Reklama

Niedziela Częstochowska

Rektoralny

Jesteśmy z innej parafii, ale uwielbiamy przychodzić tutaj na Msze św. – mówi z uśmiechem Aleksander Brdąkała.

Niedziela częstochowska 41/2022, str. IV

[ TEMATY ]

prezentacja parafii

Karol Porwich/Niedziela

Świątynia jest popularna wśród osób starszych

Świątynia jest popularna wśród osób starszych

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Przychodzimy ze względu na wspaniałe homilie, które są zrozumiałe, niewydumane, nieprzefilozofowane i takie dla ludzi – uzupełnia wypowiedź męża Jolanta Brdąkała. – Księża mają tutaj ciekawe kazania, jest przyjemna atmosfera i bardzo dobra muzyka podczas Eucharystii. Sam kiedyś zajmowałem się muzyką, i to ma dla mnie znaczenie – słyszymy przychylną opinię starszego pana na emeryturze. – Tutaj księża mają zasługi w budowaniu dobrego klimatu – zaznacza natomiast Marek Matysiak.

Dlaczego tutaj

Reklama

Andrzej Ziółek przyszedł na nabożeństwo z synem. – To jest nasz kościół z wyboru, bo nie jesteśmy parafianami. Bardzo lubimy być tutaj na Mszy św. przede wszystkim ze względu na słowo Boże, które jest głoszone, ze względu na kapłanów, którzy w tym miejscu krzewią naukę Chrystusa i dają prawdziwe świadectwo wiary. – Wiara jest czymś bardzo głębokim, czymś bardzo osobistym, drogą i relacją z Bogiem, którą się poprzez różne sytuacje tworzy przez całe życie – dzieli się swoimi przemyśleniami młody Szymon Ziółek, i dodaje: – Rozmawiam z rówieśnikami na temat wiary. Mam znajomych, którzy chodzą do kościoła i są bardziej gorliwymi katolikami i takich, którzy zrezygnowali z uczestnictwa. Takie rozmowy są bardzo ciekawe. Wiadomo, są różne opinie, poglądy, ale do tej pory nie spotkałem się z agresją. Zawsze nasze rozmowy są prowadzone w duchu zrozumienia i akceptacji innych poglądów. Spokojna dyskusja i poznawanie siebie nawzajem buduje dobre kontakty.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Argument intelektualny

Wśród zdążających na niedzielne nabożeństwo zauważamy znanego częstochowskiego dziennikarza Janusza Pawlikowskiego, który pytany o wiarę stwierdza jednoznacznie: – Wiara to coś bardzo prywatnego i bardzo trudno ją w kilku słowach wytłumaczyć. Zagadywany o samą obecność właśnie w kościółku w III al. Najświętszej Maryi Panny, zwraca uwagę na oferowane w tym miejscu bardzo ważne dla niego intelektualne impulsy. – Oczywiście, można uczęszczać do obojętnie jakiej świątyni, bo w każdej jest Bóg, ale tutaj otrzymuję solidną porcję wiedzy religijnej; homilia, jako interpretacja czytań, jest przez tutejszych duszpasterzy obudowywana sporą dawką wiedzy kontekstowej, tak ważnej dla dobrego zrozumienia samej Ewangelii – wyjaśnia Pawlikowski jeden z ważkich dla niego powodów bycia w kościele rektorackim.

Argument egzystencjalny

Reklama

Dla Marka Matysiaka droga do Boga była i jest bardzo skomplikowana. – Od paru lat szukałem Boga i w tym momencie wydaje mi się, że Go odnalazłem. Nie, to nie jest moja parafia, ale lubię tu przychodzić, bo jest sprzyjający, dobry klimat. Świetnie się tu czuję i łatwiej przychodzi mi się tutaj modlić – wchodzę do świątyni i wychodzę z niej wyciszony – zapewnia Marek. Jego żona Ina jest Ukrainką. Przyjechała do Polski za pracą w 2015 r. – Teraz pracuję u męża, bo mamy małe dziecko i trzeba się nim opiekować, a tak jest nam łatwiej. Jestem prawosławna. Bóg dla mnie jest miłością i żyje w każdym z nas, obojętnie gdzie jesteśmy – mówi niezwykle wzruszona.

