Na głównych uroczystościach 11 grudnia gościł wikariusz generalny diecezji ks. dr Marek Studenski. Zauważył, że to sanktuarium ma za zadanie przywrócić prawdziwy kult św. Mikołaja – pokazać, że jest on potężnym świętym i cudotwórcą, znakiem Boga wobec świata. – W tym świecie szatan uderza w świętość, właściwie nie ma autorytetów. Święty to człowiek, który pokazuje w sposób namacalny, jak działa Bóg, i wnosi światło w trudny czas – mówił do wiernych. Diecezjalna zelator Apostolstwa Dobrej Śmierci Lidia Wajdzik przekazała mu statuetkę św. Mikołaja przyznaną przez ADŚ m.in. w podziękowaniu za owocną współpracę. Ks. Studenski poinformował, że będzie ona peregrynowała wśród chorych kapłanów. Na Sumie były obecne poczty sztandarowe i śpiewała schola.
Odpust poprzedziła nowenna ku czci św. Mikołaja. Sanktuarium przez cały tydzień odwiedzali pielgrzymi. – Jeżeli żyję dobrą nowiną, to tę dobrą nowinę mam w sercu. Jeżeli karmię się katastrofami, tragediami, to mam katastroficzne spojrzenie na życie. Ważne, by umieć coś dobrego powiedzieć drugiemu i o drugim – mówił kustosz ks. Sebastian Rucki 6 grudnia do pielgrzymów.
Młodzież rozprowadzała mikołajowe pierniki i słodkości z wizerunkiem patrona. 18 grudnia Oaza Dzieci Bożych wystawiła przedstawienie „Wędrówka figury św. Mikołaja”.
Sanktuarium św. Mikołaja w Pierśćcu na Śląsku Cieszyńskim, jak co roku w grudniu, jest licznie odwiedzane przez pielgrzymujących pątników. Wierni przybywają tu modlić się we własnych intencjach, a główne uroczystości odpustowe odbędą się w niedzielę, 8 grudnia.
Kustosz sanktuarium ks. Sebastian Rucki poinformował, że w tym roku z okazji święta patrona dzieci i ubogich Pierściec odwiedzają w ciągu tygodnia pielgrzymi z licznych okolicznych parafii. Od 27 listopada br. trwa nowenna do św. Mikołaja. Niedzielnej sumie odpustowej przewodniczyć będzie ks. Tomasz Związek - duszpasterz Domu Księży Emerytów oraz księży chorych i starszych w diecezji bielsko-żywieckiej.
Litania Loretańska to jeden z symboli miesiąca Maja. Jest ona także nazywana „modlitwą szturmową”. Klamrą kończąca litanię są wezwania rozpoczynające się od słowa ,,Królowo”. Czy to nie powinno nam przypominać kim dla nas jest Matka Boża, jaką ważną rolę odgrywa w naszym życiu?
W miejscu, gdzie rzeka Huczwa malowniczo meandruje wśród zieleni, a wschodnie słońce najwcześniej wita granice Rzeczypospolitej, leży Hrubieszów. To najdalej wysunięte na wschód miasto Polski stało się godnym domem dla jednego z najbardziej niezwykłych wizerunków Maryi. Opiekę nad nim sprawują duchowi synowie św. Franciszka – Ojcowie Bernardyni, którzy przybyli do tutejszego kościółka w 2002 roku, odpowiadając na zaproszenie ówczesnego biskupa zamojsko-lubaczowskiego, Jana Śrutwy.
Historia wizerunku Matki Bożej Sokalskiej jest spleciona z cudami od samego początku. Sięga XIV wieku i postaci litewskiego malarza Jakuba Wężyka. Pobożne podanie głosi, że artysta, będąc zupełnie niewidomym, podjął się nadludzkiego trudu skopiowania Madonny Jasnogórskiej. Gdy trwały prace, stała się rzecz niezwykła – w jego pracowni odnaleziono obraz wykończony ręką anioła. Tak powstała „Sokalska Pani”, która wkrótce trafiła na kresy, do miasta założonego przez księcia Siemowita IV, słynącego z królewskich sokołów.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
