...Zamek św. Anioła przez wieki był najwyższym budynkiem w Rzymie? Powstał między 134 a 139 r. na prawym brzegu Tybru jako mauzoleum cesarza Hadriana. Aż do 217 r. składano tu prochy kolejnych cesarzy. Z czasem mauzoleum przekształcono w twierdzę, a zgromadzone w nim prochy zostały rozrzucone na wietrze przez Wizygotów, którzy w 410 r. zdobyli Rzym. W średniowieczu i renesansie budowla służyła jako więzienie oraz zamek, w którym w razie zagrożenia mogliby się schronić biskupi Rzymu. Z tej racji papież Mikołaj III połączył twierdzę z Bazyliką św. Piotra sekretnym ufortyfikowanym korytarzem, co uratowało życie kilku jego następcom. Zamek był wielokrotnie przebudowywany, obecnie pełni rolę muzeum. Do twierdzy prowadzi most św. Anioła, ozdobiony pokaźnymi figurami cherubów.

Szczyt zamku wieńczy posąg przedstawiający archanioła Michała. Jest on bodaj najbardziej znanym artystycznym wyobrażeniem dowódcy wojsk Bożych i wykonawcy Bożych wyroków. Rzeźba stanowi nawiązanie do legendy związanej z osobą papieża Grzegorza I Wielkiego. W czasie jego pontyfikatu Wieczne Miasto pustoszyła zaraza, którą uważano za Boży gniew. Chcąc ratować mieszkańców Rzymu przed plagą, Ojciec Święty zorganizował procesję, aby wyprosić u Boga ustąpienie zarazy. Gdy Grzegorz Wielki zbliżał się do mauzoleum, ujrzał na jego szczycie Michała Archanioła, trzymającego rozpalony miecz. Kiedy Boży posłaniec chował oręż do pochwy, zaraza ustała.

Pierwszy posąg upamiętniający to wydarzenie został wykonany z drewna, ale nie przetrwał próby czasu, tak samo jak kilka kolejnych. W 1536 r. powstała marmurowa statua dłuta Raffaella da Montelupo, w 1753 r. zastąpiła ją rzeźba z brązu wykonana przez Petera Antona von Verschaffelta – to ją widzimy obecnie na szczycie zamku.