście chwały Pana ze świątyni (Ez 10-11) i jej powrót (Ez 43). Kierunek wschodni przypomina o drodze tej chwały. W Ez 11,23 odchodzi ona ku wschodowi, w Ez 43 wraca od strony wschodu. Teraz pojawia się znak życia, który wychodzi spod progu, po prawej stronie, na południe od ołtarza. Przewodnik z sznurem mierniczym odmierza cztery razy po tysiąc łokci. Woda rośnie bez dopływów po drodze: kostki, kolana, biodra, aż staje się nurtem nie do przejścia. Hieronim zauważa okrężną drogę przez bramę północną i widzi w niej obraz trudu dojrzewania wiary. Hieronim przywołuje wariant Septuaginty, gdzie przy kostkach pojawia się „woda odpuszczenia” (aqua remissionis). Łączy to z obmyciem, które usuwa grzech i otwiera drogę wiary. Zwraca uwagę na tłumaczenie słowa „kostki” jako ἀστράγαλοι (astragaloi) u Akwili, Symmacha i Teodocjona. Następny etap prowadzi do „zgięcia kolan”, znaku czci i modlitwy. Później pojawia się poziom lędźwi, który Hieronim wiąże z oczyszczeniem sfery pożądliwości i z nauką o uświęceniu ciała. Woda płynie ku zasolonemu „morzu”, rozumianemu jako Morze Martwe, i je uzdrawia. W miejscu śmierci powstaje obfitość ryb. Po obu brzegach rosną drzewa owocujące co miesiąc; owoc staje się pokarmem, liście służą jako lekarstwo. Prorok nawiązuje do ogrodu z Rdz 2, a Hieronim łączy te wody z proroctwem Zachariasza o „wodzie żywej” oraz ze słowami Jezusa o wodzie żywej w J 4 i J 7.
Upamiętnienie ppłk. Stanisława Noworolskiego "Zwora"
2026-03-17 21:59
ks. Łukasz
ks. Łukasz Romańczuk
Uroczyste odsłonięcie nowego nagrobka ppłk. Stanisława Noworolskiego ps. „Zwora” odbyło się na Cmentarzu św. Rodziny we Wrocławiu. Wydarzenie, zorganizowane przez wrocławski oddział Instytutu Pamięci Narodowej, miało szczególny charakter. Uroczystość zbiegła się z 80. rocznicą tragicznej śmierci oficera.
Nowy pomnik nagrobny oraz oznaczenie grobu insygnium „Grobu Weterana Walk o Wolność i Niepodległość Polski” stanowią symboliczne przywrócenie należnego miejsca w historii dla ppłk. Stanisława Noworolskiego. Podczas ceremonii wielokrotnie podkreślano, że pamięć o bohaterach nie powinna ograniczać się wyłącznie do najbardziej znanych postaci.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
