Reklama

Wiara

Edytorial

Podtrzymać na duchu

Opieka duchowa w chorobie jest bezcenna.

Niedziela Ogólnopolska 43/2020, str. 3

[ TEMATY ]

Ks. Jarosław Grabowski

Piotr Dłubak

Ks. Jarosław Grabowski

Ks. Jarosław Grabowski

Czymże jest ciało, gdy osłabnie duch? To pytanie ważne i nieprzypadkowe, szczególnie dzisiaj, gdy istnieje prawdziwy kult ciała. Niegdyś czczono bożyszcza ze srebra i złota, a dzisiaj takim bożyszczem staje się dla niektórych ciało. Ludzie zachwycają się muskulaturą i sprawnością fizyczną, z oddaniem godnym lepszej sprawy rzeźbią poszczególne części swojego ciała. Poświęcają – a raczej marnują – całe godziny na pielęgnację paznokci czy na solarium, by wyglądać „jak tuż po wakacjach”. Niszczą zdrowie, łykając „cudowne” tabletki na ekspresową utratę wagi. Nie zastanawiają się nad tym, że prędzej czy później przegrają z nieubłaganym czasem, z naturalną koleją rzeczy. Duch natomiast pozostanie, bo duchowe wartości są trwałe. Co więcej, czas dodaje im blasku, a patyna wieku uszlachetnia. Przecież ciało św. Franciszka z Asyżu dziś jest tylko garścią prochu, ale jego duch nadal żyje i po ośmiu wiekach z niezmienioną siłą przemawia do wielu ludzkich serc.

Dlaczego piszę dziś o sile naszego ducha?

Reklama

W czasie pandemii, gdy walczymy o przetrwanie, warto powtarzać, że prawdziwa wielkość człowieka jest w duchu. To moc ducha ratuje nas nawet wtedy, gdy słabnie moc fizyczna. W duchu jest życie. Ciało starzeje się i umiera, ale duch trwa.

Ta myśl stała się motywem przewodnim najnowszego numeru Niedzieli, który poświęciliśmy pracy służby zdrowia w czasie epidemii, a także opiece duchowej, której znaczenie i rolę w procesie leczenia zazwyczaj się pomija lub pomniejsza. „Nasze spojrzenie na zdrowie musi być szersze i nie może się ograniczać do przeprowadzenia udanego zabiegu. Nie da się sprowadzać ochrony zdrowia wyłącznie do leczenia. To nie tylko pójście do lekarza, wykupienie leków (...). To pewien styl życia, to również opieka duchowa (...), ona ma istotny wpływ na nasze zdrowie” – przypomina Piotr Bromber, dyrektor lubuskiego oddziału NFZ (str. 14-15). Uwzględnienie sfery duchowej w opiece nad chorym jest bezcenne, myślę, że nie tylko dla osoby wierzącej. Niezależnie od tego, czy chory i cierpiący jest wierzący, czy nie, jego życie zawsze wykracza poza biologiczną egzystencję, nie można go nigdy sprowadzić jedynie do sfery czysto biologicznej. Człowiek jest niejako pomostem między światem materialnym i duchowym, ponieważ jego duch i materia są ze sobą nierozłącznie związane. W człowieku materia wznosi się na poziom ducha, a obie te sfery – cielesna i duchowa – łączą się ze sobą. Wymownie wyraził to Charles Péguy: „Jak dwie ręce złączone są w modlitwie i jedna nie jest ważniejsza od drugiej, tak ciało i dusza są dwiema złożonymi rękami i razem wejdą do życia wiecznego. I będą jak dwie związane dłonie w tym, co jest bardziej nieskończone niż modlitwa”.

Wypada zatem zapytać: do kogo zwrócić się po zdrowie? To pytanie, zamieszczone na naszej okładce, powinien dziś zadać sobie każdy z nas – ci, którzy byli lub są na kwarantannie, i ci, którzy za jakiś czas na nią trafią. Wreszcie także ci, którzy przetrwają pandemię bez jednego kichnięcia.

Reklama

Oczywiście, nikt nie podważa roli medycyny i jej osiągnięć, ale nie lekceważmy też siły ducha w procesie dochodzenia do zdrowia. Bo tak naprawdę to Bóg jest źródłem wszelkiego życia. Jak mawia papież Franciszek: „Nasze życie jest w pełni bezpieczne tylko w rękach Boga”.

Życzę więc zdrowia duszy w zdrowym ciele.

2020-10-20 21:53

Ocena: +2 -1

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Trudna konfrontacja

2020-11-10 10:07

Niedziela Ogólnopolska 46/2020, str. 3

[ TEMATY ]

Ks. Jarosław Grabowski

Piotr Dłubak

Ks. Jarosław Grabowski

Ks. Jarosław Grabowski

Jeśli chcę wywrzeć wpływ na rzeczywistość, muszę przekuć wiarę w czyn, bo tylko wiara w działaniu potrafi doprowadzić do przemiany życia.

Bycie katolikiem nie jest łatwe i nigdy łatwe nie było. Wiara w Chrystusa i Jego Kościół zawsze stawia wymagania i zobowiązuje... do miłości bliźniego, do przebaczania, nawet nieprzyjaciołom, do respektowania przykazań, do stawiania Boga na pierwszym miejscu. Życie jest zadaniem postawionym nam przez Boga, ale czy to oznacza, że niewierzący mają łatwiej? Wydaje się, że niewiara jest łatwiejsza, mniej zobowiązująca, że życie bez wiary jest pozornie „prostsze w obsłudze”. Może właśnie dlatego tak wielu ludzi odrzuca dziś Boga? Bo tak jest łatwiej... Konsekwencji takiego myślenia my, wierzący, doświadczamy na własnej skórze – nasz głos, opinia, przekonania są dziś spychane na margines dyskusji. Wyśmiewa się je, uznaje za anachroniczne, nierealne. Dotyczy to zwłaszcza braku naszej zgody na łamanie prawa naturalnego, na aborcję w każdej postaci, na związki osób tej samej płci, na promocję wzorców zachowań, które są sprzeczne z naturalnym modelem rodziny. W imię fałszywie pojętej tolerancji żąda się dziś od ludzi wierzących, żeby zrobili krok w tył – zrezygnowali praktycznie ze wszystkiego, co uznają za prawdziwe i słuszne.

Jak odpowiadać na to tsunami nienawiści i pogardy? Na pewno nie obojętnością. Mamy prawo, bo też jesteśmy obywatelami Polski, domagać się, by przekonania ludzi wierzących były traktowane z należytą powagą. Katolikom nie wolno dziś przyjmować postawy milczenia, apatii czy obojętności wobec zła. Nie można popadać w bierną rezygnację czy w bezduszny fatalizm. Ludzie wierzący muszą się od nowa zjednoczyć, uwierzyć, że Bóg współdziała z człowiekiem w jego walce ze złem – bo „jeśli Bóg jest przy nas, to któż przeciwko nam?” (Rz 8, 31).

Jeśli milczenie jest dziś grzechem, musimy stanąć do konfrontacji. Warto pamiętać, że aby zrobić krok naprzód, najpierw trzeba wiedzieć, gdzie się znajdujemy, w jakim miejscu wspólnej drogi. Bez wspólnej refleksji nie zdołamy tego dokonać... W Kościele zaczyna się od rachunku sumienia, w tej sytuacji – wspólnotowego rachunku sumienia, duchownych i świeckich. Trzeba odważnie zapytać, co się stało, że nagle tak wielu ochrzczonych wyszło na ulice z żądaniem pełnej dostępności do aborcji, negacji wartości, które od wieków stanowią fundament naszego trwania, naszą narodową tożsamość.

Zdecydowaliśmy się większą część bieżącego numeru Niedzieli poświęcić temu tematowi. Ocenie niedawnych wydarzeń dokonywanej z różnej perspektywy, ale zawsze z miłości do Boga i troski o Kościół, jak podkreśla dr hab. Monika Przybysz, prof. UKSW. Z kolei prof. Eugeniusz Sakowicz pisze o potrzebie swoistej „eklezjalnej terapii”, która ma zapobiec traktowaniu Kościoła jako obcego ciała. Trzeci uczestnik naszego panelu – Tomasz Strużanowski jest przekonany, że przyznanie się do Jezusa i Jego Kościoła będzie nas więcej kosztować (s. 6-10).

Oddajemy też nasze łamy czytelnikom, by mogli wyrazić swoje obawy, ale i nadzieje: rodzicom, którzy nie zgadzają się na udział swoich dzieci w protestach (s. 18-19); młodym, pięknym kobietom, które zdecydowanie opowiadają się za życiem (s. 16-17), wreszcie ludziom, którzy idą pod prąd ulicznej modzie protestowania wobec wszystkiego, co chrześcijańskie (s. 11-13). Szukamy dróg wyjścia z impasu, jaśniejszych stron, nadziei...

Sił dodaje nam przekonanie, że wiara to coś więcej niż słowa, idee czy deklaracje. Wiara jest odwagą wśród przeciwieństw. Nie wystarczy powiedzieć, że w coś wierzę. Jeśli chcę wywrzeć wpływ na rzeczywistość, muszę przekuć wiarę w czyn, bo tylko wiara w działaniu potrafi doprowadzić do przemiany życia. Nasza chrześcijańska wiara nie jest odświętnym ubraniem ani wyróżnieniem, które wydobywa się z lamusa rodzinnych pamiątek na uroczyste okazje. Wiara w Boga to przede wszystkim odpowiedzialność za słowa i czyny. Właśnie takiej konsekwentnej wiary tak bardzo dziś nam potrzeba!

