Reklama

Niedziela w Warszawie

Uczą nas dziękować

Mówi się, że kto dziękuje, ten dwa razy prosi. Umiejętność dziękowania jest cechą ludzi dojrzałych duchowo. Wzorem takiej postawy są nowi błogosławieni – kard. Stefan Wyszyński i matka Elżbieta Róża Czacka.

Niedziela warszawska 23/2022, str. I

[ TEMATY ]

błogosławieni

Łukasz Krzysztoka/Niedziela

Uroczyste odsłonięcie portretów nowych błogosławionych. 12 września 2021 r., Świątynia Opatrzności Bożej

Uroczyste odsłonięcie portretów nowych błogosławionych. 12 września 2021 r., Świątynia Opatrzności Bożej

Oboje byli ludźmi wielkiej wdzięczności wobec Boga i drugiego człowieka. Dziękczynienie było dla nich naturalną postawą serca.

„Za mało dziękujemy Bogu! Gdybyśmy mieli zwyczaj dziękowania, jak olbrzymią tematykę zyskałaby nasza modlitwa! Nie taka, kiedy klękam i postanawiam, że nie odejdę stąd, póki nie poczuję, że mam już «dziury w kolanach», ale modlitwa w ciasnym tramwaju, autobusie, na ulicy, jakimś korytarzu, kolejce, ogonku, gdzieś w drodze. Przez dziękczynienie, nawet za drobiazgi, wzbogaciłaby się tematyka naszej modlitwy. Modlilibyśmy się zawsze i wszędzie” – wskazywał bł. Prymas Tysiąclecia.

Za wszystko

Dla niego ważne było dziękowanie za nawet najdrobniejsze dobra. Podkreślał, że Kościół uczy nas ducha dziękczynienia za wszystko, a więc np. i za owoce ziemi. „My, ludzie wzniośli, dziękujemy za krzyż. Ale kto by dziękował za kapustę! Tymczasem mądrość Boża jest w krzyżu, ale i w kapuście, chociaż odpowiednio różna. Dobroć Boża jest we wszystkim: w marchwi i w gąbce, którą żołnierz dał Chrystusowi, w jabłku, które zjadła Ewa, i w tych, które my zjadamy”.

Postawa wdzięczności przeciwna jest najbardziej nieproduktywnej postawie, jaką jest smutek. Prymas uważał, że dziękczynienie daje człowiekowi ogromnie wiele, bo jest w nim i sprawiedliwość, i miłość. Stwarza to ład nie tylko osobisty i społeczny, ale nawet ekonomiczny.

„Czy dziękowaliśmy kiedykolwiek Panu Bogu za to, że mamy dwie nogi, a nie tylko jedną? Uderzmy się mocno, a szczerze, pięścią w piersi i przyznajmy, że nie, nigdy! A czyż dziękowaliśmy Bogu za to, że mamy dwoje uszu i oczu? Lub za to, że mamy tylko jedną buzię? To jest także ogromna łaska. (...) Czy dziękowaliśmy za to, że – jak słusznie mniemamy – nie jesteśmy żadnymi pokrakami? Czy komukolwiek z nas przychodzi to często do głowy, że to przecież Pan Bóg tak stworzył nas i przyozdobił? Są to niby rzeczy banalne, ale czy naprawdę Panu Bogu dziękujemy za każdy najdrobniejszy przejaw i właściwość swojego życia – choćby tylko za cierpienie?” – pytał bł. Prymas Tysiąclecia.

Reklama

Cierpieć z wdzięcznością

Wdzięczność Bogu za cierpienie wpisana była nieodłącznie w życie bł. matki Czackiej. Założycielka Lasek pisała w Dyrektorium do swoich współpracowników, że wiara sprawia, iż człowiek przyjmuje każde cierpienie z głębokim przeświadczeniem, że Bóg je dopuszcza dla uświęcenia człowieka. „Rozumie wtedy rację cierpienia. Nie tylko przyjmuje je z poddaniem się woli Bożej, ale nawet z wdzięcznością. Chociaż cierpi bardzo, z miłością zwraca się ku Bogu, bo wie, że za tym cierpieniem jest miłosierna Opatrzność Boża, która chce jedynie dobra jego”.

