Od najmłodszych lat pielęgnował pasję do poszukiwania prawdy i chęć do zdobywania wiedzy. Po ukończeniu prestiżowej szkoły w rodzinnych Kętach rozpoczął studia w Krakowie. Dał się poznać jako inteligentny i pracowity człowiek. Po uzyskaniu magistra filozofii został wykładowcą akademickim. W tym czasie uzyskał też święcenia kapłańskie. Przez resztę długiego życia niestrudzenie pogłębiał wiedzę, by jako profesor akademicki dzielić się nią ze studentami. Do jego licznych tytułów dołączyły stopnie: bakałarza, magistra i doktora teologii.

Wychował kolejne pokolenia studentów. Pozostawił wielką spuściznę naukową i dydaktyczną, ale potomni wspominali go przede wszystkim jako człowieka miłosierdzia, wrażliwego na biedę, widzącego Chrystusa w każdym. Po spełnieniu obowiązków akademickich i duszpasterskich osobiście pomagał biednym i chorym, wspierał również niezamożnych studentów. Jego dobroć wręcz obrosła w legendę.

Święty Jan Kanty żył zgodnie z Ewangelią, czym imponował współczesnym mu ludziom. Pościł i wiele się modlił. Cechował się szczególnym nabożeństwem do Męki Pańskiej. Był też gorliwym duszpasterzem, w swoich kazaniach obficie nawiązywał do Pisma Świętego. Papież Klemens XIII tak go opisał: „W jego słowach i postępowaniu nie było fałszu ani obłudy: co myślał, to i mówił (...), zawsze Boga tylko miał w sercu i na ustach”.

Św. Jan Kanty ur. 24 czerwca 1390 r. w Kętach, zm. 24 grudnia 1473 r. w Krakowie