Zygmunt Gorazdowski szkołę elementarną i gimnazjum ukończył w Przemyślu. Jego miłość do Ojczyzny sprawiła, że kiedy wybuchło powstanie styczniowe w 1863 r., uciekł z gimnazjum, by wziąć w nim udział. Po jego klęsce wrócił do rodzinnego domu i kontynuował naukę. Po ukończeniu gimnazjum podjął studia prawnicze na Uniwersytecie im. Jana Kazimierza we Lwowie. Odczuwał w sobie jednak powołanie do służby w kapłaństwie, więc ukończył tamtejsze Wyższe Seminarium Duchowne. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1871 r. w katedrze lwowskiej. Pracował jako wikariusz m.in. w: Tartakowie, Wojniłowie, Bukaczowcach, Gródku Jagiellońskim i Żydaczowie.

Jest autorem pism i opracowań religijno-katechetycznych adresowanych głównie do dzieci i młodzieży. Szczególnie ważny okazał się jego Katechizm dla szkół ludowych, który był zalecany w diecezji przemyskiej jako „najodpowiedniejszy podręcznik przy nauce religii”. Jednak tym, co najbardziej charakteryzuje ks. Gorazdowskiego, była jego wrażliwość na biedę człowieka. Prowadził, szczególnie we Lwowie, działalność charytatywną. Zakładał liczne towarzystwa miłosierdzia, a w 1882 r. sprowadził z Tarnopola Siostrzyczki Ubogich, które podjęły się prowadzenia „taniej kuchni ludowej”. Dały one początek założonemu w 1884 r. Zgromadzeniu Sióstr Miłosierdzia św. Józefa, zwanemu popularnie józefitkami, prowadzącemu kolejne dzieła dobroczynne. Ksiądz Gorazdowski założył m.in.: Dom Pracy i Zakład dla Nieuleczalnie Chorych i Rekonwalescentów, internat dla studentów Seminarium Nauczycielskiego oraz Zakład Dzieciątka Jezus, w którym, jako pierwszym w kraju, opiekę znajdowały porzucone niemowlęta. Stworzył również Towarzystwo Opieki nad Niemowlętami, które objęło opieką ubogie matki wychodzące z lwowskiego zakładu położniczego i ich dzieci. W jednym ze swoich pism napisał: „Byłoby bardzo pożądane, aby przynajmniej we wszystkich miastach i miasteczkach powstały stowarzyszenia, które by ludziom przekonań katolickich i gorętszego serca dały sposobność do zjednoczenia się, do praktykowania miłosierdzia chrześcijańskiego i rozbudzenia życia katolickiego w naszym społeczeństwie, aby jak największą liczbę cierpiących przytulić i gorzkość nieuleczalnej choroby macierzyńską pieczołowitością im osłodzić”.

Ksiądz Gorazdowski wiedział, jak ważne jest słowo drukowane, z którym można dotrzeć z katechezą i edukacją religijną. Dlatego założył Gazetę Codzienną.

26 czerwca 2001 r. św. Jan Paweł II dokonał we Lwowie jego beatyfikacji. 23 października 2005 r. świętym ogłosił go papież Benedykt XVI.

Św. Zygmunt Karol Gorazdowski
Urodził się 1 listopada 1845 r. w Sanoku. Zmarł 1 stycznia 1920 r. we Lwowie.