Wyjaśnienie

– Rektoracki to nazwa zwyczajowa, bo nasz kościół jest kościołem rektoralnym i taka jest poprawna nazwa zatwierdzona w prawie kanonicznym. To znaczy, że jest to świątynia, przy której nie ma parafii. Bazylika na Jasnej Górze jest właśnie takim kościołem rektoralnym. W prawie kanonicznym są opisane obowiązki takiej placówki. Ponieważ nie jest parafią, nie ma też parafialnych zadań typu: śluby, chrzty i Komunie św. Oczywiście w wyjątkowych sytuacjach tych sakramentów można udzielić. Jeżeli narzeczeni chcą zawrzeć sakrament małżeństwa w kościele rektoralnym, a proboszcz parafii macierzystej wyraża zgodę, to się czyni – przybliża specyfikę kościoła Najświętszego Imienia Maryi rektor ks. Mikołaj Węgrzyn.

Trendy

Obecnie wierni nie wiążą się z własną parafią. Uczęszczają na nabożeństwa tam, gdzie podobają się liturgia, wystrój kościoła, muzyka, gra na organach, akustyka, osoba kapłana. W większych miastach jest to bardziej uwidocznione. – Jest to pewien rodzaj mody, by w każdą niedzielę iść na Mszę św. do innego kościoła; dzisiaj do jezuitów, za tydzień do franciszkanów, później do dominikanów, a potem jeszcze gdzieś indziej – określa współczesne zachowania katolików ks. Węgrzyn.

Proste zalety

Reklama

– Przychodzących do nas można podzielić na trzy kategorie. Pierwsza to ludzie, którzy przejeżdżają nawet wiele kilometrów z obrzeży miasta albo nawet spoza jego granic. Druga grupa to ci, którzy mają po prostu blisko. Zwłaszcza jeżeli chodzi o starsze osoby (a wiele osób mi to potwierdziło), że to, co ich najbardziej przyciąga, to brak schodów. Dla starszych osób bariera kilku stopni jest ogromną przeszkodą – zauważa ksiądz rektor i wskazuje na wieloletni zwyczaj południowych Mszy św. w ciągu tygodnia: – Eucharystii o godz. 12 nie ma w całej Częstochowie, nawet na Jasnej Górze. Osobom, którym zależy, aby przyjść do kościoła, kiedy jest widno i ciepło, taka godzina nabożeństwa bardzo pasuje. I rzeczywiście mamy wiernych o tej południowej godzinie. Jest jeszcze trzecia grupa, raczej przypadkowa, która akurat jest w pobliżu. Zwłaszcza w okresie letnim i pielgrzymkowym przychodzi do nas bardzo dużo gości, turystów i pielgrzymów.

Atrakcje

Kościół rektoralny pełni również rolę ośrodka wydarzeń kulturalnych. Często w jego murach goszczą artyści Filharmonii Częstochowskiej w ramach „Koncertów przy świecach” lub innych kameralnych wydarzeń muzycznych. – Także osoba naszego organisty pana Jana Mroczka przyciąga do świątyni artystów, np. w ramach organizowanych przez niego Częstochowskich Dni Muzyki Organowej. Nasza świątynia rzeczywiście ma sprzyjające wnętrze dla wydarzeń. Kościół nie może być salą koncertową, bo przecież nie po to go wybudowano, ale nie jest też zamkniętą fortecą dla wydarzeń o pewnej randze artystycznej i artystycznej szlachetności – podkreśla kulturalne znaczenie świątyni ks. Węgrzyn, który pełni też funkcję duszpasterza środowisk twórczych w archidiecezji częstochowskiej. – Naszą placówkę wyróżniają też różnego rodzaju duszpasterstwa: lekarzy, prawników, farmaceutów, harcerzy, osób niepełnosprawnych – wylicza.

Człowiek kościółka

Pana Ryszarda od wielu lat można zobaczyć, kiedy pod parasolem z logo Niedzieli oferuje ogólnopolski tygodnik wiernym przychodzącym na nabożeństwa. Kiedyś jeszcze, uprzejmie uśmiechając się, stał na stanowisku. Teraz z racji wieku i chorób musi siedzieć, ale jak zawsze jest życzliwy i nie odmawia rozmowy. – Bardzo dużo ludzi chwali nasz kościółek, a Niedziela różnie się sprzedaje. Katolicką prasę należy kupować – mówi zmęczonym głosem.

Kościół rektoralny Najświętszego Imienia Maryi znajduje się przy al. Najświętszej Maryi Panny 56 w Częstochowie.