CZYTAJ DALEJ

W tym roku się nie udało. Eurowizję Junior wygrała 11-letnia reprezentantka Francji

2020-11-29 19:39

[ TEMATY ]

muzyka

eurowizja.tvp.pl

11-letnia Valentina reprezentująca Francję zwyciężyła w niedzielę w konkursie Eurowizji Junior. Zaśpiewała piosenkę "J’imagine".

Valentina pochodzi z Bretanii. Śpiew jest jej największą pasją. W wieku sześciu lat wzięła udział w The Voice Kids. "Choć jury nie odwróciło się podczas przesłuchań w ciemno, złoty głos najmłodszej z programu nie poszedł w zapomnienie. Dziś współtworzy zespół Kids United Nouvelle Generation, który powstał, by wesprzeć kampanię francuskiego UNICEF-u. W zespole jest najmłodszą członkinią, będąc w nim od utworzenia nowej generacji, czyli 2018 roku" - czytamy na stronie konkursu.

Motywem przewodnim tegorocznej edycji Eurowizji Junior, która odbyła się w Polsce było hasło "Move the world". W konkursie wzięło udział 12 uczestników. Polskę reprezentowała Ala Tracz z utworem "I’ll be standing".

W ubiegłym roku "dziecięcej" Eurowizji zwyciężyła Polka Viki Gabor, a rok wcześniej Roksana Węgiel.

Organizatorem wydarzenia jest Europejska Unia Nadawców we współpracy z Telewizją Polską. (PAP)

Autor: Olga Łozińska

oloz/ robs/

CZYTAJ DALEJ

W jarosławskiej Kolegiacie

2020-11-30 10:58

Henryk Grymuza

Przedstawiciele parafii witają Abp. Szala

Przedstawiciele parafii witają Abp. Szala

Jarosławianie z wielką empatią i radością podejmują w swoim środowisku wizyty przemyskich biskupów. W pierwszą niedzielę adwentu, 29 listopada, Kolegiata Bożego Ciała gościła Metropolitę Przemyskiego. Dostojny gość został powitany przez proboszcza Ks. Mariana Bocho i przedstawicieli rady parafialnej. Ksiądz arcybiskup razem z proboszczem koncelebrował uroczystą Eucharystię.

- „Twoja obecność pośród nas jest dla nas wielkim świętem -powiedzieli przedstawiciele środowiska parafialnego. - Przybyłeś mimo pandemii i trudnego dla nas doświadczenia. Ekscelencjo dziękujemy za obecność i życzymy z głębi serca „Szczęść Boże”.

Ks. prałat Marian Bocho w trakcie powitania przypomniał najważniejsze fakty z dziejów tej jarosławskiej parafii podkreślając między innymi, że ona jedną z najstarszych w archidiecezji. W roku 2023 obchodzona będzie 700 rocznica jej założenia. - Ta parafia to prawdziwa matka wielu dzieł, z której wykształciło się na przestrzeni dziejów 23 parafie – powiedział ks. Marian Bocho. Przypomniał najważniejsze przedsięwzięcia. Należy do nich zaliczyć przede wszystkim fakt, że kościół kolegiacki budowany był latach 1582 – 1593. Szczególną ikoną tego miejsca jest koronowany obraz Matki Bożej Śnieżnej – Patronki Rodzin ofiarowany jarosławskim jezuitom przez świętego Franciszka Borgiasza. Wizerunek został koronowany 2 sierpnia 2014 roku koronami poświęconymi przez papieża Franciszka. Aktualnie do wspólnoty parafialnej należy 2500 rodzin. Działa w parafii Bożego Ciała 18 grup parafialnych, a także Towarzystwo Przyjaciół Anny Jenke, Związek Harcerstwa Rzeczypospolitej, Stowarzyszenia Kulturalno-Wychowawcze, które prowadzi świetlicę dla dzieci, a także Towarzystwo św. Brata Alberta.

Ostatnie lata upłynęły pod znakiem nowych przedsięwzięć. Zaliczyć należy do nich imponujący Ogród Różańcowy, zabytkowe i odrestaurowane niedawno organy. Na terenie parafii działają także: Dom dla Niepełnosprawnej Młodzieży, Ośrodek Formacji i Kultury Chrześcijańskiej, Fundacja „Wzrastanie”, szkoły podstawowe i średnie itp. Najmłodszym dziełem powstałym dla uczczenia stulecia odzyskania przez Polskę niepodległości jest Katolickie Liceum Ogólnokształcące.

Wsparcie w parafii otrzymują liczne stowarzyszenia regionalne, turystyczne i oświatowe.

W homilii ks. abp. Adam Szal nawiązał do rozpoczynającego się adwentu. Po Mszy św. Metropolita wraz z innym zaproszonymi osobami zwiedził miejsce pod Kolegiatą, gdzie powstanie Muzeum Parafialne. Znajdą w nim swoje miejsce między innym wspaniałe rzeźby figuralne Tomasza Huttera.

CZYTAJ DALEJ
Przejdź teraz
REKLAMA: Artykuł wyświetli się za 15 sekund

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję