Ukazała się nowa książka ks. Tomasza Zmarzłego – zbiór tekstów z Niedzieli Sosnowieckiej z rubryki „Moim zdaniem” i strony społecznościowej „Niebieska Mila”.
W książce zatytułowanej Niebieska Mila można znaleźć także wyjaśnienia Dekalogu i przykazań kościelnych oraz m.in. ciekawe historie powstania Godzinek do Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, Gorzkich żalów czy kultu Najświętszego Serca Pana Jezusa.
– Rok 2020 zapisał się w historii jako czas naznaczony wybuchem pandemii. Gdy 13 marca ub.r. zmarł na koronawirusa pierwszy pacjent, tydzień później ogłoszono stan epidemii. Ulice miast zaczęły pustoszeć, osoby starsze coraz częściej zamykały się w domach, a w miejscach publicznych wprowadzono obowiązek zasłaniania ust i nosa. W kościołach mogło przebywać tylko 5 osób. Przeżywaliśmy święta wielkanocne jak nigdy dotąd. Zamknięto szkoły i wprowadzono naukę zdalną. Po nieco lepszej sytuacji latem, jesienią koronawirus wrócił ze zdwojoną mocą. Świat się zatrzymał. W odpowiedzi w Internecie zaczęła działać grupa sympatyków nieba, miłośników Pana Boga i świętych – „Niebieska Mila”. Swym zasięgiem objęła nie tylko parafian ze wspólnoty Matki Bożej Bolesnej i sanktuarium św. Jana Marii Vianneya w Czeladzi – mówi ks. Zmarzły.
To podróż pod natchnieniem Ducha Świętego, gdzie czeka na nas spełnienie wszelkich nadziei, a nade wszystko kochający Bóg.
Podziel się cytatem
Reklama
Skąd się wzięła nazwa przedsięwzięcia? Jak wyjaśnia autor – powstała po lekturze powieści Stephena Kinga Zielona mila i projekcji filmu w reżyserii Franka Darabonta. Istotna była też opowieść o spotkaniu św. Jana Vianneya z chłopcem, który powiedział: „Tyś mi pokazał drogę do Ars, a ja ci wskażę drogę do nieba”. Grupa „Niebieska Mila” liczy 1005 członków dzielących się codziennie dobrym słowem, radościami i smutkami, muzyką, obrazem. Miejsce to stało się płaszczyzną wymiany myśli dotyczących trudnej ludzkiej egzystencji, codziennych wyborów, świadectwa wiary i ogromu zwyczajnej miłości.
– Być może ten, kto weźmie tę książkę do ręki pomyśli, że istnieje inny świat, do którego prowadzą różne drogi. To podróż pod natchnieniem Ducha Świętego, gdzie jak w „ziemi obiecanej” czeka na nas spełnienie wszelkich nadziei, a nade wszystko kochający Bóg – tłumaczy ks. Zmarzły.
Książkę można nabyć w parafii Matki Bożej Bolesnej w Czeladzi-Piaskach i w księgarni Kurii Diecezjalnej w Sosnowcu. Będzie także rozprowadzana jako cegiełka na rzecz Sosnowieckiego Hospicjum św. Tomasza Apostoła.