2022-10-04 12:31

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Maryja na szlaku bursztynowym

Niedziela częstochowska 39/2020, str. VI

[ TEMATY ]

Osjaków

prezentacja parafii

Michał Janik/TV Niedziela

Obraz Matki Bożej Łaskawej umieszczony jest w bocznej kaplicy

Obraz Matki Bożej Łaskawej umieszczony jest w bocznej kaplicy

Sanktuarium Matki Bożej Łaskawej w Osjakowie swoim pięknem przywodzi na myśl wnętrze bazyliki Mariackiej w Krakowie. Artystyczną perełką są również odnowione stacje drogi krzyżowej.

Kościół nabrał niezwykłego blasku w ostatnich kilku latach, kiedy staraniem proboszcza i kustosza ks. Marka Ptaka został wpisany do rejestru zabytków. Od tego momentu rozpoczęły się intensywne prace remontowe i konserwatorskie w świątyni.
CZYTAJ DALEJ

40 pytań Jezusa: "Czy możecie pić kielich, który Ja mam pić?"

Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.

Uczniowie marzyli o chwale. Jezus mówi o kielichu cierpienia. Pójście za Nim oznacza nie tylko radość, ale i wierność w trudzie.
CZYTAJ DALEJ

Przesłanie do każdego, kto słucha dzisiejszej Ewangelii: mamy oddawać Bogu cześć swoim życiem!

2026-03-03 16:37

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

pexels.com

Ewangelista pisze, że Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle, tzn. usiadł przy studni. Zazwyczaj jest w drodze, przemieszcza się z miasta do miasta, z wioski do wioski. Tym razem usiadł.

Jezus przybył do miasta samarytańskiego zwanego Sychar, w pobliżu pola, które dał Jakub synowi swemu, Józefowi. Było tam źródło Jakuba. Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle. Było to około szóstej godziny. Wówczas nadeszła kobieta z Samarii, aby zaczerpnąć wody. Jezus rzekł do niej: «Daj Mi pić!» Jego uczniowie bowiem udali się przedtem do miasta, by zakupić żywności. Na to rzekła do Niego Samarytanka: «Jakżeż Ty, będąc Żydem, prosisz mnie, Samarytankę, bym Ci dała się napić? » Żydzi bowiem i Samarytanie unikają się nawzajem. Jezus odpowiedział jej na to: «O, gdybyś znała dar Boży i wiedziała, kim jest Ten, kto ci mówi: „Daj Mi się napić”, to prosiłabyś Go, a dałby ci wody żywej». Powiedziała do Niego kobieta: «Panie, nie masz czerpaka, a studnia jest głęboka. Skądże więc weźmiesz wody żywej? Czy Ty jesteś większy od ojca naszego, Jakuba, który dał nam tę studnię, i on sam z niej pił, i jego synowie, i jego bydło?» W odpowiedzi na to rzekł do niej Jezus: «Każdy, kto pije tę wodę, znów będzie pragnął. Kto zaś będzie pił wodę, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem tryskającym ku życiu wiecznemu». Rzekła do Niego kobieta: «Panie, daj mi tej wody, abym już nie pragnęła i nie przychodziła tu czerpać. Widzę, że jesteś prorokiem. Ojcowie nasi oddawali cześć Bogu na tej górze, a wy mówicie, że w Jerozolimie jest miejsce, gdzie należy czcić Boga». Odpowiedział jej Jezus: «Wierz Mi, kobieto, że nadchodzi godzina, kiedy ani na tej górze, ani w Jerozolimie nie będziecie czcili Ojca. Wy czcicie to, czego nie znacie, my czcimy to, co znamy, ponieważ zbawienie bierze początek od Żydów. Nadchodzi jednak godzina, nawet już jest, kiedy to prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu w Duchu i prawdzie, a takich to czcicieli szuka Ojciec. Bóg jest duchem; trzeba więc, by czciciele Jego oddawali Mu cześć w Duchu i prawdzie». Rzekła do Niego kobieta: «Wiem, że przyjdzie Mesjasz, zwany Chrystusem. A kiedy On przyjdzie, objawi nam wszystko». Powiedział do niej Jezus: «Jestem nim Ja, który z tobą mówię». Wielu Samarytan z owego miasta zaczęło w Niego wierzyć dzięki słowu kobiety. Kiedy więc Samarytanie przybyli do Niego, prosili Go, aby u nich został. Pozostał tam zatem dwa dni. I o wiele więcej ich uwierzyło dzięki Jego słowu, a do tej kobiety mówili: «Wierzymy już nie dzięki twemu opowiadaniu, usłyszeliśmy bowiem na własne uszy i wiemy, że On prawdziwie jest Zbawicielem świata».
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję