Fragment Ewangelii wg św. Jana, na którym koncentrujemy naszą uwagę, to słowa Chrystusa wypowiedziane w Wieczerniku przed Jego męką. Wydarzenia, które za chwilę nastąpią, nie są jednak ostatnim akordem dzieła zbawienia. Dlatego Chrystus przez swe słowa pragnie skoncentrować naszą myśl na owocach, jakie przyniosą Jego śmierć i zmartwychwstanie. Wskazuje w nich na Ducha Świętego. On uzdolni uczniów Jezusa do zrozumienia Jego nauki, a zarazem całego Bożego Objawienia. Jednocześnie wskaże im cel Bożych zamiarów, określonych jako rzeczy przyszłe. Dzięki Niemu ludzki umysł stanie się zdolny zrozumieć słowo Boże i uznać je za prawdę, czyli uwierzyć, a tym samym poznać, że krzyż Chrystusa nie jest aktem klęski, lecz zwycięstwa, z którego wypływa pełnia życia. Duch Święty nie przyniesie nowej nauki, ale pomoże uczniom zrozumieć sens słów i czynów Chrystusa oraz ich znaczenie dla ludzkiego życia. Pozwoli odkryć, że poniżony Chrystus jest godny chwały i czci.

Niemniej jednak działanie Ducha Świętego nie sprowadzi się tylko do tego. On również odsłoni wierzącym tajemnicę życia Boga. Dzięki Duchowi Świętemu uczniowie poznają, że nauka, którą głosił im Chrystus, nie jest Jego własnym orędziem, ale pochodzi od Boga Ojca. Jeśli tak, to Chrystus i Bóg stanowią jedno. Co więcej – Duch Święty, prowadząc uczniów do zrozumienia jej tajemnicy, nie dodaje niczego od siebie. Wszystko, co będzie im przekazywał, pochodzi od Jezusa, a tym samym od Ojca. Jeśli tak, to i On stanowi jedno z Nimi. Dlatego uczniowie Chrystusa przez działanie Ducha Świętego będą mogli poznać chwałę, jaką Chrystus był otoczony w niebiosach przed zaistnieniem świata, oraz chwałę, jaką otoczy Go Bóg po Jego wniebowstąpieniu. Zobaczą także, że Chrystus, wykonując powierzone Mu przez Boga Ojca dzieło zbawienia, otoczył Ojca chwałą, gdyż ukazał, iż to Bóg jest faktycznym i jedynym źródłem życia. Życia, którego nie może złamać śmierć, bo jest ono życiem wiecznym.

Działanie Ducha Świętego, w wyniku którego Chrystus zostanie otoczony chwałą, wiąże się również z przemianą życia uczniów Jezusa. Jej podstawą jest objawienie im prawdy: tej dotyczącej czynów i nauki Jezusa oraz tej dotyczącej nadprzyrodzonego życia Boga. Jej poznanie nada nowy tor życiu każdego z nich. W spotkaniu z nią otrzymają oni od Chrystusa dar życia wiecznego. Odtąd ich zadaniem będzie wierność poznanej prawdzie – słowu Chrystusa, a ściślej – samemu Chrystusowi. Mają także stanowić jedno, by być znakiem żywego Boga, który stanowi wspólnotę Osób: Ojca, Syna i Ducha Świętego, a zarazem jest Jedynym Bogiem. Szczególnym wyrazem tej jedności jest wzajemne obdarowanie. Jak Bóg ofiarowuje wszystko Chrystusowi, a On przez Ducha Świętego przekazuje to swym uczniom, tak samo powinni postępować umocnieni przez Ducha Świętego uczniowie Chrystusa. Przez to Duch Święty otacza Go chwałą.