Instytut Dzieł Religijnych (IOR), zwany potocznie bankiem watykańskim, zanotował w 2014 r. znaczący wzrost zysku netto z 2,9 do 69,3 mln euro. Związane to jest głównie z lepszym zarządzaniem portfelem finansowym i zmniejszeniem wydatków nadzwyczajnych - poinformowano w komunikacie tej instytucji.
Kierowany od 2014 r. przez Francuza, Jeana-Baptiste’a de Franssu, IOR zamierza wpłacić do budżetu Stolicy Apostolskiej 55 mln euro, zachowując pozostałe 14,3 mln jako własną rezerwę.
Instytut, oskarżany w przeszłości o przymykanie oczu na pranie brudnych pieniędzy, zwłaszcza włoskiej mafii, od czasu pontyfikatu Benedykta XVI przechodzi okres przekształceń w kierunku przejrzystości operacji finansowych, wzmocniony jeszcze przez papieża Franciszka. Włoski wymiar sprawiedliwości nadal prowadzi dochodzenia w sprawie podejrzanych operacji. Niedawno Watykan i Włochy podpisały porozumienie w sprawie zwalczania uchylania się od płacenia podatków.
Według danych z 31 grudnia 2014 r., wartość netto aktywów zarządzanych przez IOR wynosiła 695 mln euro - rok wcześniej było to 720 mln. Jednocześnie nieznacznie wzrosła wartość majątku, który powierzyli mu klienci - z 5,9 mld w 2013 r. do 6 mld, z czego 2,1 mld stanowiły depozyty (w 2013 r. było to 1,9 mld).
W dniu 31 grudnia 2014 r. IOR miał 15 181 klientów. Od maja 2013 r. zamknięto 4 614 konta, z których 2 600 było uśpionych (z nieznacznymi depozytami lub nieaktywnych), 554 zamknięto ponieważ nie odpowiadały definicji klienta IOR, a kolejne 1460 wygasły z powodów naturalnych (np. śmierć klienta). Kolejnych 274 kont jest w trakcie procedury zamykania.
Działalność IOR, kontrolowana przez firmę audytową Deloitte et Touche, podlega aprobacie komisji kardynalskiej, która nadzoruje działalność Instytutu.
Tak wyjątkowej reprezentacji świata kultury z kilkudziesięciu krajów dawno nie było w Watykanie. Na spotkanie z papieżem Franciszkiem w Kaplicy Sykstyńskiej w piątek przybyli wybitni reżyserzy, pisarze, rzeźbiarze, piosenkarze. Jedyną osobą z Polski na spotkaniu z 200 artystami jest gwiazda piosenki Halina Frąckowiak.
To nadzwyczajne wydarzenie zorganizowano z okazji 50-lecia inauguracji kolekcji sztuki współczesnej w Muzeach Watykańskich.
To już kolejny raz, kiedy Instytut Niedziela, wydawca Tygodnika Katolickiego Niedziela, zaprasza do kina. W seans filmowy wprowadził widzów Mariusz Książek, wiceprezes Instytutu NIEDZIELA, przedstawiając meandry towarzyszące powstawaniu produkcji. – Jak wielu problemów doświadczyli autorzy podczas realizacji tego obrazu, od braku zrozumienia po osobiste dramaty i problemy finansowe, a nawet odwoływania już zaplanowanych seansów we Francji – zaznaczył Książek. Następnie metropolita częstochowski abp Wacław Depo, poproszony o komentarz, zauważył, że „konkretnie 22 lutego 1931 r. w płockim klasztorze Sióstr Miłosierdzia objawił się Jezus Miłosierny”. – I w tym filmie dzisiaj też doświadczymy Jego dotknięcia w naszych sercach – podkreślił pasterz.
Fabuła filmu opowiada o wydarzeniach sprzed 350 lat, które miały miejsce w Paray-le-Monial we Francji. To właśnie tam, w klasztorze Sióstr Wizytek, Jezus objawił swoje płonące z miłości Serce zakonnicy Małgorzacie Marii Alacoque. Skierowane do zakonnicy orędzie stało się kanwą filmu, który w opinii wielu „obudził” duchowość Francji i podbił francuskie kina, wywołując tym samym ostrą rekcję środowisk antyreligijnych. Najświętsze Serce to filmowa rekonstrukcja historyczna połączona ze świadectwami bohaterów filmu, którzy doświadczają największych problemów współczesnego świata: samotności, zmęczenia i braku sensu życia. Tym samym opowiadają oni o odnalezieniu „lekarstwa”, które pomogło stworzyć im relację z Jezusem w Jego Najświętszym Sercu. Krótkie komentarze kapłanów stanowią swoistą katechezą i pomagają zrozumieć przed-stawianą rzeczywistość.
- Nabożeństwo Gorzkich Żali ma charakter pasyjny i powinno być sprawowane zgodnie z normami Kościoła, zwłaszcza gdy łączy się je z wystawieniem Najświętszego Sakramentu - podkreśla Dawid Makowski, liturgista koordynujący projekt „Z pasji do liturgii”. Wyjaśnia m.in. kwestie koloru szat, użycia kadzidła, miejsca głoszenia kazania pasyjnego oraz zasad gry na organach w Wielkim Poście. Przypomina, że nawet nabożeństwa ludowe, głęboko zakorzenione w polskiej tradycji, mają swoje miejsce w porządku liturgicznym Kościoła i powinny być sprawowane z poszanowaniem obowiązujących norm.
Gorzkie Żale to jedno z najbardziej charakterystycznych polskich nabożeństw wielkopostnych. Jak przypomina Dawid Makowski, jest to modlitwa „skupiona na Męce Pańskiej na zasadzie współubolewania i współuczestniczenia z Chrystusem”. Jej istotą jest „śpiewane rozmyślanie o cierpieniu Chrystusa i Maryi”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