Matka niewidomych uczyła mieszkańców Lasek postawy przezwyciężania codziennych przykrości przez podchodzenie do nich z punktu widzenia wiary, którą cechuje wdzięczność. Zauważała, że najczęściej ludzie obrażają się na tych, którzy im wyrządzają przykrość, okazują swoje niezadowolenie. Ten żal chwilowy zmienia się często w antypatię, czasem w nienawiść. Osoby takie coraz bardziej czują się nieszczęśliwe. Matka wskazywała natomiast, że należy do takich ludzi podchodzić w postawie wdzięczności.

„Człowiek, który na tę samą rzecz patrzy w duchu wiary, od razu zda sobie sprawę, że przykrość, która go spotkała, dlatego jest mu tak bolesną, że przyczyna zewnętrzna, która ją wywołała, trafiła w nim samym na coś złego, coś jeszcze nieoczyszczonego, np. na miłość własną, która go boli. Jeżeli ten człowiek ma sumienie w porządku, nie tyko się nie będzie gniewał na sprawcę przykrości, ale przeciwnie, będzie mu wdzięczny, że dzięki niemu może się z jakiejś wady poprawić”.

Pod opieką Opatrzności

W procesie wzrostu duchowego nie jest ważne szukanie nadzwyczajnych umartwień, a doskonałe znoszenie tych, które Bóg na każdy dzień da tyle, ile potrzeba. Bł. matka Czacka uczyła, że trzeba „swoją wiarę ćwiczyć, by wszystko przyjmować z ręki Bożej. Bóg nigdy nie da więcej niż człowiek może znieść. Umieć też z wdzięcznością i w duchu wiary przyjąć pociechę, odpoczynek i ochłodę w cierpieniach”.

Reklama

Istnienie Dzieła Lasek ich założycielka łączyła z dziękczynieniem Opatrzności Bożej. Podkreślała, że Bóg kieruje nim po swojemu, często wbrew wszelkim rachubom ludzkim. „Co chwila brak środków materialnych, brak ludzi zdawały się zagrażać istnieniu Dzieła. Jednak pomimo braków i trudności wszelkiego rodzaju, Dzieło nieznacznie, ale stale, rosło i rozwijało się. Rosło i rozwijało się z jednej strony wysiłkiem wiary w Opatrzność Bożą, a z drugiej strony szarym, ciężkim, krwawym wysiłkiem każdego dnia”.

Wdzięczność w każdej sytuacji

Z trudnościami i przeciwnościami zmagał się również bł. kard. Wyszyński. On także nie poddawał się im, ale przeciwnie – okazywał za nie Bogu wdzięczność. W swoje 54. urodziny przebywał uwięziony w Prudniku. Zanotował wtedy w Zapiskach więziennych: „Z najlepszej woli Twojej, Ojcze żywota, ukończyłem dziś w nocy 54 lata życia na ziemi i 31 lat kapłaństwa. Pragnę podziękować Ci za życie: za całe życie, i to uległe Twej łasce, i to oporne. Bo w nim poznaję Miłość, przez którą istnieję, i Miłosierdzie Twoje. (...) Ojcze, choćby życie moje było jeszcze bardziej nieudane, jest moim szczęściem. Bez łaski życia nie miałbym nadziei Nieba. (...) Jestem Ci wdzięczny za życie, za całe życie, nawet za obecne, które mi upływa w więzieniu”.

Na krótko przed swoją śmiercią, 22 maja 1981 r. bł. Prymas Tysiąclecia mówił do członków Rady Głównej Episkopatu Polski: „Same uczucia wdzięczności. Do nikogo – najmniejszego żalu. Na nikim – najmniejszego zawodu. Wszystkim pozostawiam moje serce”.

Również bł. matka Czacka potrafiła dziękować Bogu w każdym położeniu. W swoich Notatkach zapisała: „Czy życie, czy śmierć, czy praca, czy próżnowanie, czy choroba, czy zdrowie: wszystko w ręku Boga i za wszystko dzięki Bogu. Bylebym nie traciła ani chwilki, a każdą z miłości ku Panu Jezusowi mogła przeżyć”.

2022-05-31 14:44

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

80. rocznica śmierci Poznańskiej Piątki

[ TEMATY ]

błogosławieni

Karol Porwich/Niedziela

80 lat temu, 24 sierpnia 1942 r., w Dreźnie Niemcy wykonali wyrok śmierci na Czesławie Jóźwiaku, Edwardzie Kaźmierskim, Franciszku Kęsym, Edwardzie Kliniku i Jarogniewie Wojciechowskim. Pięciu młodych Polaków zginęło za udział w konspiracyjnej organizacji. W 1999 r. Jan Paweł II ogłosił ich błogosławionymi.

Wieczorem 24 sierpnia 1942 r. na dziedzińcu Landgericht (sądu krajowego) przy Münchner Platz 3 w Dreźnie kat Alfred Roselieb uruchomił gilotynę. Pod jej ostrzem ginęli kolejno Czesław Jóźwiak, Edward Kaźmierski, Franciszek Kęsy, Edward Klinik oraz Jarogniew Wojciechowski. Pięciu wychowanków salezjańskiego oratorium w Poznaniu wcześniej zostało skazanych na karę śmierci „z powodu przygotowań do zdrady stanu” wobec III Rzeszy. Skazani nikogo nie zdradzili, ponieważ do końca czuli się wyłącznie Polakami, którzy mieszkali na terenie tzw. Kraju Warty - Wielkopolski włączonej w 1939 r. do hitlerowskich Niemiec.

CZYTAJ DALEJ

Zgromadzenie synodalne w Pradze: apel o przejrzystość języka i terminologii synodalnej

2023-02-08 17:38

Grzegorz Gałązka

Apele o przejrzystość języka i terminologii synodalnej wybrzmiały na zakończenie pracy w grupach roboczych europejskiego zgromadzenia synodalnego, jakie w dniach 5-12 lutego odbywa się w Pradze. Wielokrotnie wskazywano, że synodalność powinna być wdrożona w procesach decyzyjnych na wszystkich szczeblach życia Kościoła.

Dzisiejsze rozmowy dotyczyły trzeciego pytania zadanego w watykańskim dokumencie na etap kontynentalny, a dotyczącego tematów, jakimi powinni się zająć zgromadzenie Synodu Biskupów w październiku br. w Watykanie. Wysłuchano także relacji z prac grup roboczych z udziałem 390 delegatów, którzy brali udział w zgromadzeniu online.

CZYTAJ DALEJ

Sto pięćdziesiąt porcji!

2023-02-08 15:29

Małgorzata Pabis

Tym razem kucharze z restauracji Agape ugotowali pyszny kapuśniak.

Tym razem kucharze z restauracji Agape ugotowali pyszny kapuśniak.

    Po raz piąty Kościół Rektoralny Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach w ramach akcji „Zupa od św. Siostry Faustyny” zakupił i dostarczył do Dzieła Pomocy św. Ojca Pio sto pięćdziesiąt porcji zupy.

    Posiłki zostały dostarczone w środę, 8 lutego. - Tym razem kucharze z restauracji Agape ugotowali pyszny kapuśniak. Mamy nadzieję, że smakował on wszystkim, którzy od rana czekali w kolejce, by otrzymać coś ciepłego do zjedzenia, bo zima w Krakowie nie odpuszcza – mówi Małgorzata Pabis, rzecznik prasowy Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach i dodaje, że już za kilka dni, jeśli fundusze na to pozwolą, do Dzieła Pomocy św. Ojca Pio, zostaną dostarczone pączki w Tłusty Czwartek. - Wierzymy, że nasi darczyńcy nie zawiodą i uda nam się zrealizować i to zamierzenie – podkreśla.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję