Powiedzenie: „Miało być tak pięknie, a wyszło jak zawsze” nie dotyczy działań Michaiła Gorbaczowa. Rozpoczęte przez niego reformy, znane na świecie jako pieriestrojka, przyczyniły się do rozpadu państwa i systemu sowieckiego. Stało się tak jednak wbrew jego planom. Chciał pokazać błędy systemu, zreformować go i nadać mu nowy kształt. Ani myślał o włączeniu Sowietów do wolnego świata. Jego kariera związana była z Fiodorem Kułakowem, członkiem KC KPZR z Kraju Stawropolskiego, a potem z Jurijem Andropowem, szefem KGB. Specyfika Kraju Stawropolskiego (był tam szefem jednego z wydziałów partii, a potem I sekretarzem KPZR), ale i osobiste przymioty Gorbaczowa spowodowały, że nie poprzestał na karierze prowincjonalnego aparatczyka.. Należał do drużyny Leonida Breżniewa, co musiało procentować. Szybko dostał się do KC, a później – wspierany przez Andropowa – do Biura Politycznego KC. Drogę na szczyt miał otwartą.