Tytuł tej książki, której drugie, rozszerzone wydanie właśnie dotarło do księgarń, nieoczekiwanie tragicznie nabrał aktualności; „tragarze śmierci” już po raz drugi w tym roku objawili się w Paryżu, by pokazać całej Europie, na co ich stać
„Tragarze śmierci” to reporterska opowieść dwójki krakowskich dziennikarzy Witolda Gadowskiego i Przemysława Wojciechowskiego o najgłębiej skrywanych – i maskowanych także przez dzisiejsze europejskie elity polityczne – korzeniach tzw. nowoczesnego terroryzmu. – Zmieniają się postaci tego dramatu, zmieniają się czasy i scenerie – piszą we Wstępie – mechanizm pozostaje ten sam. Autorzy metodą dziennikarskiego śledztwa zgłębiają istotę i historię terroryzmu XX wieku, docierają do tajemnic, pokazują jego mechanizmy, mocodawców i samych „bohaterów” lat 60., 70. i 80. To ci niechlubni bohaterowie, m.in. terrorysta celebryta „Carlos”, Ulrike Meinhof i Andreas Baader, cała Rote Armee Fraktion czy bojownicy palestyńskiego Czarnego Września – wymościli ideologiczną ścieżkę, przygotowali miękkie kulturowe podłoże dzisiejszemu XXI-wiecznemu terroryzmowi, przygotowali dobry grunt dla działań tzw. Państwa Islamskiego, które podobnie jak owi prekursorzy terroryzmu chce na śmierć i życie walczyć ze zgnilizną Zachodu. Gadowski i Wojciechowski, układając swą książkową mozaikę z wywiadów, dokumentów i analiz, starają się tę właśnie ścieżkę „od Arafata do Al-Baghdadiego” dobrze oświetlić, aby łatwiej było zrozumieć dzisiejsze mechanizmy terroryzmu islamskiego, czyli działania Al-Kaidy i ISIS. Nie chodzi, oczywiście, o wyrozumiałość, ale o skuteczny odpór, o odpowiedź dzisiejszego świata zachodniego na coraz bardziej śmiałe akty islamskiego terroru.
Trzeci List Jana, najkrótsze pismo Nowego Testamentu, jest adresowany do Gajusa i chwali go za rzecz z pozoru drobną, za gościnność wobec wędrownych braci-misjonarzy. „Ty, umiłowany, postępujesz w duchu wiary, gdy pomagasz braciom, a zwłaszcza przybywającym skądinąd”. Pierwotne chrześcijaństwo żyło siecią wędrownych głosicieli. Ich przyjęcie pod dach było infrastrukturą misji. „Oni to świadczyli o twej miłości wobec Kościoła”. Gościnność Gajusa ma świadków i protokół. „Dobrze uczynisz, zaopatrując ich na drogę zgodnie z wolą Boga”. Propempsas axiōs tou Theou, wyprawić w drogę w sposób godny Boga. Formuła oznaczała pełne wyposażenie na podróż, prowiant, środki, może eskortę. Miarą wyprawki jest godność Tego, w czyim imieniu wędrują. Racja jest podana precyzyjnie: „dla imienia Jego wyruszyli w drogę, nie przyjmując niczego od pogan”. Misjonarze Janowi żyli z zaplecza wspólnot, by Ewangelia nie wyglądała na akwizycję wobec adresatów misji (zob. glossę na 23 IX). Stąd zdanie, które jest teologią całej logistyki kościelnej: „powinniśmy zatem gościć takich ludzi, aby wspólnie z nimi pracować dla prawdy”. Synergoi tē alētheia, współpracownicy prawdy. Kto przyjmuje głosiciela, uczestniczy w głoszeniu. Kto zaopatruje na drogę, idzie tą drogą w sensie najściślejszym. Kościół zna z tego wersetu całą swoją niewidzialną armię. Domy otwarte dla misji, ofiarodawców dzieł misyjnych, zaplecze modlitwy i chleba. Prawo kościelne przypomni, że wszyscy wierni mają obowiązek wspierania misyjnego dzieła (por. kan. 211; 781). Jan powiedziałby prościej, że prawda potrzebuje kwater. W dobie, gdy „wielu zwodzicieli wyszło na świat” (2 J 7; zob. glossę wczorajszą), gościnność ma też swoją roztropność, o czym Druga Janowa mówi twardo. Trzecia pilnuje jednak, by roztropność nie zjadła serca. Rozeznawać tak, zamknąć drzwi prawdzie w drodze nigdy.
W obliczu tragedii, która wstrząsnęła mieszkańcami Ostrowca Świętokrzyskiego i całej Polski, tydzień temu, wierni zgromadzili się na wspólnej modlitwie za ofiary zamachowca oraz ich bliskich. Nabożeństwu w kolegiacie pw. św. Michała Archanioła przewodniczył biskup sandomierski Krzysztof Nitkiewicz.
W nabożeństwie uczestniczyli kapłani z ostrowieckich parafii oraz mieszkańcy miasta. Wspólna modlitwa była wyrazem pamięci o ofiarach tragicznych wydarzeń, a także solidarności z rodzinami, które straciły swoich najbliższych.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1792598077.jpg)
