Reklama

Niedziela Zamojsko - Lubaczowska

Czyniąc prawdę w miłości

Niezwykłą rocznicę, ważną dla diecezjalnego Kościoła, będziemy przeżywać w najbliższych dniach.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Na placu przed sanktuarium Matki Bożej Kębelskiej w Wąwolnicy 37 lat temu, 1 września 1984 r., święcenia biskupie otrzymał biskup senior Jan Śrutwa. Jak można przeczytać w kronikach wąwolnickiej parafii, był to wyjątkowy przypadek udzielenia sakry biskupiej poza katedrą. Konsekracji dokonał Prymas Polski kard. Józef Glemp w asyście biskupów lubelskich. Dlaczego na miejsce konsekracji biskupiej wybrano Wąwolnicę? Otóż bp Jan obrał sobie Matkę Bożą Kębelską na Przewodniczkę, a Jej wizerunek umieścił w herbie biskupim.

Nowo wyświęcony biskup zrezygnował ze wszystkich funkcji administracyjnych, pełnionych w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, zachowując jedynie etat kierownika katedry historii Kościoła w starożytności. W Kurii Diecezjalnej Lubelskiej był przewodniczącym wydziału nauki chrześcijańskiej. W ramach prac Episkopatu Polski pełnił w latach 1986--89 funkcję przewodniczącego Komisji ds. Sztuki Kościelnej. W roku akademickim 1988-89 był rektorem KUL. Nie przyjął wyboru na następną kadencję i wrócił do pracy diecezjalnej. Na uczelni tytuł i stanowisko profesora nadzwyczajnego uzyskał w1989 r. Jako biskup pomocniczy lubelski pełnił także funkcję przewodniczącego wydziału duszpasterskiego. Jest członkiem Komisji Episkopatu ds. KUL. Przez pewien czas był także prezesem Związku Kapłanów „Unitas” Diecezji Lubelskiej.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Posługę biskupa pomocniczego diecezji lubelskiej bp Jan Śrutwa pełnił do 25 marca 1992 r., kiedy to na mocy bulli papieża Jana Pawła II Totus Tuus Poloniae Populus został mianowany ordynariuszem diecezji zamojsko-lubaczowskiej. W 1995 r. został powołany przez papieża Jana Pawła II na konsultora Papieskiej Komisji do Spraw Dóbr Kulturalnych Kościoła, zaś 21 maja 1997 r. został powołany na członka tejże komisji. W 2000 r. uzyskał tytuł profesora zwyczajnego. 5 sierpnia 2006 r. papież Benedykt XVI przyjął jego rezygnację z obowiązków biskupa diecezji zamojsko-lubaczowskiej.

Wracając do tego wydarzenia, zwracamy się ku osobie pierwszego biskupa zamojsko-lubaczowskiego z darem modlitwy oraz wyrazami szacunku, wdzięczności i życzeń.

Księże Biskupie Janie, dziękujemy za życzliwość jaką otoczyłeś redakcję Niedzieli Zamojsko-Lubaczowskiej. Dziękujemy za każde dobre słowo, motywujące nas do dalszego działania. Z okazji rocznicy święceń biskupich życzymy Jego Ekscelencji niegasnącego żaru ducha, dobrego zdrowia, mocy Bożego błogosławieństwa, siły w przepowiadaniu i pomysłów w pracy twórczej nad kolejnymi publikacjami. Niech Matka Odkupiciela wyprasza potrzebne łaski i dary.

2021-08-24 12:40

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Praga: 50 lecie święceń kapłańskich kard. Duki

[ TEMATY ]

Czechy

kard. Dominik Duka

rocznica święceń

Joanna Adamik | Archidiecezja Krakowska

50 lecie święceń kapłańskich obchodził wczoraj w Pradze, wraz ze swoimi kolegami z roku, w tym biskupem-seniorem diecezji pilzneńskiej, Františkm Radkovským, prymas Czech, kard. Dominik Duka OP.

Przy tej okazji Biuro Prasowe archidiecezji praskiej opublikowało krótkie wspomnienie osobiste dostojnego jubilata. Przynosimy je w tłumaczeniu na język polski:
CZYTAJ DALEJ

Trwać przy Bogu

2026-06-02 11:44

Niedziela Ogólnopolska 23/2026, str. 22

[ TEMATY ]

homilia

Karol Porwich/Niedziela

Stałość w wierze jest jedną z najważniejszych cnót. Chodzi o niegasnącą gotowość do kochania Boga i ludzi. Perseverantia to cierpliwe trwanie przy Bogu, we wszelkich przeciwnościach losu. Nie psychologiczny optymizm, ale kurczowe trzymanie Jezusa „za rękę”, duchowe dojrzewanie w otaczającej nas niekiedy ciemności i w czasie próby. W przypadku relacji między ludźmi chodzi o konkretną postawę: bardziej czyn niż słowo (choć ono jest czasem niezastąpione), bardziej długotrwały trud niż efemeryczne poruszenie emocji, czasochłonny wysiłek, a nie ubolewanie. Prorok Ozeasz opisuje postawę Izraela wobec Boga – przyznajmy, że często także naszą. To obraz znikających nagle chmur o świtaniu i porannej rosy w upalny dzień. Gdy chodzimy letnim rankiem po trawie, czujemy przyjemny chłód wilgoci. Jest jej mnóstwo, niczym wody w zbiorniku. A jakież zdziwienie nas ogarnia, gdy po wschodzie Słońca nagle ten bezmiar wilgoci ustępuje miejsca przejmującej suchości, chłód zmienia się w gorąc, a przyjemna miękkość zieleni – w twardość podłoża przypominającego skałę. Jak to możliwe w tak krótkim czasie? – pytamy zaskoczeni. Niemal identycznie dziwi się Ozeasz postawie ludu Bożego wybrania. Wielkie słowa, zapewnienia o wierności Bogu i Jego przymierzu, liczne ofiary, modlitwy, uroczystości oraz święte zwołania... i nagle pustka. Więcej nawet: odwrót! Zwrot ku pogańskiemu kultowi, ku Baalowi, nikczemne zachowanie nielicujące z rangą wybrania i Dekalogiem, złożonymi ślubami i obietnicami. Słomiany zapał – mawiamy w takiej sytuacji, wzruszając ramionami. Konsekwencje stygnięcia wiary Izraela były widoczne w życiu publicznym, gdzie sojusze polityczne były ważniejsze niż zaufanie Bogu. Panował chaos, mnożyły się społeczne konflikty, a moralne zepsucie elit widoczne było gołym okiem. A wszystko to w obliczu niebezpieczeństwa inwazji ze strony potężnej Asyrii. Skąd my to znamy? Wszelkie podobieństwa do sytuacji, w jakiej obecnie się znajdujemy, są nie tylko nieprzypadkowe, ale wręcz ostentacyjnie oczywiste! Kochający swój naród Ozeasz natarczywie napomina, grozi karą Bożą, ale i zachęca swych rodaków do powrotu pod skrzydła Boga. Wprawdzie porównuje Izrael do niewiernej żony, ale jednocześnie przypomina, że Bóg jawi się jako wierny mąż, gotowy do przebaczenia. Jeśli tylko Izrael powróci do lojalności, do głębi, a nie będzie „mydlił oczy” Bogu fałszywym, bo pozbawionym nawrócenia moralnego kultem, On zwróci pogodne oblicze ku swemu ludowi. Pojednanie i odnowienie przymierza możliwe jest w każdej chwili. Czułymi słowami Ozeasz kreśli obraz Boga – jest On pełen miłości, współczucia i cierpienia z powodu zdrady człowieka. Można by powiedzieć, że paradoksalnie upadek każdego z nas Bóg przeżywa jako własną porażkę, bo nas kocha. Poznanie prawdziwego Boga, Ojca Jezusa Chrystusa, a nie boga mojej wyobraźni, ambicji czy aspiracji, jest kluczowe. Wtedy bardziej będziemy wydobywali z siebie miłosierdzie, niż tylko składali ofiary, dawali samych siebie, a nie tylko coś od siebie.
CZYTAJ DALEJ

50 lat parafii michalickiej

2026-06-07 17:14

Renata Czerwińska.

Parafia św. Michała Archanioła świętowała jubileusz 50-lecia.

Eucharystii przewodniczył i homilię wygłosił bp Arkadiusz Okroj. W świątyni zgromadzili się liczni kapłani, w tym księża z dekanatu, dawni proboszczowie oraz związani z parafią. Nie zabrakło przełożonych zgromadzenia księży michalitów i sióstr michalitek, licznych sióstr zakonnych, przedstawicieli władz samorządowych, a także służb mundurowych, którym patronuje św. Michał. Kościół wypełnili również liczni wierni.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję